Game On // Vincent Marcos (3)

CHAPTER 40

"Jane!! Dalian mo na dyan, pag ikaw na late sa graduation mo. Lagot ka talaga sakin!" sigaw ko sa baba ng hagdan.

"Ito na ate!" bumaba na agad siya habang bitbit yung toga niya. "Ba't kaba nag mamadali? Ikaw ba gra-graduate??" reklamo pa niya saka inayos-ayos yung kinulot kung buhok niya. "Kuya, thank you talaga sa regalo mung dress. Grabi ang mahal nito..."

"You're welcome, Jane. You deserve that. I'm glad you love it." masiglang sagot ni Vinny.

"Bet ko talaga ito. Thank you talaga. Ate, yung pormahan niyo ni Kuya Vinny, lakas maka mafia  vibes. Ang cool." tukoy niya sa sout namin ni Vinny. Kaya naman pala dalawa bitbit niyang paperbag nung namili kami ng gift para kai Jane ay dahil yung isa saakin pala. Gift niya din sakin, nalula ako sa presyo, ang mahal. Isang red bodycon dress tas may slit sa binti. Talagang sumakto siya sa sukat ng katawan ko at nag mistula akong tao sa sout ko. Ang ganda ko tignan, tinalo ko pa yung kapatid ko na mismo gra-graduate.

"Heh! Mamaya kana makipag-daldalan dyan. Go na tayo, baka malate ka pa. Ayan na yung taxi sa labas." pinauna ko na lumabas si Jane dahil ako na mag lo-lock ng pinto. "Gwapo ka na sa sout mo." panay kasi siya tingin sa salamin habang inaayosan sarili niya.

"Really? Thanks..." sabay halik sa noo ko. Chansing talaga eh. Kanina pa yan nag-aayos, nariyan mag tatanggal ng necktie or ikakabut ulit tas tanggal. Bakit kabado? Ikaw gra-graduate? "The taxi is waiting. Let's go?" pag-aaya niya. Lumabas na agad kami at ni lock ang pinto bago sumakay sa taxi.

"Oh, Jane. Wag kang kakabahan ha. Baka matalisod ka sa sobrang kaba." sabi ko habang bumabyahe na kami.

"Wag naman sana, nakakahiya yun pagnagkataon. Dun kayo sa upper seat uupo ate ha para di pagkaguluhan si Kuya Vinny kung sakaling may makakilala man sakanya." natuwa ako sa pagiging considerate ng kapatid ko. Siya pa talaga nag adjust para kai Vinny kahit araw niya ito. Nakarating naman kami kaagad sa University kung saan nag-aaral si yung kapatid ko. Naka-line-up na sila kaya pinapila ko na din siya at kami nalang ang mag-hahanap sa upuan namin. Graduate na ang kapatid ko sa course na Bachelor of Elementary Education pero plano niya mag masters degree agad after this. Sinipag masyado mag-aral.

At dahil gwapo si Vinny at malakas ang datingan niya sa sout niya na black longsleeve na nakatupi hanggang siko tas tinernohan niya ng pants with belt tas naka shades pa, no wonder mukha siyang mafia tignan. "Let's go find our seats." sabi ko saka humawak sa kamay niya di dahil sa binabakuran ko siya, di ako sanay sa heels.

"If your not comfy then why you have to wear those heels?" kanina pa siya nag rereklamo about sa heels nato dahil di daw ako nakakapag-lakad ng maayos.

"Para daw prim and proper sabi ni Jane. Sana pala talaga nag shoes na ako. Sakit ng paa ko ha."

"You want me to carry you?" umaksyon siyang bibitbitin ako kaya umatras agad ako.

"Wag mo ng subukan." mariin kung sabi saka tumingin-tingin sa paligid namin kung may mga mata bang nakamasid samin. "Umupo na tayo, mag-sisimula na ceremony nila." ayon at hinanap na namin yung assigned seats. Taray ng speaker nila si VP Sara talaga. Walang kupas talaga sa ganda eh. After ng ceremony namukhaan ako ni VP nung nagpa-picture kami sakanya at nagulat pa siya nung mamukhaan niya si Vinny na kanina nag papa-as if na fan lang niya.

"Hala si kuan mani oh—aguy giatay"(Hala si ano ka diba—aguy giatay) pinalo niya agad si Vinny sa braso at pareho silang natatawa na hindi nakilala agad ni VP si Vinny. "Piskot! Ikaw man diay na Vinny. Anong ginagawa mo dito??" di parin maka get over si Vinny kakatawa nung di siya nakilala ni VP kanina.

"It took you so long to figure who I am. Hello, VPS. Long time no see. I came here to show support on Ezra's sister." nag-chikahan sila saglit kaya nag-tataka yung mga gustong magpa picture kai VP bakit parang close kung mag-usap halos sila ni Vinny. "Alright then I'll see you in Manila. Good to see you again, VPS. Take care." paalam pa niya at kami naman ay nag ngi-ngitian lang dahil yung kapatid ko nag fangirling mode kai VPS.

As requested nang kapatid ko, bahay lang kami mag ce-celebrate ng successful graduation ceremony niya. Sakto dumating yung food package na inorder namin at dahil maextra akong tao, nag design pa ako ng congratulations keneme sa wall para naman di plain masyado yung bahay.

"Dahil graduate kana, Jane. May regalo ako sayo." panimula ko. Biglang kumunot ang noo niya sa sinabi ko.

"Meganon?? Payagan mo na ba ako awayin kabit ni Papa??" ayan na naman tayo sa usapan na yan, di parin matapos-tapos. Tinignan ko agad siya ng masama.

"Hayaan mo na sila, okay? Wala na tayong magagawa sakanila." wala eh. Kahit naman awayin niya kabit ni Papa di din naman yun babalik samin. "Oh ito." sabay abot ko sakanya nung bagong bili na phone. Halos lumabas na eyeball niya sa gulat. She's too stunned to speak.

"Wait. Seryoso ba to?? Akin talaga to??? WAAH!!! ATE THANK YOU!!!" nag tatalon-talon siya sa tuwa sabay yakap yung box ng phone. "Thank you ate!! Love you!!" pinugpug niya agad ng mga halik ang aking mukha. Jusko. Nakita ko si Vinny na masaya kaming tinitignan ni Jane na nag-kukulitan.

"Walang anuman, Kapatid. Fly high butterfly." biro ko.

"Sira! Syempre, Ate. Hindi lang ikaw ang may surprise sakin." sabi niya. Nag taka ako bigla, anong ibig niya sabihin. "Sumama ka muna kai Kuya Vinny saglit. Pag balik ninyo saka tayo kakain, sakto dadating isa kung kaibigan, baka mag sisigaw yun pag nakita si Kuya Vinny." nakita kung nag taas baba ang kilay ni Vinny at patawa-tawa lang. Ano na naman bang plano niya?

"Ano na naman ba ito, Vin? Kahapon sinurprise mo ako, natakot ka HAHAHAHA..."

"I know, that was a bad idea. But this time, you will love it. I promise." pag-aassure niya. Ayon nag-antay yung sinakyan namin kahapon. Dinala niya ako sa isang dalampasigan. "Surprise..."

"Okay... Nasa dagat tayo. Tapos??" taka ko. Anong gagawin namin dito?

"Nothing." seryoso niyang sagot. "Kidding hahaha..." tumingin muna siya sa kanyang relo saglit bago ako tinignan. "Get ready to mesmerize in 3...2...1" saka siya nag snap ng kanyang kamay sa mukha ko. May biglang mga nag sisindihan na lantern at isa-isa itong lumipad sa kalangitan. Parang naging slow motion yung paligid at nag mistulang kami lang ang tao ni Vinny sa mundo. Tinupad niya ang isa sa mga pangarap ko, tinupad niya ang makakita ako ng sky lantern. "I'm glad you liked my surprise."

"Like? Anong like?! I LOVE IT VIN! You don't know how this would mean to me. All my life gusto ko makakita ng lanterns. Thank you for this." halos di ko na siya makita ng maayos dahil nagsisimula na naman tumulo yung mga luha ko dahil sakanya. He made me the happiest person right now. Hinapit niya ako sa bewang at pinalapit sakanya. Nakipag-titigan muna siya sakin saka kami nag forehead to forehead at dinaramdam ang tunog ng bawat alon sa dagat at ang   pagiging romantic ng moment na ito.