𝘉𝘰𝘰𝘮𝘦𝘳𝘢𝘯𝘨 // 𝙊𝙣𝙜𝙤𝙞𝙣𝙜 //

[7]

[Zawgyi]

" ကိုကိုေရ ~ "

"ခစ္...ခစ္... "

အျကားအာရံုထဲကို ဝင္လာတဲ့ ရီသံသဲ့သဲ့ေလးနဲ႔ ပါးျပင္ကို တို့ထိေနတဲ့ တစ္စံုတစ္ရာရဲ႕ အထိအေတြ႔ ...

နဖူးေပၚကို ခပ္အုတ္အုတ္ က်ဆင္းေနတဲ့
ဆံသားေပ်ာ့ေပ်ာ့ေတြက ျပ
တင္းေပါက္ပိတ္ထားပါရဲ႕နဲ႔ ဘယ္က
တိုက္လာမွန္းမသိတဲ့ ေလေျပေလးေၾကာင့္ အနည္း
ငယ္ယိမ္းခါျပီး လႈပ္႐ွားေနသည္ ။

ပါးျပင္ကေန တစ္ဆင့္ ... ႏႈတ္ခမ္းပါးဆီ ေရာက္
လာတဲ့ အထိအေတြ႔ ။

သူ႔ရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းပါးေပၚမွာ တစ္စံုတစ္ေယာက္ရဲ႕
လက္ေခ်ာင္းေတြက ေျပးလႊားေနသည္ ။

ထို႕ေနာက္ မ်က္ႏွာရဲ႕ အစိတ္အပိုင္းတစ္ခုစီကို တစ္စံုတစ္
ေယာက္က မ်က္ေတာင္မခတ္ စိုက္ၾကည့္ေနသလို ခံစားလာရသည္ ။

နားထဲသို႔ ေလမႈတ္ထုတ္လိုက္သလို ဝင္လာတဲ့
ေလသံေတြေၾကာင့္ ဆယ္ဟြန္း မ်က္လံုးအစံု
ကို ဖြင့္လိုက္ေတာ့သည္ ။

ဒီအခ်ိန္က ေနမထြက္ေသးမွန္း ဆယ္ဟြန္း
သိသည္ ။

မ်က္လံုးတစ္စံုကို ဖြင့္လိုက္ျခင္းမွာတင္ ၾကည္
လင္စြာ ျပံဳးရီေနတဲ့ တစ္စံုတစ္ေယာက္ရဲ႕ မ်က္
ႏွာကို ထင္ထင္႐ွား႐ွား အနီးကပ္ျမင္လိုက္
ရသည္ ။

ထိုသူက ... ျပံဳးရီေနတဲ့ မ်က္ႏွာေလးနဲ႔ သူ႔ကို စိုက္ၾကည့္ေနသည့္ ႐ွင္းေလး ။

ပထမဆံုးေခါင္းထဲ ဝင္လာတဲ့ အေတြးက
ဆယ္ဟြန္းရဲ့ အခန္းထဲကို ဘယ္လိုဝင္လာ
တာလဲဆိုတာပဲ ။

မနက္ေစာေစာ ဘာလို႔ ဆယ္ဟြန္းအခန္းထဲ
ေရာက္ေနတာလဲဆိုတာ မသိ ။

ဆယ္ဟြန္းမေန႔က တံခါးပိတ္တာ အံဝင္ခြင္
မက် ျဖစ္ေနလို႔ အလြယ္တကူ ဝင္လာလို႔ ရ
တာလား ။

" မနက္အေစာႀကီး ရိွေသးတယ္ေလ ကေလး
အခန္းထဲကို ဘယ္လိုဝင္လာတာလဲ "

႐ွင္းေလးက ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို
ကုတင္​ေအာက္ ခ်ၿပီး သူ႔ေဘးနားက
ေနရာလြတ္မွာ ေဘးတစ္ေစာင္း ငုတ္တုတ္
ထိုင္ကာ သူ႔ကို ငံု႔ၾကည့္ေနရာမွ ခ်က္ခ်င္း
ဆယ္ဟြန္းနားက ပိုေနသည့္ ေနရာလြတ္
ဆီ လဲွခ်ကာ ခါးကို ဖက္
လာၿပီး ရင္ခြင္ထဲ တိုးဝင္လာသည္ ။