𝘉𝘰𝘰𝘮𝘦𝘳𝘢𝘯𝘨 // 𝙊𝙣𝙜𝙤𝙞𝙣𝙜 //

[9]

[Zawgyi]

' ေမာင္ !! '

' ေမာင္ ... ငယ့္ကို မထားခဲ့နဲ႔ ေမာင္ '

' ေမာင္ !
ေမာင္ဘယ္ေရာက္သြားတာလဲ ငယ့္ကို မ
​ေနာက္ပါနဲ႔ '

' ငယ့္ကိုမၿငီးေငြ႔ပါနဲ႔ ေမာင္ရယ္... '

' ငယ့္ကို ခ်စ္တယ္ဆို ေမာင္..
မထားခဲ့ဘူးဆို !!   '

' ေမာင္ ! '

" Nini !! သတိထားစမ္း "

ပါးနုနုေလးကို လက္နဲ႔အႀကိမ္ႀကိမ္ ပုတ္
ၿပီးႏိႈးေသာ္လည္း ႏိုးမလာ ။

" ဂ်ံဳအင္နီး သတိထားဦး !!
ငယ္ေလး သတိရလာေလ "

ခါးကို ကိုင္ၿပီး လႈပ္ႏိုးေနေသာ္လည္း ႏိုးမလာတဲ့ သူေၾကာင့္ ခ်န္းေယာလ္ စိတ္ေတြေလာင္
ၿမိဳက္လာၿပီး ပူပန္လာရသည္ ။

ေမာင္ လို႔ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္ေယာင္ယမ္းကာ
​ေအာ္ေခၚၿပီး
ေခြၽးေတြျပန္ကာ ၿငိမ္က်သြားတဲ့သူကို ဘယ္
လိုလို ႏိႈးႏိႈး အခ်ည္းႏွီးသာ ျဖစ္ေနသည္ ။

မနက္၁နာရီ  လူေျခတိတ္ျပီး လူတိုင္း အိပ္​
​ေမာျကေနတဲ့အခ်ိန္ ... တစ္
ဖက္အခန္းကေန ဝူးဝူးဝါးဝါးနဲ႔ အသံေတြ
က်ယ္ေလာင္စြာ ထြက္ေပၚလာသည္ၿပီး
ခ်န္းေယာလ္ အိပ္ေနသည့္ အခန္းထဲထိ အသံေတြ ျပန္႔လြင့္လာသည္မို႔ ခ်န္းေယာလ္ လန္႔ႏိုးကာ အျမန္တစ္ဖက္အခန္းသို႔ ေျပးလာ
ၾကည့္ရသည္ ။

အခန္းတံခါးကို လက္ကိုင္ဘုကေန လ်ွင္ျမန္စြာ ကိုင္ၿပီး လွည့္ဖြင့္လိုက္ၿပီး အခန္းထဲက
အေျခအေနကို
ေတြ႔လိုက္ရတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ သူ႔ညီေလးရဲ႕
ပါးျပင္ေပၚမွာ မ်က္ရည္ဥေလးေတြစီးက်ေနကာ အိပ္ေနရင္းနဲ႔ပင္ ေမာင္ ဆိုတဲ့ နာမ္
စားကိုပဲ အႀကိမ္ႀကိမ္ေအာ္ေခၚေနသည္ ။

လက္ေတြကပါ ေလေပၚေျမႇာက္ၿပီး ဝူးဝူး
ဝါးဝါး ေအာ္ေခၚေနတာမို႔ ခ်န္းေယာလ္အျမန္
လက္ေတြကို ခ်ဳပ္ကာ ပါးကို ပုတ္ၿပီး ႏိႈးရ
ေတာ့သည္ ။

ေခါင္းအံုးတစ္ခုလံုးလည္း မ်က္ရည္ေတြျဖင့္
စိုရဲႊေနကာ ၿငိမ္က်သြားသည့္တိုင္ အဆက္
မျပတ္ စီးက်ေနဆဲ ။

ကိုယ္ေတြလည္း ပူက်စ္ေတာက္ေနကာ
အပူခန္းထဲကေန ထြက္လာသည့္သူအလား ။