Cherished Possession [Completed]

Part {16}

လှပတဲ့ အမှတ်တရပေါင်းများစွာက ဒီလိုပုံစံမျိုးနဲ့ နာနာကျင်ကျင် အဆုံးသတ်ရမယ်လို့ Wonwooတွေးတောင်မတွေးကြည့်ခဲ့ဘူးပေ။

ဆိုးဝါးတဲ့ မုသားစကားတွေနဲ့ ချန်ထားခဲ့ရတဲ့ Mingyuကို ပြန်လှည့်မကြည့်နိုင်တော့ဘဲ ရင်ထဲတင်းကျပ်ပိတ်လှောင်ထားသမျှကို ဖွင့်ချပစ်ရန် တစ်ခုတည်းသော ဦးတည်ရာက သန့်စင်ခန်းဆီ~~

စာသင်ချိန်တွေစနေပြီဖြစ်၍ လူမရှိတော့သော သန့်စင်ခန်းထဲ ရှိုက်သံခပ်တိုးတိုးသာကြားနေရသည်။

အရာအားလုံးက ငါ့အမှားတွေပါ Mingyu..
မင်းနာကျင်ရတာ ငါ့ကြောင့်ပါ..

ခပ်တိုးတိုးပြောကာ နာကျင်မှုသက်သာစေရန်အလို့ငှာ ရင်ဘက်ကို တဘုန်းဘုန်း ရိုက်ထုနေတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်....
အတွေးတွေကတော့ လွန်ခဲ့သော ရက်ပိုင်းဆီသို့...
.
.
.
.
.
.
"နောက်တစ်ရက်ဆို ကျောင်းကစီစဥ်ပေးတဲ့ Excursionတောင်ထွက်ရတော့မှာပဲ"

Mingyuနဲ့ အပြင်သွားဖို့မရှိတော့ တစ်ယောက်တည်းပျင်းပျင်းနဲ့ပင် Wonwoo ရေရွတ်နေမိသည်။

သူ့အကိုနဲ့အဆင်ပြေပါ့မလား....
ချစ်ရသူအပေါ် အသေးစိတ်လေးတွေကအစ Wonwooစိုးရိမ်ရပါသည်။

Mingyuနှင့်အတူ ဖန်တီးခဲ့သောအမှတ်တရလေးတွေ ၊ အကြင်နာအနမ်းလေးတွေ ၊ နွေးထွေးလုံခြုံမှုကို ပြန်မြင်ယောင်ရင်း ပါးလေးနီမြန်းသွားရပြီး Wonwooပြုံးမိသည်။

ငါ့အပြုံးတွေကို ဖန်ဆင်းပေးတဲ့သူက မင်းပဲ Mingyu

Ring~~Ring~~Ring~~

အတွေးတွေကိုပြတ်တောက်သွားစေသည့် ဖုန်းသံကြောင့် Wonwooချက်ချင်းကြည့်လိုက်မိသည်။
တစ်ဦးတည်းသော ဆီမှလားဟူသောမျှော်လင့်ချက်ဖြင့်...

သို့သော်လည်း ပေါ်လာသည့် နာမည်ကိုတော့ မမျှော်လင့်ခဲ့...
Wonwoo ချွေးတွေစို့လာကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာနှင့်ကိုင်လိုက်သည်။

"မေမေ"

"သား Wonuလေး နေရထိုင်ရတာအဆင်ပြေရဲ့လား"
ဒီအသံ..ဒီအသံ
Wonwoo သေလောက်အောင်လွမ်းနေခဲ့ရသည်မဟုတ်လား..

"ဟုတ် ကျွန်တော်အဆင်ပြေပါတယ် အမေတို့ရော"
အလယ်တန်းကျောင်းစတက်စအရွယ်ကတည်းက အဘွားဖြစ်သူနှင့် တစ်ယောက်တည်းချန်ထားခဲ့တာ နိုင်ငံခြားထွက်သွားတဲ့ မိဘနှစ်ယောက်လုံးကို Wonwooစိတ်မနာရက်ပေ...