MAFYA'NIN AŞKI

31.

Merhaba;

Oy vermeyi ve yorumlamayı unutmayınız ..💙

Iyi okumalar. ❤

Eve girmiş, camın orada onlara bakıyordum. Bütün korumaları , Göktuğ un korumalarının arkasında başlarına silah dayarlarken Ateşhan ve o yerde birbirlerinin üzerindelerdi. Daha doğrusu Ateşhan onun üzerinde acımadan kafasına yumruklar atıyordu.

Karşımdaki bu görüntüden dolayı dolan gözlerimle başımı iki yana sallamış arkama dönüp hızlı adımlarla yukarı kata yönelmiştim. Yine ve yine bir kabusun içinde olduğum, neler yaşadıklarım aklıma gelmişti. Yatak odasına girdiğim gibi kapıyı arkamdan kapatmış , arkasına çökerek derin nefesler alıp vermeye başlamıştım. Allah'ım ben neler yaşıyordum?

O acımasız bir adamdı, katildi. Eline bulaşan kanlardan rahatsızlık duymayacak iğrenç bir ruha sahipti. Ve ben...ben onun ellerindeydim.

Yerden kalkmış nefes nefese bir şekilde birkaç adım atmıştım. Nefes almakta zorlanıyordum. Hızla banyoya girip arkamdan kapıyı kapatıp kilitlemiştim. Burada güvende miydim?

Dışarıdan gelen silah sesleri ellerimi sıkıca kulaklarıma kapatmama neden olmuştu. Akan gözyaşlarımla ellerimi kulaklarmı sertce bastırmaya devam ediyordum. Ölmüş müydü? Kim?

Birkaç dakika sonra yatak odasının kapı çalınma sesiyle , elimi ağzıma bastırıp ağlayış seslerimin duyulmasını engellemiştim. Yüksek sesi banyoya bile ulaşmıştı.

- BADE AÇ ŞU KAPIYI !!

Başımı dizlerime gömüp gözlerimi kapattım.

Adam olduğu yerde sinirle oflamış, küfürler mırıldana mırıldana kapıya iki üç sert tekme atmıştı. Daha fazla dayanamayan kapı yeri bulduğunda odada tok bir ses çıkarmış, bu genç kızı daha da korkutmuştu.
Sinirli gözleri odayı dolaşmış, kapalı banyo kapısında durmuştu. Birkaç sert adımda kapıyı az öncekinin aksine daha yumuşak çalsa da sesi hâlâ sertti.

- Bade .kapıyı.aç!

Derin bir nefes almış kapıya vurmaya devam etmişti.

- Kırdırtma şu kapıyı. Hadi küçük!

Derin bir nefes verip cılız sesimle

-Git buradan . Seni görmek istemiyorum.

- Lan aç şu siktiğimin kapısını!!

Sert sesi iyice korkmama neden olurken , yerden kalkıp kapının yanına gitmiş ve kilidi çevirmiştim.
Kapıyı açmış , açmasıyla kapı duvara çarpmıştı. Yüzündeki , ellerindeki ve beyaz gömleğindeki kan lekeleri gözyaşlarımı daha da arttırmış, birkaç adım gerilemiştim.

-Sana bu kapılar kilitlenmeyecek demedim mi ?!

Başımı korkakca aşağı yukarı sallamış, ellerimi karnımın üzerine koyup bakışlarımı yerden çekmemiştim. Ağlıyordum fakat neye ağladığımı bilmiyordum. O adamın ölmesine mi , böyle bir adamla evli olmak zorunda olmama mı, yoksa yaşadıklarıma mı? Sahii artık hangisine üzüleceğimi şaşırmıştım. Hangisine üzülmeliydim ?

Adam karşısındaki bu görüntüye lanet edip ona doğru bir adım atmış kızın gerilemesiyle durmuştu.