Vampir Okulu

VO 21

Hemen odadan çıktık.Kendimi zamana karşı yarışıyormuş gibi hissediyordum.Nedenini de bilmiyordum.6.hissimi dinlemek zorundaydım.
Kızlar yurdunun koridorunda hızlı adımlarla ilerliyorduk.Onlarında içinde hızlı gitme isteği vardı anlaşılan ki bana neden hızlı yürüyoruz diye yakınmıyorlardı.
Başım ağrıyordu.Bu stres bedenime çok fazlaydı her ne kadar vampir olsamda.Yeni bedenime alışma süresi bile tamamlanmadan nelerle karşı karşıya kalmıştım.Açıkçası artık vampire dönüşmemin tesadüften ibaret olmadığını düşünüyordum.

Ana bina olan okul binasına yürürken o yeşillik bahçenin ortasından geçtik.Eğer bankların olduğu yerden geçseydik birkaç kişi bizi görebilirdi ve herhangi bir yakalanma durumunun oluşması halinde bizi gördükleri hakkında konuşmalarını istemezdik.

Sadece yolda plan hazırlarken konuşmuş,sonrasında ise susarak okula varmıştık.Sabah saatlerinde olduğumuz için dersler daha başlamamıştı.Etrafta da fazla öğrenci görememiştim.Büyük bir ihtimalle ya ödevlerini yapıyor ya da uyuyorlardı.Birkaç öğrenci koridordaki koltuklarda oturmuş telefonlarından bir şeylere bakıyorlardı.Hiçbiri de biz yanlarından geçerken kafasını kaldırmadı.Bu iyiydi.
Gizli kütüphaneye gitmeyi planlamıştık.Her şey güzel ilerliyordu.
Merdivenlerin bulunduğu yere gelince robotların hareket ederken çıkardıkları sesi duydum.Ne kadar kısık bir ses olsa da vampir kulaklarım duymuştu.Anlaşılan Lexi ve Mia'da duymuştu ki etraflarına baktılar benim gibi.Sonunda ne olduğunu anladım.Bir kamera vardı.O ses de,kamera harekete duyarlı olduğu için biz geldiğimizde kafasını çevirdiği için çıkmıştı.Lexi ve Mia farketmediği için duracak gibi oldular fakat eğer dururlarsa kamerayı gözleyen her kimse bizim bi şeyler çevirdiğimizi anlardı.Bu yüzden onları zorla yürümeye teşvik ettim.

Kameranın görüş alanından çıktığımız anda ,kızları durdurdum.Kısık sesle konuşmaya dikkat ettim .

"Kızlar,anlaşılan kütüphaneye girildiği anlaşılmış ve kamera konulmuş.Ve başında da kameraya odaklanmış birinin olduğuna eminim.",dedim sıkıntılı bir nefes vererek.
Mia yüzünü buruşturdu.

"Kısacası sıçtık."

Evet,şu anki durumu en iyi bu anlatıyordu.Kamerayı nasıl etkisiz hale getirebilirdik ki?

"Bu duruma bir çözüm bulmamız gerekiyor.BİR AN ÖNCE",dedim son cümleyi vurgulayarak.Fısıldarken ne kadar vurgulanıyorsa,o kadar işte.
Bu sefer bir yolunu bulamıcaktık anlaşılan.faka basmıştık.

"Ne yapıcaz" diye üzüntülü bir şekilde söylendi Lexi.Keşke bu sorunun cevabını verebilseydim.

Derin bir nefes aldım,beynime odaklandım ama düşündüğüm her şey bi yerde tekliyordu.

"Bilmiyorum Lexi.Mia haklı.",dedim.
Kameranın başındaki kişiyi oyalarken biri ya da iki kişi kütüphaneye girse?Ama ya kameranın başındaki çok sıkı biriyse-örneğin bir gardiyan- ya da asla gözünü ayırmayacağına yeminli biri?Kamerayı kırsak,daha sıkı önlemler alırlar ve belki de her yere kamera koyarlar.Bir daha kütüphaneye giremeyiz.Bir şekilde kamerayı atlatsak,kütüphanenin güvenlik altına alınmış olma ihtimali vardı.
Aklıma bir şey daha geldi.

"Kızlar,"dedim ve bana bakmaları için duraksadım"kütüphaneye girdiğimizi nasıl anladılar acaba?,tamam tamam biliyorum kamerayı aşmanın yolunu bulmalıyız ama merak ettim.",dedim sevimli olduğunu düşündüğüm bir gülümseyle.

"Bilmiyorum,belki de bize mesaj yollattığın çocuk mesajı okumuştur",diye fikrini belirtti Mia.

"Hayır,şifreli yazmıştım.Hem söyleseydi bizim olduğumuzu da söylerdi."dedim.Gayet mantıklı bir açıklamaydı.

"Belki de parmak izini aldığımız çocuk söylemiştir.Belki farketti ya da şüphelendi ve müdüre Hanım'a söyledi.?"dedi Lexi.

"Ama bizi söylerdi ,o zaman kamera yerine bizi almış olurlardı fakat okuldan.",dedim.
Lexi başını salladı.

"Belki de bizi deniyorlardır.Kanıt arıyor da olabilirler",dedi Lexi.Çok mantıklıydı.Harika,diye düşündüm.Şimdi de şüpheli olduk.

Iyice daralmaya başladım ve saate baktım,yarım saat olmuştu odadan ayrılalı.

"Bence odamıza dönmeliyiz ve dinlenmeliyiz.Bu sırada da bir yol ararız.Ne dersiniz?"diye sordum.Üçümüz de üzülmüş ve hayal kırıklığına uğramıştık.Sonuçta araştıracak çok şey vardı.

Ikisi de başını salladı.Kameranın önünden geçtik ve odaya gittik.

Tam yatağıma uzandığım anda aklıma derslere bir süredir katılamadığım geldi.Ödevler almalıydım.

"Kızlar,benim ödevleri almam gerekiyor.Sonra görüşürüz!",dedim.Kol çantamın içine ,okul çantamdan not defterimi koydum.Kalem,silgi ve bir renkli kalemi çantanın küçük gözüne attım.

********************

Sonunda kaçırdığım derslerin öğretmenlerinden küçük ve gerekli konu anlatımları dinleyip ödevlerimi aldım.Onlardan da zaman çalmak istemiyordum.Sonuçta bize olduğu kadar onlarında dinlenme vakitleriydi.Zaten, makyajsız yakaladığım ve yeni uyanmış (benim sayemde )hocaların işini daha önce bitirmek için yırtındım.

2. Katın koridorunda yürürken Bayan Dawn'ı görmeye karar verdim.Belki kamerayla ilgili bir ipucu bulurdum.

Kapısını hafif tıklatmamla, bayan Dawn'ın nazik sesi İçeri gel dedi.Kapıyı saygılı olmak amacıyla yavaşça açtım ve arkamdan kapadım.Bayan Dawn,kırmızı,göğüs dekolteli ,kolsuz bir tulum giymişti.Tulum da zayıf bedenini sararak belinin narinliğini ortaya çıkarmıştı.Açık boynuna ince,altın bir kolye asılıydı.Ucunda da melek kanatları vardı.Bunları nasıl gördüğümü sorarsanız diye hemen söyleyeyim,vampir gözler süper bir şey.

-Merhaba bayan Dawn,dedim nazik ses tonumu kullanarak.Hafifçe ince dudaklarının kenarları yukarı kalktı.

-Merhaba Katie,bir sorun mu var?,dedi başını hafifçe önüne eğerek.

Başımı olumsuz olarak salladım.

-Hayır,hayır...hiçbir sorun yok.Sadece biraz konuşmak istedim,diye bir şey uydurdum.Ne konuşacağımızı hiç düşünmeyen ben,faka basmıştım.
Eliyle,masanın önündeki modern deri koltuklardan birini işaret ederek oturmamı istedi.

-Eee"derken ellerini birleştirdi."Derslerin nasıl gidiyor?Duyduğuma göre iyi bir fizik gösterisi yapmışsın"dediğinde kızardım.Duvar olayından bahsediyordu.

"Şey...evet.Ama bunu kendimi üstün göstermek için yapmadım.Sadece hoca vurmamı istedi,ben de vurunca çok derin oldu o kadar,dedim ezile büzüle.
Gözleriyle yüzümü iyice süzdü.Sanki bir yalan arıyormuş gibi ince ve keskin bakışlıydı.

"Peki,öyle olsun."dedi ve gözü masanın üzerindeki kağıtlara kaydı.

"Derslerin nasıl gidiyor,anlaşılan biraz ders kaçırmışsın."dedi yine bana bakarak.
Gözümü ellerime diktim.

"Evet,ama bugün ödevlerimi aldım ve kaçırdığım konuları dinledim.",dedim sakin ses tonumu koruyarak.

Onaylayan bir şekilde başımı salladı.

-Aferin Katie.Senin özel olduğuna inanıyorum."Biraz düşündükten sonra "senin özel olduğunu biliyorum.",dedi.Gizemli konuşması beynimi karıncalandırdı ve bedenimden bir ürperti dalgası geçti.Hemen burdan çıkmam gerekiyordu.

-Şey..ımm..benim ödevlerimi yapmam gerekiyor Bayan Dawn.Bana zaman ayırdığınız için teşekkürler"dedim samimi gibi gülümseyerek.O da gülümseyerek beni uğurladı.

"İstediğin zaman gelebilirsin Katie,dedi ve ben odadan çıktım.

***************

Odadan çıktıktan sonra direk Kızlar binasına yöneldim.odaya girer girmez Lexi ve Mia üzerime atladı resmen.

Nedenini öğrendiğimde,çok üzüleceğimi anlamıştım.