Günler geçmişti. Halam yoktu. Toprağa karışmıştı. Miraç ile aramız berbattı. İçmekten ve çalışmaktan başka hiç bir şey yapmıyordum. Uyku hapları olmadan uyumam artık imkansız gibi bir şey olmuştu.
Elimdeki kalemi fırlatıp Alperen sert bir kahve istedim. Başıma ufak bir masaj yaptım. Daha sonra ise önümdeki çizime baktım. Aklıma Miraç geldi.
Kafamı parçalamak istiyordum artık. Evine kamera yerleştirmeyi düşünüyorum. O zaman bazı şeyleri açığa çıkarabilirdim. Telefonu elime alıp Miraç'ı aradım.
İşim bitmişti. Odamı toparlayıp çıktım. Önce eve geçip üstümü çıkacaktım. Daha sonra ise Miraç'a geçecektim.
Anahtarla Evin kapısını açıp içeri girdim. Banyoda elimi yüzümü yıkadıktan sonra giyinme odama geçtim. Kıyafetlerimi çıkardım. Beyaz şortlu bir takım alıp giydim.
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Çoraplarımı giyip ardından beyaz sporlarımı giydim. Saçlarımı tepeden bir at kuyruğu yapıp bir tane sırt çantası aldım, içine cüzdanımı, kamerayı ve telefonumu alıp çıktım.
Arabama binip sürdüm. Heycanlanmıştım, midemde hafif kasılmalar vardı.
Arabayı park edip çıktım. Kapıyı çalıp bekledim. Kısa süre sonra bir kadın açıp kenara çekildi.
"Buyrun." Tebessüm edip içeri girdim.
"Miraç nerde?"
"Salonda efendim."
"Teşekkürler. " Deyip salona geçtim. Miraç televizyon izliyordu.
"Ben geldim." Bana doğru dönüp güldü.
"Hoşgeldin canım." Deyip ayağa kalktı. Kısa bir sarılma faslından sonra ayrıldık.
Birlikte televizyon izlerken bir kadın sesi duydum.
"Miraç bey ben çıkıyorum. "
"Tamam." Elime çok güzel bir fırsat gelmişti. Miraç'dan bir şey isteyip mutfağa gönderirdim. Ben de o sırada kamrayı yerleştirdim.
Biraz bekledikten sonra konuştum.
"Miraç bir şeyler getirsene boş boş izlenmiyor ya."
