ျမတ္ (မြတ် )

Ep...3(Z & U)

Zawgyi

''မမကိုေပးခိုင္းလို႔''

လက္ထဲေရာက္လာသည့္ႏွင္းဆီပန္းေလးက ပန္းေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ရွိၿပီး အပြင့္ေသးမ်ိဳးျဖစ္သည္။

''ေက်းဇူးပဲ သမီးေလး''

''သမီးေပးတာမဟုတ္ဘူး...ကိုႀကီးျမတ္ ေပးခိုင္းတာ''

ေဟာေတာ္ဟုသာ ကိုယ္ တမိေတာ့သည္။တစ္အိမ္တည္းအတူေနတာကို သူမ်ားဆီကေနမွ ပန္းေပးခိုင္းသတဲ့။အံ့ၾသဖြယ္ပါလား။ကိုယ္ လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ စက္ဘီးကိုၿခံထဲကေန ခပ္ေဝးေဝးသို႔ဒုန္းစိုင္းနင္းခ်သြားတာမ်ား အရိပ္ေတာင္မျမင္ရေတာ့ေပ။ဒီကေလးက အျမဲလိုလို အုံ႕ပုန္းေလးမို႔ ေအာ္ဟစ္ေခၚမေနေတာ့ဘဲ သူေပးလိုက္သည့္ပန္းပြင့္ေလးကိုသာ ကိုယ့္ဆံသားမ်ားထက္ ပန္ဆင္လိုက္ေတာ့သည္။ဆံသားရွည္တို႔ကိုထုံးဖြဲ႕ၿပီး ပန္းပန္ရျခင္းအလုပ္ကို ကိုယ္အင္မတန္ႏွစ္သက္၏။

ညေရာက္ခါနီးထိကို  ျမတ္ျပန္မလာေသး။လယ္ထဲမွာလည္း စပါးရိတ္ခါနီးဆိုေတာ့ သားအဖႏွစ္ေယာက္အလုပ္ရႈပ္ေနလို႔သာျဖစ္မည္။

''အမယ္...ႏွင္းဆီပန္းေတြဘာေတြနဲ႕''

''ေအး..ငါ့ကေလးေပးတာ''

''ဘယ္သဴ..ဪ...ငျမတ္''

ကိုယ္ ေခါင္းညိတ္ျပလိုက္ၿပီး အနည္းငယ္ညိုးစျပဳေနေသာ ပန္းပြင့္ေလးကို ဆံသားမ်ားၾကားမွ အသာအယာျဖဳတ္ကာ ကိုယ္ေရးေနက်ဒိဳင္ယာရီစာအုပ္ေလးၾကား အေသအခ်ာညွပ္ထားလိုက္သည္။

''အဲ့ဟာေလးက နင့္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ခင္တာသိလား။နင္ကလဲ အလိုလိုက္တာကိုး''

''အလိုလိုက္တာရယ္ မဟုတ္ပါဘူးေအ။ဒီလိုပါပဲ။နင္လဲ ငါ့ကိုခ်ည္းေျပာမေနနဲ႕။ကိုယ့္ေမာင္ေလးပဲ နည္းနည္းေတာ့ဂ႐ုေလးစိုက္ဦးမွာေပါ့''

ကိုယ့္အေျပာကို မိုးႏြယ္က ပခုံးတြန႔္ျပရင္း တုံ႕ျပန္သည္။မိုးႏြယ္ကေလ သူ႕အကိုနဲ႕ဆို ေခါင္းခ်င္းဆိုင္ၿပီးသင့္ျမတ္သေလာက္ ျမတ္အေပၚက်ရင္ အနည္းငယ္စိမ္းပုံရသည္ဟု ကိုယ္ထင္သည္။

''ေဟာ ေျပာရင္းဆိုရင္းျပန္လာပါၿပီ နင့္ဟာေလး''

ၿခံထဲမွာေရဝင္ပတ္လာပုံရၿပီး ေအာက္ပိုင္းတစ္ပိုင္းလုံးက စိုစို႐ႊဲေနသည္။ပုဆိုးတစ္ထည္ကို အလ်င္အျမန္ဆြဲယူကာ ေရကျပင္ကိုေျပးၿပီးေနာက္ ေရခ်ိဳးသံတဝုန္းဝုန္းကနားထဲအတိုင္းသား။ညေရာက္ခါနီးေလ နယ္ရဲ႕ရာသီဥတုက ေအးေလမို႔ သူခမ်ာ ဇိမ္ဆြဲၿပီးမခ်ိဳးနိုင္ရွာ။အကုန္ၿပီးစီးေတာ့ လက္ရွည္တစ္ထည္ကိုယ္ေပၚထပ္ဝတ္ၿပီး စာၾကည့္စားပြဲမွာလာထိုင္ေတာ့သည္။ဘယ္ေလာက္ပင္ပန္းေနပါေစ။ကိုယ္နဲ႕အတူ စာလုပ္ရသည့္တာဝန္ကိုေတာ့ အပ်က္မခံ။