𝘉𝘰𝘰𝘮𝘦𝘳𝘢𝘯𝘨 // 𝙊𝙣𝙜𝙤𝙞𝙣𝙜 //

[18]

[ Zawgyi ]

ဒီေန႔က ရံုးပိတ္ရက္ျဖစ္သည့္အျပင္
ဘတ္ဟြၽန္းက ေတြ႔ၾကမည္ဟုဆိုကာ
မေန႔ညကတည္းက ဖုန္းဆက္ေျပာထားတာမို႔ ခ်ိန္းထားသည့္ ဘားတစ္ခုကို ဂ်ံဳအင္
ေရာက္်ေနသည္ ။

မင္ဂြၽန္းကိုအိမ္ကိုျပန္ပို႔ၿပီးလို႔ ဂ်ံဳအင္ ကြန္
ဒိုကိုျပန္သည့္လမ္းမွာပဲ ရိွေနတုန္း
ျပန္ေတြ႔တာေတာင္ ၃နာရီမျပည့္ေသးေပမဲ့
လည္း ခ်က္ခ်င္း ဖုန္းဆက္လာၿပီး မနက္ျဖန္ ေတြ႔ၾကရေအာင္ဟု ေျပာပံုေထာက္တာမို႔
ဘတ္ဟြၽန္းသည္ တစ္ေယာက္ေသာသူနဲ႔
ဂ်ံဳအင့္အေၾကာင္းကို အရမ္းသိခ်င္ေနသည္
ထင္သည္ ။

အထိန္းအကြပ္မဲ့စြာ ေအာ္ရီလိုက္ခ်င္ေပမဲ့
လည္း အဲ့ဒါဟာ ဂ်ံဳအင့္ပံုစံမဟုတ္ဘူးေလ ။

အတိတ္ကအေၾကာင္းေတြကို ျပန္ေတြးၿပီး
မေျပာျပခ်င္ေတာ့ေပမဲ့ ဘတ္ဟြၽန္းရဲ႕
တစ္ခုခုကိုသိခ်င္သြားၿပီဆိုရင္ တားမရေတာ့
တဲ့စိတ္ကို ျပန္ေတြ႔သည့္ေန႔ထဲက မ်က္ရစ္
မပါတဲ့စူးစမ္းတဲ့ မ်က္လံုးအိမ္ေတြကို ၾကည့္
ရင္းဂ်ံဳအင္သိသည္ ။

တစ္ႏွစ္ေက်ာ္သာ ေတြ့ဆံုခဲ့လိုက္ရေပမဲ့
ဘတ္ဟြၽန္းက ဂ်ံဳအင့္ကိုဘယ္ေလာက္ခင္
တယ္ဆိုတာ သူအသိဆံုး ။

ဒုတိယႏွစ္ေရာက္ေတာ့မွ ႐ုတ္ျခည္းႏိုင္ငံျခား
ကိုေျပာင္းသြားသည့္အျပင္ ေပါင္းခဲ့သည့္
အခ်ိန္အတြင္း သူ႔အိမ္ဘယ္မွာလည္းဆိုတာ ဂ်ံဳ
အင္တို႔မေမးမိသလို မ်ိဳး႐ိုးနာမည္ကိုေတာင္
စစခ်င္းမိတ္ဆက္သည့္ေန႔ကလဲြရင္ က်န္တဲ့
အခ်ိန္မွာ နာမည္အတိုေကာက္ပဲ ေခၚၾကတာမို႔ သူေက်ာင္းေျပာင္းသြားသည့္ေန႔မွ
​ေက်ာင္းသားေရးရာကို သြားေမးခဲ့ရသည့္
အျဖစ္ေၾကာင့္ ငါးႏွစ္နီးပါး အဆက္အသြယ္
ျပတ္သြားရသည္ ။

ခ်ိန္းသည္႔အခ်ိန္က ေန႔လည္၂နာရီပတ္ဝန္းက်င္မို႔လို႔ ေကာ္ဖီဆိုင္မွာပဲဆံုၾကမယ္လို႔
ေျပာလိုက္ေပမဲ့ အေပ်ာ္အပါးမက္သည့္
ဘတ္ဟြၽန္းက တကၠသိုလ္တက္တုန္းက
အတိုင္းပဲ သူလာေနၾက Moonlight Bar ကို ခ်ိန္းေလရဲ႕ ။

Day bar ေတြကို ပ်င္းရိစရာေကာင္းသည္
လို႔ဂ်ံဳအင္ထင္ခဲ့ေပမဲ့ ကဲြလဲြစြာပင္
Night bar ေတြလို မထူးမျခားနားပါ ။