1 Hafta Sonra
-Perseus, beni dinle bu sefer iş ciddi. Gaia ve Titanlar ayaklanacak ve büyük bir planları var. Bırak artık şu beni unuttunuz triplerini ve dinle beni.
Percy gergin bir şekilde volta atarken Kheiron'a baktı,
-Ne yapmamı bekliyorsun Kheiron? Görünmezlik kepini takıp dünyayı mı kurtarayım. Artık Olimpos'a bağlı değilim ve onlar için hiçbir şey yapmam. Özellikle onların bana gösterdiği değerden sonra, neden böyle bir şey yapayım söylesene.
Kheiron üzgün bir şekilde baktı.
-Peki ya diğerleri? Melezler, insanlar... Ya Annabeth?
Percy bakışlarını yere çevirdi.
-Gelip geçici bir şey. Kimseye umut bağlamam ben. Biri için ne kadar umut edersen o kişi seni o kadar hayal kırıklığına uğratabilir. Bunu zor yoldan öğrendim. Ayrıca bana bir melezmişim gibi davranmayı kes, bir tanrı olduğumu çok iyi biliyorsun.
-Eskiden böyle değildin Perseus, insanlar için yapmayacağın şey yoktu, sorgulamadan yapardın her şeyi.
dedi Kherion hayal kırıklığıyla başını iki yana sallarken
-Evet çünkü eskiden saftım! Çocuktum ve bana ne denilse yaptım, elime ne geçti söylesene! Ellerimde kanlar ve kesiklerden başka birşey yok. Ne adım anıldı ne sanım. Yeter bu kadar sohbet, ben gidiyorum bu benim savaşım değil. Size bol şans.
-Percy yapma-
Derken odadan ayrıldı ve yola koyuldu. Kamptan ayrılmadan önce son kez etrafına baktı. Burası onun eviydi, ama artık bu hayata dayanmıyordu. Tam dönüp gidecekken arkasından bir ses duydu.
-Nereye gidiyorsun?
Dedi meraklı bir ses, arkasını dönüp baktığında Annabeth olduğunu gördü. Gözleri açılmış bir şekilde ona bakıyordu.
-Uzaklara, bir daha da dönmeyeceğim.
Annabeth'in yüzü bir anda düştü
-N-ne, ama neden? Daha yeni gelmiştin.
-Bir savaş çıkacak Annabeth, ve ben savaşlardan payımı aldım.
-Savaştan mı kaçıyorsun? Hani o herşeyi yapan kişi sendin? Büyük kahraman.
-Savaştan kaçmıyorum, Olimpos için asla savaşmam bir daha. O yüzden tarafsız kalıyorum, kazanabilirlerse kazansınlar umrumda bile değil ben yardım etmeyeceğim. Hatta Titanlar kazansa belki onlardan daha iyi yönetirler.
-Dalga mı geçiyorsun? Onlar kazanırsa herşeyi yok ederler, Melez Kampı'nı da, evini.
-Artık evim değil.
-Peki ya biz?
dedi Annabeth gözleri sulanırken
-Biz diye birşey yok.
dedi Percy dönüp giderken, arkasında yerlere çöküp ağlayan bir Annabeth bıraktı.
Evet biraz zaman geçmiş son bölümün üstünden, uzun zaman sonra baktım bir şeyler yazayım dedim, umarım beğenmişsinizdir. Devamı gelecek kitabın merak etmeyin. Sonraki bölüm de bi 2 3 yıla gelir herhalde :d
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Unutulan Kahraman
Fanfiction-Hiç biriniz beni bilmiyordunuz! Fakat onları yapan O Değil BENİM!! Adım ise.... Kapak: Daughterofkaos123
