Vampir Okulu

VO 4

Kapı tıklatıldı.

-Girin,dedim yorgun çıkan sesimle.Aslında iyi hissediyordum.Hem de fazlaca iyi ama sesim beni yansıtmıyordu.Gergin ve heyecanlıydım.İçeriye ilk önce Tex girdi.Onu görünce kalbim sıkıştı.Heyecanla doldum.Hemen gidip ona sarılmak istiyordum.Tex'in arkasından bizim grup da girdi.Öyle mutluydum ki bütün gerginliğim uçtu .Arkadaşlarımı görmenin rahatlığıyla,derin bir nefes aldım.Tex hemen yanıma gelip elimi tuttu.

-Katie,ne oldu?İyi misin?Seni arabada göremeyince öyle korktum ki.!,dedi endişeyle.Arkadaşlarım da öyle bakıyordu.Benden açıklama bekliyorlardı. Tex 'in saçları dağılmıştı,gözleri şişmiş ve hiç görmediğim bir şekilde üzerinde bir dağınıklık vardı.Ruhsal anlamda dağılmış gibiydi.

-Her şeyi anlatıcam.Geçip oturun,dedim.Yerimde doğrulup oturdum.Tex de benim yanıma oturdu.Elini tuttum.
Tex'e bakarak ;

-Tex,ilk önce ben onlara gittiğimizi anlatıyım.Sonra olanları anlarsın zaten,dedim .Başıyla onayladı.

-Biz Tex ile bir eve gidip haftasonu tatili yaptık.Pazar günü eve dönerken benzinimiz azaldı ve bir benzin istasyonuna girdik.Tex markete gitti.Ben de arabada yalnız kaldım.Sonra araba sallandı.Bir vampir kapıyı açıp beni kucakladı ve eliyle ağzımı kapattı.dedim.Anlatırken çok normalmiş gibi söylemiştim ama sonradan onların benim gibi vampir kelimesini doğal karşılamakta zorlanacakları sonradan aklıma geldi.

-Vampir mi?,dedi Jade irileşmiş gözlerle.

-Evet.Buna inanmalısınız.En başta vampir olduğunu ben de bilmiyordum.Neyse,devam ediyim.Ondan sonra bayıldım.Uyandığımda bu hastahanedeydim.Bana her şeyi açıkladılar.Vampir polisler beni bir sokakta yerde bulmuşlar ve bu vampir hastahanesine getirmişler.Kötü vampirlerden birisi beni dönüştürmüş.Ama ben daha dönüşümümü tamamlamadım.Bu yüzden burda kalıyorum.Dönüşümüm tamamlanınca ,sizden ayrılmak zorunda olduğumu söylediler.,dedim.Hepsi şaşkındı.Hele Tex..Donmuştu resmen.Dediklerimi sindirsinler diye birkaç dakika bekledim.

-Benim Vampir Okulu'na gitmem gerek .Aileme ve sizlere beni unutturacaklardı.Ama ben sizin unutmanıza izin vermedim.Şu anda sizden başka tanıdığım herkes,beni unuttu.Ve bu sırrı ne olursa olsun,kimseye söylemeyin lütfen.Ben size güveniyorum,dedim ve hepsine teker teker baktım.Tex'e baktığımda pişmanlık yüzünden okunuyordu.ne düşündüğünü tahmin ediyordum.Beni o arabada yalnız bırakmamalıydı,hiç durmamalıydı,hepsi onun suçuydu...Hayır bu kesinlikle onun suçu falan değildi.Kendisini bu yükle baş başa bırakmamalıydım.

-Seni arabada bırakmamalıydım.Hepsi benim suçum,dedi sinirle.Onu bu kadar iyi tanıdığım için içimi bir heyecan dalgası sardı.

-Kendini suçlama Tex.Lütfen.Başka ne yapabilirdik ki? Ben de mi seninle gelicektim yoksa yola devam edip benzin bitince yolda mı kalıcaktık? Ben olanların bir amacı olduğunu düşünen biriyim bildiğin gibi.Bunun da olması gerekiyormuş?Kendini suçlamaktan vazgeç dedim yalvarırcasına.Tex'in bakışları yumuşadı ve örtüyle oynamaya başladı.Düşünürken bir şeylerle oyalanmayı seven bir yapısı olduğunu bildiğim için rahatladım.Şu anda kimse vampir olmam konusunda tepki vermiyordu.Ta ki Des konuşana kadar.

-Bu sırrı koruyacağız ,emin olabilirsin.Ama bir şartla"hepimiz ona baktık".Bizi ısırma lütfen,"dedi ve hepimiz bu espiriye güldük.

-Teşekkür ederim.Size güvenebileceğimi biliyordum.Ayrıca sizi ısırmayacağıma söz veriyorum.dedim gülerek.Böyle karşılamalarına sevinmiştim.Eğer benden korksalardı gerçekten çok üzülürdüm.

-Sanırım çok havalıyım,dedi Tex.Hepimiz anlamadığımızı belirten ifadelerle ona baktık.

-Çünkü vampir bir sevgili zor bulunur,dedi ve dudağımdan öptü.Böyle vampirlikle ilgili şakalaştıktan sonra Tex hariç herkes gitti.Bu gece Tex benimle kalıcağını söyledi..Ben de kıramadım.Çünkü benim içinde iyi olucağını biliyordum.

-Evet vampir kız .Bugün seninleyim...Ne yapmak istersin?,dedi Tex.Onu öpmek istiyordum şu anda.Ona sarılıp uyumak,kokusunu içime çekmek...

-Seni,dedim.Yanıma uzandı.

-Üzgünüm ama burası müsait değil.dedi.Bunu bende biliyordum ama en azından onunla uyumak bana iyi gelebilirdi.

-Öpücük?,dedim tatlı yüzümü takınarak.

-Bak işte o olabilir..,dedi ve dudaklarını dudaklarıma yapıştırdı.Ama fazla uzatmadı.Bir gündür dudaklarını tatmamıştım.Onu ne kadar özlediğimi anladım.

-Çok özlemişim ...dedi.Demekki duygularımız karşılıklıydı.

-Ben de ,dedim.Onu hiçbir zaman bırakmamam gerekiyordu.Bir günde bu kadar özlüyorsam daha uzununu düşünemiyordum.

Koltuğa geri döndü ve beni eğlendirmek için hikayeler uydurmaya başladı.Hikayeler komik değildi ama yine de gülüyordum çünkü kafadan atması komiğime gitmişti.Bir hikayenin ortasındayken durdu.

-Ne oldu?dedim.Yüzü korkmuş gibiydi.

-Gözlerin...,dedi.Merakla çantamdan bir ayna çıkardım ve gözlerime baktım.Sarı renk olmuştu ve arada kırmızı oluyordu.Ben de korktuğumu hissettim.

-Hemen doktoru çağır,dedim Tex'e.Koşar adımlarla odadan çıktı.Geri geldiğinde yanında doktor da vardı.Yanıma yaklaştı ve gözlerime baktı.

-Dönüşümün çok hızlı.Yarın burdan çıkabilirsin.dedi doktor Klaon.

-Hızlı olması iyi bir şey mi?,diye sordum.

-Şey..açıkçası bilmiyorum.Uzun yıllardır bu kadar kısa sürede dönüşümünü tamamlayan görünmedi.Bu yüzden iyi mi değil mi bilmiyorum.,dedi Doktor Klaon.Böyle diyince,korkmaya başladım.Ya kötü bir şey olucaksam.Ya anormal olucaksam.Sonra herkese rezil olursam.Neden böyle bir şey bula bula beni buldu ..?! Gibi saçma sapan düşüncelerle doldum.

-Bir şey olmayacak,dedi Tex elimi tutup.Ben de rahatlamaya çalıştım.

-Buna inanmaya çalışıcam,dedim.Doktor Klaon odadan çıkıp,bu konuyu araştırmaya gitti.Ben de yatıp uyudum.