Cherished Possession [Completed]

Part {8}

ကျောင်းဆေးခန်းထဲမှာ တစ်ယောက်သောသူကပေးသော နွေးထွေးခြင်းအကြင်နာကို မျက်လုံးလေးမှိန်ကာ Wonwoo ခံယူနေမိသည်။

အမှန်အတိုင်းပြောရရင် သူငြင်းဆန်ရမည်မဟုတ်လား။
ဒါပေမဲ့ Mingyuဟာ သူ့ရဲ့နှလုံးသားနေရာမှာ စတင်အမြစ်တွယ်နေခဲ့ပြီ။ Wonwooကိုယ်တိုင်တောင် မသိခဲ့ပဲ ခန္တာကိုယ်တစ်ခုလုံး ရှိန်းတိန်းတိန်းနေကာ သူ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာပင် အရည်ပျော်သွားခဲ့ပြီ။

Mingyu ခပ်အိအိ နှုတ်ခမ်းသားပါးပါးလေးကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး သူ့ပိုင်ဆိုင်ရာလေးကိုစိုက်ကြည့်လိုက်တော့ သူ့လက်ချက်နဲ့ စိုရဲနေတဲ့နှုတ်ခမ်းလေးနဲ့ ပါးနီနီမို့မို့လေးကို ထင်ထင်ရှားရှားမြင်လိုက်ရသည်။

"Wonu hyung~"

"ဟင်"
သူခပ်တိုးတိုးလေးခေါ်လိုက်တော့ ဟင် ဆိုပြီး ချစ်စရာကောင်အောင်ပြန်ဖြေသည်။

"ပြီးခဲ့တဲ့အရာတွေအတွက် ကျွန်တော်တောင်းပန်ပါတယ်"
စကားပြန်မလာတော့ပဲ သူ့ကိုပြန်စိုက်ကြည့်လာသော ကြောင်ပေါက်လေး။ ပြီးတော့မှ တဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းလေး ညိမ့်ပြသည်။

ဟားး  ချစ်လွန်းလို့ရူးတော့မှာပဲ hyungရယ်

ကျွီ~~
ဆေးခန်း တံခါးပွင့်လာသောကြောင့် လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ကျောင်းတာဝန်ခံဆရာဝန်ဖြစ်သည်။

"အာ ဆရာကျောင်းသားတစ်ယောက် မူးလဲလို့ သွားကြည့်ပေးနေရလို့ အားနာပါတယ်"

"ရပါတယ် ဆရာ အခုhyung ခြေထောက်ကို ကြည့်ပေးပါအုံး"
Mingyu မျက်နှာမှာစိုးရိမ်မှု အထင်းသားပေါ်နေတာကြောင့် ဆရာဝန်က ပြုံးပြပြီး ပုခုံးကိုပုတ်ကာ အာပေးလိုက်သည်။

အရင်ဆုံး ဆရာဝန်က နှဖူးကိုစမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်တဲ့စကားကြောင့်  Wonwooလန့်သွားသလို လွန်ခဲ့တဲ့ မိနစ်ပိုင်းက အဖြစ်အပျက်ကိုပြန်တွေးမိရင်း အရှက်ပိုရပြန်သည်။

"အဖျားလည်းမရှိတာကို ဘာလို့မျက်နှာက နီနေတာပါလိမ့်"
ဆရာက သူ့ကိုယ်သူ ​မေးခွန်းထုတ်ပြီး ပုံမှန်အတိုင်းသာပြောလိုက်သော်လည်း Wonwooမှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသောကြောင့် ဝတ်ထားတဲ့ အားကစားအင်္ကျီဆွယ်တာအစကို လက်နှင့်ဆိတ်ကာ Mingyuကိုကြည့်လိုက်တော့... သူ့ကိုသွားစွယ်လေးတွေပေါ်အောင် ပြုံးကာ ရွန်းရွန်းစားစား ပြန်ကြည့်သည်။