ျမတ္ (မြတ် )

Ep...24(Z & U)

Zawgyi

''ငါ့မွာ ကိုယ္ဝန္ရွိေနၿပီ''

''ဗ်ာ..ဘယ္ ဘယ္လိုျဖစ္''

စာတစ္ေစာင္ဆိုသည့္တိုင္ စိုးရိမ္ပူပန္မႈေတြအမ်ားႀကီး ပါဝင္ေနေၾကာင္းေတာ့ ကိုယ္ေတြးဆမိသည္။ခ်က္ခ်င္းကို ဖုန္းဝင္လာခဲ့ၿပီး ဟဲလိုဆိုသည့္ ျမတ္အသံကတုန္တုန္ရီရီ။

''ဟိုေကာင္ေရာ..ဟိုေကာင္နဲ႕မဟုတ္လား။ဟိုေကာင္ကလက္မထပ္ဘူးတဲ့လား''

''မဟုတ္ဘူး..သူနဲ႔မဟုတ္ဘူး''

''ခု ဘယ္မွာလဲ။ကိုယ္လာခဲ့မယ္။''

''မလာပါနဲ႕ အလုပ္နဲ႕ဟာကို''

''မလိုဘူး။အေရးမႀကီးဘူး..ခုလာခဲ့မယ္၊ဘယ္မွာလဲဆိုတာသာေျပာ''

ကိုယ္ရွိေနတဲ့ေနရာကို ေျပာလိုက္ၿပီး နာရီဝက္ခန႔္အၾကာမွာပင္ ျမတ္ေရာက္လာေလသည္။ကိုယ္ထိုင္ေနသည့္ ခုံတန္းလ်ားရွည္ေဘးတြင္ ဝင္ထိုင္လိုက္ကာ ကိုယ့္ပခုံးကိုလည္း ခပ္ျပင္းျပင္းလႈပ္ခါလိုက္ရင္း..

''ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ ေျပာ။ဟိုေကာင္ကို ကာကြယ္ၿပီးေျပာေနတာလား။ဟုတ္လား''

''မဟုတ္ပါဘူး ။တကယ္ သူနဲ႕မဟုတ္ဘူး။ငါ စိတ္ေတြအရမ္းညစ္ၿပီးဘားသြားထိုင္လိုက္တာ...အဲ့ဒါ''

''ဟာဗ်ာ...''

ကိုယ့္ရဲ႕ ႐ိႈက္သံထက္ ျမတ္ရဲ႕ မခ်ိတင္ကဲအသံက ပိုမိုက်ယ္ေလာင္စြာထြက္ေပၚလာေလသည္။

''ခု ဘယ္လိုလုပ္မလဲ''

''ဟင့္အင္း..ငါမသိဘူး''

ကိုယ့္ေဘးမွာ ထိုင္ရင္း သူ႕ဆံပင္ေတြသူ ဆြဲဖြေနသလို ႏူတ္ခမ္းနီရဲရဲကိုလည္း ဟိုဘက္ဖိကိုက္၊ဒီဘက္ဖိကိုက္ႏွင့္ လုံးဝကိုမၿငိမ္မသက္ျဖစ္ေနရွာေသာ ျမတ္။ခဏၾကာေတာ့ ကိုယ့္လက္ကို ဆုပ္ကိုင္ကာ ဆြဲထူထလိုက္ၿပီး..

''ထ...ကိုယ္နဲ႕လိုက္ခဲ့''

''ဘယ္လဲ..ဘယ္သြားမလို႔လဲ''

''တရား႐ုံးသြားမယ္။ကိုယ္နဲ႕လက္ထပ္ၾကမယ္။''

လက္ထပ္ျခင္းဆိုေသာ ေဝါဟာရကိုပုံေဖာ္ရျခင္းက ခုေလာက္ထိလြယ္ကူေနလို႔လား။သူ႔တစ္သက္တာလံုး ဒါအတြက္ အျမဲတမ္းခဲယဥ္းေနခဲ့ရတာမဟုတ္လား။