MAFYA'NIN AŞKI

33.

Merhaba;

Oy vermeyi ve yorumlamayı unutmayın. 💙

Iyi okumalar..❤

Başımı çevirip ona baktığımda koyulaşmış gözleri ile sadece karşımda oturan Mete ye bakıyordu. Bu bakışlarını biliyordum. Derin bir nefes verip bakışlarımı önüme eğerek

-Küçüklükten arkadaşım...

-Geç salona !

Mete onun aksine daha sakin bir şekilde korkuyla ,

-Efendi....

-Sana yürü dedim !!

Sert sesiyle Mete ye hitaben söylediği şey yutkunmama neden olmuştu. Başımı kaldırıp Mete ye baktığımda derin bir nefes vermiş, korkuyla

-Peki efendim.

Mete bana son kez bakış atıp birkaç dakikada mutfaktan çıkmıştı. Elimdeki çatal ve bıçağı sertce tabağımın kenarına koymuş ondan tarafa bakmadan hızla yanından geçip, mutfaktan çıkmış ve salondan geçerken çarptığım Mete nin bedenini umursamadan hızlı adımlarla yukarı kata çıkmaya başlamıştım . Yatak odasına girdiğimde kapıyı sertce kapatıp balkona ilerlemiş, derin nefesler alıp veriyordum.

Birkaç dakika sonra içeriden gelen kapı kapanma sesiyle hafifçe arkama dönüp gelene bakmıştım. Ateşhan olduğunu görünce tekrar önüne dönüp kollarımı göğsümde birleştirip bahçeye bakmaya başladım. Evden çıkan Mete ve diğer iki kişi çıkmış, korumalar eşliğinde bahçeden çıkartılmışlardı. Bu hallerine göz devirdim .

Ya, sorun Mete değildi. Sorun benim yanımda kız erkek kim olursa olsun böyle davranmasıydı. Bende insan değil miydim, benimde arkadaşlarım görüştüğüm insanlar , gezip tozacağım birileri olamaz mıydı? Hayatım boyunca bu evde esir mi olmak zorundaydım ?
Zaten yaşadıklarım çok zor , herkesin kaldırabileceği seyler değildi . Ya, benim tek istediğim sadece biraz dışarıya çıkıp, bir kaç düzgün insanla sohbet edip kafamı dağıtmak . Fazlasında gözüm yok ki.

-Gir içeri!

Cevap vermeden , ona bakmadan arkama dönmüş içeriye girmiştim. Banyoya ilerleyip , girdiğimde ellerimi yüzümü yıkayıp , dişlerimi fırçalamış banyodan çıkmıştım.

-Bade , ne oluyor yine sana ?!

Cevap vermeden yatağa ilerlemeye başladığımda, gündüz olmasına rağmen canım hiçbir şey yapmak istemiyordu.

-Sana diyorum bana cevap ver !

Sinirle ona dönmüş derin bir nefes verip

-Senin bu davranışlarından bıktım. Ya bende insanım, bende senin gibi birileriyle arkadaşlıklar kurabilir bende dışarı çıkabilirim.

Birkaç saniye bana bakarken, cevap vermesine kalmadan tekrar konuşmuştum.

-Yanımda birilerini gördüğünde , onları benden uzaklaştırmaktan vazgeç, yeter .

-Tamam sakin ol. Birdahakine dikkat ederim.

Başımı iki yana sallayıp, dolu gözlerimle arkama dönmüş ve yatağa ilerlemiştim. Beni durduran şey belime dolanan kolları olurken, derin bir nefes verip başımı çaresizce önüme eğmiş bu anın bitmesini beklemiştim.

-Birdahakine dikkat ederim olur mu?

Cevap vermeden kollarını belimden indirmeye çalışmış,

-Ya bırak Allah aşkına, sürekli aynı aynı şeyi yapıyorsun.