Wonwoo ပါးပေါ်ကကျလာတဲ့ မျက်ရည်စတွေကို အကြမ်းပတမ်းသုတ်ရင်း ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြန်အားတင်းလိုက်သည်။
အင်္ကျီတစ်စုံလုံးလည်း ဟင်းနံ့တွေကစွဲပြီး ပေကျံနံစော်နေသည်။
"ဟင်းး ဒီအတိုင်းဆို အဆောင်ပြန်ပြီး ကျောင်းဝတ်စုံပြန်လဲရတော့မယ် "
ကြာရင် သန့်စင်ခန်းထဲ ကျောင်းသားတွေ ဝင်လာနိုင်တာမို့ အပေါ်ထပ် ယူနီဖောင်းကို လက်ကကိုင်ကာ မြန်မြန်ထွက်လာလိုက်သည်။
Corriderတစ်လျှောက် ကတောက် ရှင်းလင်းနေသည့်အတွက် Wonwoo စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။
"အခုချိန်တော့ ကျောင်းကန်တင်းမှာ ရှိနေကြအုံးမှာ"
ဒါပေမဲ့ အတွေးတွေက ကြာကြာမခံ။
"စီနီယာ Jeon ခဏ!!"
Wonwoo ခေါ်သံကြားလို့ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ သူတို့အဖွဲ့အစည်းရဲ့ ကျောင်းသားသစ်လေးတစ်ယောက်။
Wonwooရှေ့ရောက်တော့ ပြေးလာရတာ မောနေသည်ထင်သည်။ ဒူးတစ်ဖက်ကိုကိုင်ရင်း အမောဖြေကာ တစ်ခြားတစ်ဖက်ကတော့ အဝတ်တစ်ခုကို ဆုကိုင်နေသည်။
"ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ မင်းအဆင်ပြေရဲ့လား"
Wonwoo ပြောလိုက်တော့ ကျောင်းသားလေးက ချွေးတွေရွှဲပြီး မော့ကြည့်လာကာ
"စီနီယာ ဟို ဟို စီနီယာ Jeonghanက ဒါ ဒါ လေးပေးခိုင်းလိုက်လို့"
တုန်တုန်ရီရီဖြင့် ကြောက်လန့်တကြားဖြေလာတဲ့ ကျောင်းသားကို Wonwoo နားလည်ရခက်စွာ ကြည့်မိသည်။
"စီနီယာ ဝတ်စုံကပါးနေလို့ သေချာပေါက် ဒါလေးဝတ်ပြီး အဆောင်ကိုပြန်ပါတဲ့"
ကျောင်းသားလေး အတင်းထိုးပေးလာသော Hoodieကို ယူလိုက်သည်နှင့် လှစ်ခနဲ ထွက်ပြေးသွားသည်။
ပြေးထွက်သွားတဲ့ ကောင်လေး ကိုတဆုံးလိုက်ကြည့်ရ၈်း အံ့သြနေမိသည်။
"Jeonghan hyungက ကိစ္စရှင်းနေတာမပြီးသေးပေမဲ့ ငါ့ကိုစိတ်ပူလို့ လာပေးခိုင်းတာထင်တယ်"
တစ်ယောက်တည်းပြောပြီး Hoodieကို ကောက်စွတ်လိုက်တော့ Wonwoo ကိုယ်လေးက အဝတ်ပုံထဲရောက်နေတဲ့ ကလေးနှယ့်။
"ဟင် hoodieက ကြီးလိုက်တာ
ဒါပေမဲ့ အရမ်းနွေးတယ် ><"
ခပ်ကြီးကြီး Hoodieဆီကရတဲ့ အနွေးဓာတ်ရော မွှေးတဲ့အနံ့လေးရောကို Wonwoo တကယ်သဘောကျပါသည်။
YOU ARE READING
Cherished Possession [Completed]
Romanceကျွန်တော်ကလွဲပြီး အကိုကို့ ဘယ်သူမှ ချစ်ခွင့်မရှိဘူး.... ဘယ်သူ့မှ ပိုင်ဆိုင်ခွင့်မရှိဘူး.... ဘယ်သူမှ ထိခွင့်မရှိဘူး.... ကျွန်တော် အတ္တကြီးတာကိုလည်း ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ မတောင်းဆိုချင်ဘူး.....
![Cherished Possession [Completed]](https://img.wattpad.com/cover/274906187-64-k702257.jpg)