Cherished Possession [Completed]

Part {12}

ကြောင်လေးတွေကို ရင်ခွင်ထဲထည့်ပြီး အစာကျွေးလိုက် ၊ပွတ်သပ်ပေးလိုက်နဲ့ ပြုံးပျော်နေတဲ့ ကောင်လေးကို Mingyu ငေးကြည့်နေသည်မှာ လောကကြီးကိုမေ့လျော့နေယောင်။

​နှလုံးသားဖြူစင်နူးညံ့သူလေးမလို့ တိရစ္ဆာန်လေးတွေကတောင် အပြေးအလွှား အနားကပ်နေသည်ကိုပင် Mingyu မနာလိုဖြစ်ရသည်။

အချိန်အားဖြင့် ညနေစောင်းနေပြီဖြစ်ရာ

"Mingyu ဘယ်သွားစရာရှိသေးလဲဟင်"
ခုံလေးမှာ ထိုင်စောင့်နေသော သူ့ကို အားနာဟန်ဖြင့် မေးလာသော Wonwooကို စိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့....အာ့"
လက်ကောက်ဝတ်လေးမှ ဆွဲချလိုက်သည်ဖြစ်၍ သူ့ပေါင်ပေါ်အလိုက်သင့်လေးရောက်လာသောသူရဲ့ မျက်နှာလေးက အရောင်လေးရဲကာ လှပစွာနီးကပ်လို့နေသည်။

"လှတယ်"

"ဟင်"
စကားသံ ထွက်မလာတော့ပဲ အကြည့်ချင်းဆုံမိနေတဲ့အခိုက် မနေနိုင်စွာ အရှုံးပေးလိုက်သည်က Wonwoo..
အေးအေးချမ်းချမ်းလေးနဲ့ ရှက်တတ်လွန်းသည့် ကောင်လေးကို သူ့အပိုင်အဖြစ် ဖန်ဆင်းပေးထားသည့်အတွက်  ဒီလောကမှာ သူ့ထက် အပျော်ရွှင်နိုင်ဆုံးလူသားရှိပါ့အုံးမလား..

"ငါ..ငါသွားတော့မယ်"
စကားတွေထစ်ကာ လျစ်ခနဲထွက်သွားတဲ့ Wonwooနောက်ကျောကိုကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ရင်း ဆိုင်ရှင်ဦးလေးကြီးကိုနှုတ်ဆက်ကာ Mingyuထွက်လာလိုက်သည်။

ကားအဖြူလေးရဲ့ ဦးတည်ရာနောက်ပစ်မှတ်ကတော့ စာအုပ်ဆိုင်လေးရယ် ကော်ဖီဆိုင်လေးရယ် တွဲဖွင့်ထားတဲ့ စိတ်ငြိမ်ရာနေရာလေး..
နောက်ကနေတစ်ရွေ့ရွေ့လိုက်ပါလာတဲ့ ကားအနက်တစ်စီးကိုတော့ သတိမထားမိကြချေ...

"Hyung သဘောကျတဲ့စာအုပ်ကို ရွေးခဲ့လိုက်နော် ကျွန်တော် ကော်ဖီသွားယူလိုက်မယ်"

"အော် အင်း"
ရိုးရိုးတန်းတန်းမပြောဘဲ မျက်စိတစ်ဖက်မှိတ်ပြသွားတဲ့ Mingyuကြောင့် Wonwoo တကယ်ရှက်ရသည်။

ဘယ်လိုတွေတောင် တတ်နေတာလဲ

"ကျွန်တော် ဒီနေရာကိုရွေးချယ်ရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကိုသိလား"