DragonBlood

{Return out of Schadows}

"Waar ben ik? Hallo??" Ik begin te rennen overal rond mij is het zwart, zwart als de nacht. "Hallo? Is daar iemand?!?" Nog sneller begin ik te rennen, de tranen in mijn ogen negerend, dan struikel ik en val. Ik blijf maar vallen... de diepte in. En nog steeds alleen maar zwart. Waar ben ik?
Ze moet wakker worden. "Amber, ben jij dat? Waar ben je, ik ben toch wakker?" Ja, anders vergassen wij. "Nee, laat ze leven hoe word ik wakker?" Ik heb haar nooit echt gemogen. "Nee, Jess, zeg dat nu niet!" Ik stort op de grond, tranen vloeien over mijn gezicht. "Ik kan dit niet aan!" Gil ik, in de hoop dat het maar een droom is. Wie is dat? "Wie is wat? Help me hieruit. Weer begin ik te lopen. Jullie hebben mij nog niet gezien hé, jullie vriendin daar wel. Ik ben Julian, ook wel... de Angel Of Darkness! "Wat, jij weer?!? Laat mijn vrienden met rust. Wacht eens even, ik lig bewusteloos waarschijnlijk. Dot gebeurt bij hun, niet bij mij, hij kan mij niet horen. Ik probeer terug te komen. Kom aan!! Dan zak ik neer, "Wat is dit? Ik.. ik krijg geen adem... ik..."

Pov Amber, (uitzondering voor een keertje, moet ik dit vaker doen???)

"Alys, wordt wakker!" Gil ik en schud haar door elkaar. "Ze moet wakker worden." Zeg ik tegen de rest. "Inderdaad, ik wil niet vergassen!" Sist Jessica. "Doe niet zo kil!" Schreeuw ik weer tegen haar. "Waarom, ik heb haar nooit gemogen." Ongelovig kijk ik Jessica aan. Dan staat er plots een schaduw voor ons. "Wie is dat?" Vraag ik nerveus, ik vind zijn aura maar niks. De schaduw grijnst. "Jullie kennen mij nog niet, jullie vriendin daar wel. Ik ben Julian, ook wel De Angel Of Darkness." Hij stapt in het ligt, dan herken ik hem. "Jij!" Sis ik boos, "wat heb je met onze vriendin gedaan?" "Haar bewusteloos geslagen met een steen, maar zonder de hulp van haar was het nooit gelukt." Hij wijst naar Jessica die arrogant naar hem toe loopt. "Surprise!" Zegt ze en ik word nog woester. Dan begint het lichaam van Alys ineens te trillen. Het krijgt zeer grote schokken. Ik zie snel waarom, er zit een grote slang rond haar nek gewikkeld. Ik probeer hem te electrocuteren, dat mislukte grandioos. "Help!" Roep ik naar Charle, hij neemt de slang vast en begint te trekken. Ineens vergast de slang. We kijken elkaar verbaasd aan en draaien ons om. Die Angel, nee zeg maar duivel, is flauw gevallen. "Gaat het zoetje?" Vraagt Jessica en ze zakt op haar knieën en streelt over zijn gezicht. Ik zie Charles moeilijk kijken. "Ja, het gaat. Het is die stomme knul die nog in dit lichaam zit!" "We krijgen die Julian wel klein hoor!" Zegt Jessica weer met haar mierzoete stem. "We komen terug!" Zegt Duivel nog en ze verdwijnen. Dan hoor ik achter mij een kreun. "Alys?" Ze ademt nog, fieuw. "Euh, Am.. ik wil niet onderbreken ofzo hoor, maar we moeten Alys wakker maken. We hebben nog maar een uur nacht." Zucht Charles. Ik kijk hem vol angst aan. "En nu...?"
****************************
Heey luitje, sorry voor dit oh zo korte deel, maar wel een leuk deel niet? Eerst wilde ik boek 1 zo laten eindigen... toch maar niet. Maar hij komt in zicht, net zoals boek 2... dus je hoeft niks te missen. Toedels xxxx