MAFYA'NIN AŞKI

güzel şeyler "

Merhaba;

Nasılsınız ?

Bu sefer ki bölüm biraz daha uzun oldu. Umarım okurken keyif alabilirsiniz.

Iyi okumalar...❤

Ne olduğunu bir anlamamıştım. Hâlâ sinirle bakmaya devam ediyordu. Hadi ama yine ne yapmıştım ki , işte sorunumuz buydu. Ne zaman ona güvenmeye, inanmaya çalışsam- bana yaşattığı onca şeye rağmen - , tekrar bizi başa döndüren o ve hareketleriydi.

Daha fazla bu bakışlarına katlanamamış

-Sorun mu v...

-Yukarı çık Bade.

Kendisi de ayağa kalktığında üzerindeki ceketi düzeltiyor bana bakmıyordu. Yuzumdeki şaşkınlık sesime de yansımış bir şekilde

-N..ne ?

- Sana yukarı çık dedim.

Ben yukarı çıkmak istemiyordum. Üstelik karnım hala doymamış, tabağım bile bitmemişti ki . Omuzlarımı kaldırıp indirerek

-Burada kalsam olmaz mı?

-Olmaz yukarı çık !

Ses tonu giderek sertleşirken, gözlerimin dolmasına engel olamamıştım. Lânet olsun yine duygusallığım baslamıştı.
Oturduğum yerden yavaş bir şekilde kalkmış, kısa bir an ondaki bakışlarımı başı önünde eğik olan Samet e gezdirmiş ardından tekrar ona çevirmiştim. Dudaklarıma yerleştirdiğim zoraki gülümseme ve titreyen sesimle

-Peki efendim. Siz nasıl isterseniz.

Cevap vermesini beklemeden bakışlarımı şaşkın yüzünden çekmiş yukarı katın merdivenlerine ilerlemeye başlamıştım. Yüzündeki şaşkınlık şaşırmama neden olması gerekirken gram şaşırmamıştım. Ona ilk başlarda da "Efendim " diye hitap etmemi isteyen ve buna zorlayan o değil miydi?

Bizim normal bir ilişkimiz olamayacağını bir kez daha anlamıştım. Farkıydık bir kere , hemde oldukça farklı.

Yukarı kata çıkmış, merdivenlerin başında durarak kapılara göz gezdirmiştim. Sanırım yatak odasına girmek istemiyordum. Birde orada boğulamazdım. Yukarı kata çıkmaya başlamış, sonunda 3. Kata çıkmıştım. Derin bir nefes alıp vermiş, karşımdaki 3 kapıya bakmıştım. Birisi sadece siyah, hiçbir ışık barındırmayan odaydı onu biliyorum, diğeri ise saçma saçma aletlerin bulunduğu odaydı onu da biliyordum. Peki ya diğer kapı orası neresiydi ?

Bunu oldukça merak etsem de, merakımı son anda bastırmayı başarabilmiştim. Eminim yerimde kim olsa oraya meraktan gidip açardı. Fakat benim öyle bir lüksüm varmıydı? Hayır. Kesinlikle hayır!

Bu kata çıkmanın anlamsız olduğuna karar vermiş, çıktığım merdivenleri yavaş bir şekilde tekrar inmiştim. Bu odadan ne kadar kaçsam bile kendimi dönüp dolaşıp bulduğum odanın kapısına gelmiş derin bir nefes verip kolu indirerek içeri girmiştim. Işte yatak odası..

Yatağa ilerleyip üzerindeki yorganı bir ucundan tutarak çekiştirmiş, balkon kapısının oraya geldiğimde sürgülü camı açıp geniş balkona çıkmıştım. Elimdeki yorganı bir tarafa gelişi güzel atıp üzerine oturmuş, diğer ucundan tutarak kendime sarmıştım. Başımı kaldırıp gökyüzüne baktığımda bulutların kararmış olduğunu görmüş, havada deli gibi sertce esen rüzgarı hissetmiştim. Anlaşılan bulutlar da bugün sinirliydi.

Dudaklarımda beliren acı tebessüm ile ellerimi yorganın altından karnıma sarıp

-Siz benim yanımda durun hep tamam mı?