MAFYA'NIN AŞKI

29.

Merhaba;

Bölümde yorumlarınızı bekliyor olacağım 💙

Oylarsanız sevinirim .

Iyi okumalar ...❤

______
●BAZEN HER ŞEYİ SONRADAN FARK EDERSİN. ●

Ateşhan eve gelmiş adeta terör estiriyordu. Kamera kayıtlarını izlediğinde kaçışını görmesi  onu çok üzmüştü. Kızı suçlamıyordu sadece kendini sorguluyordu. Acaba onlara neyi beğendiremedim diye kendi kendine düşünüyor , cevabını bulamaya çalışıyordu.  Dağıttığı evi hiç umursamadan geçip deri koltuğa oturmuş nefes nefese başını elleri arasına alıp oflamış gözünden akan  birkaç damla gözyaşını sertce silmiştı.

Genç kadın oturduğu kulübeyi süzmekle meşguldü.  Kendine itiraf edemese de galiba Ateşhanı özlemişti.  Dudaklarını büzüp başını  eğmiş ve hafif esintiden dolayı kollarını sardığı karnına bakmıştı. Üzüntüyle

- Bebeğim sende mi evi özledin?

Başımı aşağı yukarı sallayıp,  oturduğum tahta duvar dibinden kalkmış ellerimle üzerimi düzeltip,   kulübenin çıkışına ilerlemiş,  kapıyı aralayıp içeriden çıkmıştım. Hava kararmaya başlıyordu.  Adımlarımı hızlı tutup bir yönden tekrar ormana girmiştim. 

Ayağıma her batan dikende,  çalılarda küçük küçük çığlıklar atıyor adımlarımı yavaşlatmak zorunda kalıyordum.  Hava artık nerdeyse tamamen kararmak üzereydi ve ben bu ormandan nasıl çıkacağımı bilmiyordum . Dahası açlığım, susuzluğum,  Ateşhanı özlemem ,   üşümem yetmezmiş gibi birde bunların üzerine korkum eklenmişti.  Korkuyordum.  Ormanda her an birinin karşıma çıkma ihtimali beni çok korkutuyordu. 
Adımlarımı daha da hızlandırmış,  bacaklarıma batan dikenleri umursamamaya çalışmıştım.

   Sağ salim bizim büyük evi görmemle , dudaklarımda gülümseme oluşmuştu . Eve iyice yaklaşırken evin etrafından gelen sesler ürkmeme neden olmuştu . Ateşhan yine terör estiriyordu ve doğruyu söylemek gerekirse korumalara çok çok acıyordum. Hergun bu sesi ,bu azarı çekmek zorunda olan güçsüz zavallı insanlardı.
  Bahçeden içeriye yorgunca girdiğimde Samet in beni fark etmesiyle  , Ateşhan a

-Abi.. yenge .

Demesi bir olmuştu. Birkac dakika sonra belinden çıkardığı silahı iki tane adamın kafasından hızla,  eli bile titremeden  vurduğunda  gözlerim kocaman açılmış, korkuyla, yere düşen adamlara bakmıştım.

Ateşhanın  alev saçan korkutucu bakışları sonunda  beni de  bulduğunda derince yutkunmuştum.
' Sanırım tekrar başa dönme vaktim gelmişti. "

Ateşhan bahçedeki bütün korumalara sinirle soluyor ,yine de  kendini dizginleyemiyordu . Karısı ve bebeği bu saatte hangi deliğe girmiş,  nereye gitmişlerdi ?

Adamlarına adeta kükreyerek verdiği emirler adamların iyice korkmalarına, ve ellerinin ayaklarına dolaşmalarına  neden oluyordu .  Biliyorlardı o kadının bulunmazsa başlarına gelecekleri. 
Sinirle bağırıp çağırıp cevap alamayınca daha da sinirlenen adam oldukça sinirlenmiş  ,silahını almak için  elini beline attığı sırada arkasında duran Samet in sesini  duyamamıştı bile ...
Duran korumalardan iki tanesinin alnının ortasından vurunca etrafa sıçrayan kanlar onu ve ruhunu  tatmin edememişti.
Samet  abisinin bu halini izlemek yerine yengesindeki her açıdan belli olan korkuya bakıyordu . Abisine iyice yaklaşıp titreyen sesi ve vücudu ile kısık sesle