MAFYA'NIN AŞKI

16.

Merhaba;

Bir hafta kadar bölüm atmayı düşünmüyorum.

Bol bol yorumlarınızı ve votelerinizi eksik etmezseniz çok mutlu olurum ....

Iyi okumalar...💙

(Karakterler hakkındaki görüşlerinizi çok merak ediyorum. Değişmesini falan istediğiniz özellikleri varsa paylaşırsanız sevinirim )
⚠️⚠️⚠️⚠️⚠️⚠️⚠️⚠️

Efeye cevap bile vermeme izin vermeden,beni apar topar evden çıkarmıştı. Yol boyunca arabada sadece onun sinirli nefes alışverişi, benim korkakca nefes alışverişlerim dışında çıt çıkmamıştı.

Geldiğimiz yer de zaten ayrı bir dertti benim için. Ben onunla baş başa kalmaktan korkup, tiksinirken o bu kocaman yeri kapatmış olmalıydı ki, baş başaydık. Başımı uzun masadaki - hayatım boyunca görmediğim- kahvaltılıklardan kaldırmadan

-Neden sadece biz varız?

Elindeki sıvıdan bir yudum almış , omuz silkerek

- biz dışındaki herkes önemsiz birer döl israfı sadece .

Başımı kaldırıp inanmazcasına ona baktım. Bu nasıl bir düşünce yapısıydı? Aklım bu adamdan çıkan hiçbirşeyi almıyordu. Sahiden kendini önemli mi görüyordu?

Birşey dememiş ona çatal ve bıçağımı elime almıştım.

- Ne yapıyorsun?

Başımı kaldırıp anlamazca bakmış

-Yiyeceğim .

-Yerken benden izin alacaksın bundan sonr a!

Neydi bu sinirinin ve yeni kurallar koymasının sebebi? Efe' ye gülümsemem mi, yoksa ona bakmamam mı?

Başımı korkakca aşağı yukarı salladığımda, tekrar gür sesi yankılanmıştı.

- Seni bekliyorum!

Yutkunup ,

-Yiyebilir miyim...

-Yiyebilir miyim ne?

Duymayı beklediği kelimeyi biliyordum, peki dudaklarımdan sevmedigim bu ruh hastası adama karşı o kelimeler dökülebilir miydi? Işte onu bilmiyorum.
Çatal ve bıçağı sertce bırakıp, bu uzun masada ona doğru hafifçe öne eğildim. Çatık kaşlarımla

- Söylesene duymak istediğin ne?

Dudakları yukarı kıvrılmış başını tabağından kaldırmadan hafifçe sağa sola sallamış ve çatalının ucundaki peyniri ağzına atmıştı.

-Karı ve kocaların birbirlerine hitap etme şekilleri. Değil mi karıcığım ?

Yalandan kısa bir kahkaha atıp

-O zaman geber ruh hastası pislik herif.

Dudakları daha da yukarıya kıvrılırken bu görüntü midemi daha da bulandırmıştı. Üzerindeki sakinliği koruyarak

-Biliyor musun karıcığım. Geberemiyorum. Senin o güzel dudakların arasından benim için dökülen her kelime beni hayata daha da bağlıyor.

Eliyle yememi işaret ettiğinde dolmuş gözlerimle suyumdan büyük bir yudum almıştım. Bu adama ne dersem zoruna gitmiyordu. Hakaretler, ettiğim onca beddualar , boştu..
Onu daha fazla sinir etmemek için birkaç lokma birşey yemiş arkama yaslanıp başımı eğmiş ve düşünmeye başlamıştım.
Nasıl kurtulabilirdim , nasıl? Nasıl... nasıl?