MAFYA'NIN AŞKI

13.

Bade KARATAŞ

Gözlerimi  araladığımda beyaz bir odada, yatakta uyuyordum. Kokusundan hastahane olduğu belli oluyordu. Hafifçe  doğrulmak için hareketlendiğimde karnımdaki keskin acı ile elimi hemen karnımın üzerine koymuştum. Sonunda  yavaşça yataktan kalkıp dolaba ilerlemiş içinden bulduğum siyah kabanı zorlukla üzerime geçirmiştim. Kendi kendime

- Hadi kızım kaçabiliriz. Bu kadar erken mi pes edeceğiz?

Yavaşça odanın kapısını araladığımda koridorun çeşitli yerlerindeki korumalara görünmeden hızla tekrar içeriye girmiştim. Ne yapacaktım şimdi? Yine kaderime boyun mu eğecektim,  direnmeyecek miyim?
Hayır birdaha o ruh hastasının yanına gidemem , bunu yapamam.
Ayağımı  sürüye sürüye cama yaklaşıp   bahçeye baktığımda dışarıda da duran  korumalara  göz  devşirmiştim. 

Geçen birkaç dakikanın ardından kapı tıklanmış,   elinde iğnelerle hemşire gelmişti. Güler yüzle

-Ayaklanmışsınız.

Başımı aşağı yukarı sallamakla yetinmiştim. Elinde birşeyler not tutarken  , kısılmış sesimle

-Kaç saattir buradayım?

Başını  kaldırıp aynı güler yüzle

-Yaklaşık 2 gündür .

Şaşırmıştım. Günler bu kadar çabuk mu geçmişti? Daha sonra elindeki iğneye birşey yaparken , merakla

-O nedir?

-Uyuşturucu efendim. Ağrılarınız  için iyi gelecek sizi en az 2 - 3 saat daha uyuyacaktır.

Başımı aşağı yukarı salladığımda

-Lütfen yatağa  geçin.

-Şey... rica etsem lavabodan temiz bir havlu alabilir miyim önce?

Elindeki iğneyi masaya  bırakıp

-Tabi siz yatağa geçin hemen getiriyorum.

Lavaboya ilerleyince acımı umursamayıp,  iğneyi alarak bende kapının kenarına geçip kendimi gizledim.

-Getir....

Iğneyi hızla boynuna sapladığımda , bana bakmış daha sonra  yavaş bir şekilde gözlerini  kapatıp  kendini yere bırakmıştı.
Kolumla alnımı sildikten sonra uzerimdeki kabanı elimi hızlı tutmaya çalışarak çıkardım.

Yerde yatan kadına  yüzümü buruşturarak

-Özür dilerim , üzgünüm. 

10 Dakika kadar üzerimizi değiştirmiş  , hemşire şapkasını saçıma taktıktan sonra kapıya ilerleyip yavaş adımlarla  çıkmıştım.  Korumaların bakışları bana döndüğünde başımı elimdeki hemşire defterine indirmiş ters yöne doğru  içimden  dua ede ede  ilerlemeye başlamıştım. Sonunda merdivenlerden inmiş dışarı çıkabilmiştim. Elimi yaramın üzerine  koyup,  ilerideki banka ilerledim. Elimdeki defteri bırakıp  arkama döndüm , tam  adımlarımı hızlandırmış yürüyordum ki  o otoriter ses ilişti kulaklarıma .
Arkama dönüp baktığımda , adamı  Samet'le konuşuyordu. Hemen kendimi park  halindeki bir arabanın önüne atıp gizlemiştim .