ျမတ္ (မြတ် )

22(Z & U)

Zawgyi

ျမတ္ဆီကိုသြားမည္ဆိုကာမွ မိုးကလည္း အၿငိဳးႀကီးႀကီးကို ရြာခ်ေနေလသည္။တိတ္ႏိုးျဖင့္ ေစာင့္ေနေသာ္လည္း အခ်ိန္သာကုန္လာသည္။မထူးေတာ့သည္မို႔ ထီးတစ္ေခ်ာင္းကိုင္ဆြဲၿပီး ကားအငွါးထြက္ရေတာ့၏။မနက္မလင္းခင္ မိုးႏြယ္ဆီဖုန္းဆက္ၾကည့္သေလာက္ေတာ့ ျမတ္အတြက္ ၾကက္ေပါင္းျပဳတ္ထားေပးခဲ့ၿပီး သူ႔ကိစၥသူ သြားေနေလၿပီ။တိုက္ေအာက္သာ ေရာက္ဖူးျခင္းျဖစ္ၿပီးဘယ္အခန္းရယ္ဆိုတာ ကိုယ္အတိအက်မသိ။ေနာက္ဆံုး အကိုေအာက္ဆင္းၿပီးလာေခၚမွပင္ ကိုယ္အိမ္ေပၚေရာက္ေတာ့သည္။

အကိုက အလုပ္သြားဖို႔ျပင္ဆင္ေနပံုရၿပီး ကိုယ္ကေတာ့ ျမတ္႐ွိသည့္အခန္းထဲကိုသာ လွမ္းဝင္လိုက္သည္။ေက်းဇူး႐ွင္ေလးက ေစာင္ေတာင္မျခံဳထားဘဲ ဖုန္းတစ္လံုးျဖင့္ ပက္လက္။

''ဘယ္လိုေနေသးလဲ ျမတ္''

''ေပ်ာက္ၿပီ''

ျမတ္ အိပ္ရာနံေဘးမွာ ကိုယ္ကပ္ထိုင္လိုက္ၿပီး နဖူးကိုပါအသာစမ္းေတာ့ ကိုယ္ကအေငြ႔႐ွိတယ္ဆိုရံုသာ။

''ကိုယ္ကေႏြးေႏြးပဲ႐ွိေတာ့တယ္။ေဆးေရာ ေသခ်ာေသာက္လား။''

''အင္း''

ဖုန္းကိုသာ မ်က္ေျခမျပတ္စတမ္းၾကည့္ရင္း ကိုယ္ေမးသမ်ွကိုေတာ့ အင္းတစ္လံုးသာေျဖသည္။

''လက္သည္းေတြ႐ွည္ေနၿပီ။ငါ ညႇပ္ေပးမယ္''

ထိုသို႔ဆိုျပန္ေတာ့လည္း သူ႔လက္ကို ကိုယ့္လက္ထဲထည့္ထားၿပီး မလႈပ္မယွက္။ဖုန္းကိုေဘးခ်ထားသည့္တိုင္ ကိုယ့္ကိုလည္းၾကည့္မေန။

''ေျခသည္းေတြေရာ..''

ေမးရင္းနဲ႔ပဲ ျမတ္ေျခေခ်ာင္းေလးေတြကို လွမ္းစမ္းလိုက္ၿပီး တိုတိတိေျခသည္းမ်ားကို ေတြ႔မွ ပုဆိုးစနဲ႔အသာ ျပန္အုပ္ထားေပးလိုက္သည္။ေစာင္မျခံဳဘဲ ပုဆိုးျခံဳတဲ့အက်င့္ကလည္း ဘာေလးမွန္းကိုမသိ။

''ဖုန္းပဲ ၾကည့္မေနနဲ႔ေလ။''

လက္သည္းအစေတြ သြားလႊင့္ပစ္ရံု႐ွိေသး ျပန္လာေတာ့ သူကဖုန္းနဲ႔မ်က္ႏွာအပ္ေနေခ်ၿပီ။ေယာက်ာ္းေလးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေဆာ့ေလ့႐ွိေသာ ဂိမ္းမို႔ ေဆာ့ေနရင္း ရပ္မရတာေတာ့ ကိုယ္နားလည္သည္။သို႔ေသာ္လည္း...