Part {17}

2.1K 231 40
                                        

Unicode

"မင်း အချိန်ရသလောက်ပျော်ပါစေ ဆိုပြီးလွှတ်ထားတာအခုတော့ ထပ်အလျော့ပေးလို့မရတော့ဘူးပဲ"

Mingyuတစ်ကိုယ်တည်းရေရွတ်ရင်း လက်ထဲက ဝီစကီတစ်ခွက်ကို တစ်ဆုံးမော့ချလိုက်သည်။

စားပွဲပေါ်တင်ထားတဲ့ဖုန်းရဲ့ တုန်ခါမှုကြောင့် စိတ်ရှုပ်စွာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားရင်းသား ကြည့်လိုက်တော့...

'Kim Hanbin'

ဝီစကီခွက်ကို ပြန်ချလိုက်ရင်း ဖုန်းကိုကောက်ကိုင်လိုက်တော့ ပထမဆုံးဆီးကြိုနေတဲ့စကားက..

"Mingyu မင်းအဆင်ပြေရဲ့လား"

"ဘာကိုလဲ အကိုရဲ့"

တစ်ဖက်မှ တိတ်ဆိတ်သွားတာကြောင့် Mingyu ခပ်ဟဟရယ်လိုက်မိသည်။
သူ့ကို ခံစားလွယ်တတ်သူလို့ထင်နေပါသလား..

"ဟင် အကိုရဲ့ ပြောပါအုံး ဘာကိုမေးချင်တာလဲ"
လက်တစ်ဖက်က ရေခဲတုံးများကိုခွက်ထဲကို ထည့်နေရင်း ရယ်သံအနည်းငယ်လွှမ်းနေတဲ့ အသံကြောင့် တစ်ဖက်မှ ပြောလာသည်။

"မင်း သတင်းမြင်ပြီးပြီထင်တယ် ဒီတော့ဘာဆက်လုပ်မှာလဲ"

"အဲ့ကိစ္စကနောက်မှပေါ့ ဒါနဲ့ အဖေဘက်ကကော အခြေအနေဘယ်လိုရှိလဲ"

Hanbinသက်ပြင်းပူတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်မိသည်။
ဒီသားအဖနှစ်ယောက်ရဲ့ မလိုလားအပ်တဲ့တိုက်ပွဲမှာ သူနှစ်ဖက်လုံးဘက်ကအကောင်းဆုံး ဆောင်ရွက်မည်ဟု Hanbinစဥ်းစားထားသည်။

Mingyuအကြောင်း အသေးစိတ်ကအစ သတင်းပို့ရန် ဦးလေးဖြစ်သူမှစေခိုင်းထားခဲ့သည်။ ဒါ့ကြောင့် Mingyuဆီက သတင်းယူပြီး ကြားထဲကနေအဆင်ပြေအောင် အကောင်းဆုံးကူညီမည်ဟုဆုံးဖြတ်ထားပေမဲ့ သကောင့်သားKim Mingyuက ဉာဏ်ကောင်းလွန်းခဲ့သည်လား...စိတ်ခြောက်ချားစရာ လျှို့ဝှက်တိတ်ဆိတ်လို့နေသည်။

"အင်း စေ့စပ်ပွဲအတွက် ဒီကိုလာရောက်ဂုဏ်ပြုမယ်ကြားတယ်"

"ဒါပဲလား"

"ပြီးတော့ မင်္ဂလာပွဲပါ ဆက်တိုက်လုပ်မယ်လို့သတင်းရထားတယ် ဒီကိစ္စကိုတော့ ကာယကံရှင်နှစ်ယောက်မသိသေးဘူး"

Cherished Possession [Completed]Donde viven las historias. Descúbrelo ahora