Ep 18 ❤️(Uni)
"Nong PPက လမ်းလျှောက်တာတော်တော်လေး
တိုးတက်လာပြီပဲ။
ဒီလိုသာဆက်သွားနိုင်ရင်
မနက်ဖြန်ဆို Wheelchair မပါဘဲ
ဒီတိုင်းတောင်လျှောက်လို့ရလောက်ပြီ"
PPကိုလမ်းလျှောက်လေ့ကျင့်ပေးတဲ့ ဆရာမလေးက
ချီးကျုးလိုက်တော့ PPပျော်သွားတယ်။
"ဒါဆို ဆရာမ PPလေဒီနေ့
wheelchairမသုံးတော့လို့ရမလားဟင်"
"ဒီနေ့တစ်ရက်တော့ သုံးလိုက်ပါဦး၊
PP Wheelchairမသုံးချင်ရင်
ချိုင်းထောက်အသေးစားလေးရှိတယ်လေ"
"ဟင့်... ချိုင်းထောက်ကြီးနဲ့ဆိုရုပ်ဆိုးမှာ
PPကချိန်းထားထားရှိလို့"
"အမယ် ဘယ်သူနဲ့ချိန်းထားလို့တုန်းရှင်"
"ဟီး...ဘယ်သူမှမပြောနဲ့နော် ဆရာမ၊
PPသဘောကျနေတဲ့အကိုကြီးက
ဒီဆေးရုံမှာတက်နေတာ
ခဏနေသူနဲ့နေ့လည်စာစားဖို့ချိန်းထားတယ်"
ဆရာမလေးက နားလည်သဘောပေါက်စွာပြုံးလိုက်ပြီးမှ သဘောကျစွာအသံထွက်ရယ်လိုက်မိသည်။
"ဆရာမ ဘာလို့ရယ်တာလဲဟင်"
"ဪ ခုလိုPP လမ်းလျှောက်တိုးတက်လာတာ
အချစ်ရဲ့စွမ်းအားတွေကြောင့်ကိုးလို့ တွေးမိသွားလို့ပါ ဟဲ"
ဆရာမရဲ့စကားကြောင့်
PPမျက်နှာခရမ်းချဉ်သီးရောင်သန်းသွားလေသည်။
"ဟာ ဆရာမကလည်း.."
"မရဘူးနော်..Nong PPရဲ့ခြေထောက်ကအားနည်းနေသေးတော့ ချော်လဲမှာစိုးလို့ ဒီနေ့တစ်ရက်တော့Wheel chairလေးနဲ့သွားdateလိုက်ပါ
PPရဲ့အဲ့ဒီကိုကြီးကိုတွန်းခိုင်းလိုက်ပေါ့"
"PPက အားနာလို့..."
"PP ကသာ အားနာနေတာ ဟိုးမှာ PPရဲ့ကိုကြီးကဖြင့် Wheelchair တွန်းပေးဖို့အသင့်တောင်စောင့်နေပြီ"
ဆရာမပြောလိုက်တော့မှပဲ လေ့ကျင့်တဲ့အခန်းရဲ့
တံခါးပေါက်နားက Wheelchair လေးဘေးမှာ
မတ်တပ်ရပ်စောင့်နေတဲ့ကိုကို့ကို PPတွေ့တော့တယ်၊
ကိုကိုက ဆေးရုံဝတ်စုံဝတ်ထားတာတောင်
ဆွဲဆောင်မှုရှိနေလိုက်တာ တအားပဲ။
ကိုကို့ကိုတွေ့တာနဲ့ PPဟန်တောင်မဆောင်နိုင်ဘဲ
PPအားရပါးရပြုံးပြီး လက်ပြနှုတ်ဆက်လိုက်မိတယ်။
YOU ARE READING
𝘈𝘭𝘸𝘢𝘺𝘴 𝘣𝘦𝘴𝘪𝘥𝘦 𝘺𝘰𝘶 👻(ကိုကို့နံဘေးမှာ...💞)
Фанфикшн"ဘယ်ဘဝရောက်ရောက် ကိုကို့ ကိုတော့ မှတ်မိနေပါရစေ" ဝိညာဉ်ဆန်ဆန်storyလေးပါ...👻 Readerလေးတစ်ယောက်ကတောင်းဆိုထားလို့ရော ကိုယ်ကလည်းသဘောကျလို့ရော ရေးဖြစ်သွားတာပါ🥰
