MAFYA'NIN AŞKI

Yakınlaşma "

Merhaba ;

Bu bölümü  biraz erken atayım dedim .

Iyi okumalar...❤

Sabah belimde sıkıca dolanmış kollar yerimde rahatsızca kıpırdanmama neden olmuştu. Yavaşça uyanmamasına dikkat ederek belimden kollarını çekmeye çalışmış dakikalar sonunda başarmıştım. Yataktan kalkıp elimi ağzımın üzerine bastırıp , hızlı adımlarla banyoya doğru ilerlemiş arkamdan kapıyı kilitlemiş ve kolozete yönelmiştim.
Midemdeki olmayan şeyleri çıkardığımda yere tamamen çöküp derin nefeslerim arasından saçlarımı geriye doğru sertce çekiştirmiştim. Ne oluyordu bana ? Bu havada birde salak gibi üşütmüş müydüm ?

Yerden kalktığımda kendi kendime kısık sesle

-Lanet olsun aptal gibi git hasta ol bu durumda zaten !

Elimi yüzümü yıkayıp, kapıyı açıp banyodan çıktıktan sonra yatakta gözleri açık bana bakan onunla göz göze gelmiş, ardından gözlerimi devirip yorgun vücudumu yatağa yönlendirmiştim. Ondan en uzak köşeye uzanıp, sırtımı döndüğümde derin bir nefes vermiştim. Yavaşça geriye doğru kaymış vücudumu ona yaklaştırmıştım. Sanırım özel günüm yaklaşıyordu ve bu lanet hormon dedikleri iğrenç his bana neler yaptırıyordu ?

Kolları belimi bulup beni iyice kendine çekip, boynumun arasına öpücüklerini kondurduğunda vücudu vücudumun istediği şeyi veriyor kendini kalçamdan bana sürtüyordu.
Kollarının arasında zar zor ona dönüp baktığımda ilk defa bu kadar yakın olduğumuzu biliyordum. Kendimi geri çekmek istiyor ama çekemiyordum da !
Gözlerine baktığımda gözlerindeki duygular kalbimin yumuşamasına , yutkunmama neden olmuştu.

Elimi kaldırıp, kolunun üzerine koyup işaret parmağımı gezdirmeye başladım. Ilk defa kendi isteğim ile ona dokunuyordum.

Alnımdan hafifçe öpmüş

-Günaydın küçük kraliçem

Bu aralar o kadar iyi olmuştu ki... ilk tanıdığım hâlinden eser yoktu. Ne olduğunu kesinlikle bilmiyordum ama hâli hâl değildi.
Gözlerimi kaçırarak

-Bugün dışarı çıkabilir miyim ?

Birkaç dakika durmuş, düşünmüş ardından derin bir nefes verip başını aşağı yukarı sallamış kısık sesle

-Peki.

Gözlerimi açıp ciddi mi diye dikkatle ona baktığımda bu ifadesi şaşırmama neden olmuştu. Beni alta alıp ağırlığını vermeden üzerime çıkmış nazik bir şekilde devam etmişti.

-Unutma nereye gidersen git seni bulurum küçük kraliçe, o yüzden akıllı davran ve kaçmayı düşünme bile .

Başımı aşağı yukarı sallayıp yüzümde oluşan buruk tebessüm ile ona bakmıştım. Aylar sonra tek başıma dışarı çıkacaktım ve sanırım biraz heyecanlıydım. Biliyorum aptalca bir heyecandı ama olsundu.
Ifadesizleşen suratımla korka korka o soruyu sormuş içimden hayır dememesi için dualar etmeye başlamıştım.

- Sende mi geleceksin?

Başını iki yana sallamış ve yanağımdan öperek

-Hayır. Sana güveniyorum kendin git

Bu lafı şaşırmama neden olmuştu. Bu zamana kadar yaptığım şeylere, davranışlarına rağmen bana güveniyor muydu? Iyi de neden ?! Ben onun güvenini alacak ne yapmıştım ki ?
Aman neyse ne en azından çıkacak, bir sürelik bu evden kurtulacaktım ,nefes alabilecektim.
Kısık sesimle

- Peki.

Kendini yan tarafa atıp kalkmamı beklemişti.
Yataktan yavaşça çıkıp gözlerimi sıkıca kapatıp birkaç saniye baş dönmemin geçmesini bekledim. Arkamı dönüp ona baktığımda kararsız bir şekilde elimle giyinme odasından tarafı işaret ederek