LEYLA

BÖLÜM 10🍁

Çalan telefon ile uykumdan uyandım. Gözüm pencereye kaydı, hava daha karanlıktı. Kaşlarım çatılırken bu sefer komodinin üstündeki dijital saate baktım saat 3'dü.

Daha fazla bakınmayıp telefonu elime aldım. İsim yoktu. Kaşlarım çatılırken telefonun aramasını kabul edip kulağıma dayadım.

"Alo?" Sesim soru sorar şekildeydi. Yattığım yataktan doğrulup oturur pozisyona geldim.

"Leyla Kırık ile mi görüşüyorum?"

"Evet benim buyrun."

"Leyla hanım. Halanız bir kalp krizi sonucu hastaneye kaldırıldı. Buraya gelseniz iyi olur." Dediği kelimeler ile buz kestim.

"D-durumu nasıl?"

"Durumu kritik. Şuan yoğun bakımda."

"Ben şuan Türküye'deyim. Ama hemen geliyorum."

"Bekliyorum Leyla hanım. ******** hastanesi."

"Tamam." Deyip telefonu kapadım. Beynim işlevini yitirmişti sanki. Kalbim ve Beynim sadece kaybetme korkusu ile dolmuştu.

Giyinme odama girip bir valiz çıkardım. İçin gerekli bir kaç eşya koyup kenara koydum. Bende bir eşortman ve tişört giydim. Ayakkabılarımı giyerek fark ettim. Ellerim titriyordu ve buz kesmişti.

Elime valizi alıp odadan hızla çıktım. Telefonumdan Fransa'daki uçak bileti bakıyordum. En yakını 2 saat sonraydı.

Bileti ayarlamıştım. Alp'i arayıp tüm her şeyi iptal etmesini söylemek istiyorum ama saat çok geçti.

Miraç'ı aradım. Biraz bekledikten sonra açtı.

"Alo, Leyla bir şey mi oldu?"

"Miraç ben Fransa'daki gidiyorum."

"Ne? Neden?"

"Halam kalp krizi geçirmiş yoğun bakımdaymış. Telefon geldi. Durumu kritikmiş."

"Ciddi misin?"

"Sence şaka mı yapıyorum."

"Özür dilerim. Nasıl olmuş?"

"Bilmiyorum. Hastaneden aradılar. Brunella ile konuşucam."

"Brunella kim?"

"Halamın yardımcısı."

"Anladım. Benim yapabileceğim bir şey var mı?"

"Ne yapabilirsin ki Miraç?"

"Biletlerini ayarladın mı?"

"Evet. 2 saat sonra."