I lost my happiness

Chapter 20

"Sabi po ni Tito Jaylen will buy me again if I want more..Kaya this is yours ma.. " anito Kaya napilitan akong kunin yung binibigay ng anak ko.. "Ma can we go home now? Gusto ko na pong umuwi.. "
          
                    
                      
"Bakit? Hindi mo ba gusto yung ganitong lugar? " tanong ko sa kanya ..
          
                 
                     
"Hindi po.. " anito sabay iling pa.. "Baka po maka basag ako.. Hindi po natin mabayaran.. "
       
                
                     
"Ahh.. Kaya pala Hindi ka malikot ngayon ahh.. " sabi ko saka ko pinang gigilan yung ilong niya then I look at the carter twins... "Thank you..but can you please leave us? "Pilit na ngiti kung tanong I want to talk privately to Xavier and my son..
          
                 
" sure.. We will be outside.. "Ani Jayden saka pa hinawakan yung braso ni Jaylen parang ayaw pa kasing lumabas ng loko!gusto pa talagang makipag chismis!
          
                   
                           
Saka ko tinignan yung anak ko na naka tayo sa harapan ko habang si Xavier ay naka upo parin sa center table.. Huminga ako ng malalim saka ngumiti sa anak ko.. This is for him...
          
                     
                           
" Luc... If you meet your father tapos he want you to live with him..gusto mo ba? "Tanong ko sa anak ko kahit pa masakit sa dibdib yung mawala siya sa tabi ko..He just shrugged he's shoulder to me habang busy kunwari sa pag bubukas ng ice cream niya.. "Luc... I need a clear answer.. "
         
                
                   
"Hindi po.... " anito na nasa boses na niya ang pag iyak... "Hindi naman po niya ako gusto Kaya nga pinabayaan niya tayo eh..."
          
                        
                             
"Luc--" napatigil ako sa pag sa Salita when he face me he's craying!!
          
              
                          
"Siya  po yung papa ko diba ma? "Tanong nito while craying..mukhang Tama ang hinala ko kanina..he really know na si Xavier ang ama niya.tumango ako bilang sagot..." Ayoko po sa kanya... "
       
              
                       
"Sabi mo Hindi ka galit sa kanya pero bakit ayaw mo sa kanya? " tanong ko saka ko pa hinawakan yung mga kamay niya.. "Don't cry.. Mamumula yang mga mata mo sige ka.. " pang aalu ko ayoko siyang umiiyak para kasing binibiyak ang puso ko when he's craying... Then I wipe he's tears
            
                    
                      
Tumigil ito sa pag iyak niya saka niya hinarap si Xavier na tahimik lang na nakikinig samin habang naka tingin..
           
               
                         
"Hindi po ako galit sa inyo.. " anang anak ko sa ama niya.habang pinupunasan yung ibang mga luha niya. "Kasi papa ko kayo.. Ayaw ko sayo kasi ikaw ang dahilan kung bakit nasasaktan si mama kung bakit siya nahirapan sakin...kung bakit laging pagod si mama kung bakit lagi siyang may sakit dahil sa pagod at pag aalaga sakin..... Kung bakit kailangan niyang mag trabaho para lang mabuhay kami Kahit pa may sakit si mama..."
           
                 
Kita ko yung pag patak ng luha ni Xavier sa sinabi ng anak niya..kaya Hindi ko napigilang pumatak din yung mga luha ko.. Kaya mabilis ko itong pinunasan baka makita ni Luc mag aalala nanaman ito sakin...
        
                    
                       
"I'm sorry.... " anito habang may mga luha sa mga mata niya.. "I'm sorry kung natagalan bago ko kayo nakita.. I did try my best to find both of you pero kulang pa ata ang ginawa kong pag hahanap sa inyo Kaya natagalan ng limang taon.. "
          
                   
                  
"Hinanap niyo po kami ni mama?" Tanong ng anak ko kay Xavier..
         
                   
                          
Mapait itong ngumiti saka pinunasan yung mga luha na nag landas sa mga pisngi niya..
"Yes.. I did hired lots of people but they did not find both of you..im really sorry  for taking me that so long I'm sorry kung nahirapan kayo ni mama mo..im really sorry.."
       
                    
                
Kagat ang mga labi ko sa pag uusap ng mag ama ko. I want to cry in happiness atlist if something happen to me may mag aalaga na sa anak ko.. And I know Xavier will take care of him...
         
                        
"Sorry accepted na po.. " ani Luc saka lumapit ng kaunti sa ama niya.. "Pero Hindi po ako puwedeng sumama sa inyo..kasi walang kasama si mama pero puwede naman po kayong bumisita sa bahay.. "
       
             
              
"Thank you.. " naka ngiting sabi ni Xavier sa anak niya.. "Can i hug you? " tanong nito Luc nood saka ito lumapit at niyakap rin niya ang ama niya... Xavier hug he's son so tight na para bang ayaw na niya itong pakawalan..
        
                 
                                 
Hindi ko alam kung anong nangyari sa kanya ng limang taon but I guess he's been good now.. Kung talagang hinanap niya kami sa loob ng limang taon maybe he forgive me and my parents for what they did...
          
                  
                  
"Hindi mo kailangan iwan si mama mo.. Both of you will going to live with me.. " ani Xavier sa anak niya habang hawak niya ito sa balikat at naka harap sa kanya.. "Kung papayag si mama mo.. " anito na tumingin sakin..
       
               
                   
Mabilis akong nag iwas ng tingin  sa pag tingin kasi niya sakin para akong nadadarang just like before... Mukhang hanggang ngayon Hindi pa rin naka move on yung puso kong baliw na baliw sa lalaking ito...
             
                             
                              
"Hindi mo ako kailangan isama.. Luc can stay a week with you.." Sabi ko na naka tingin pa rin sa ibang derection.. "After one week puwede mo na siyang ihatid sakin. "
         
            
            
"Ayoko po.."
        
         
"No.. "    
         
             
anang dalawa Kaya mabilis akong napa tingin sa kanila.. Parehong mag kasalubong ang mga kilay nila sakin..   
          
               
                      
"Both of you will stay in my house.. I'm sure our son want that too.. " ani Xavier habang Seryoso ang tingin sakin.. "Mas ok kung nasa tabi ko kayo.. Para maka bawi naman ako sa inyo. "
       
             
                   
"Oo nga naman po... " ani Luc saka lumapit ito sakin.. "Nag sorry na po si daddy.. Galit ka pa rin pu ba ma? " tanong ng anak ko.. "Ayaw mo bang makasama si daddy??"
                  
                     
Pinag tutulungan ba ako ng mag amang ito?! I can't say no kay Luc!! Langya kaka kita pa lang nila close kaagad? Iba talaga ang lukso ng dugo ano... Mata lang talaga ang sakin....
         
                   
                      
"Please ma... Mag stay na tayo kay daddy... " ani Luc saka pa niya ako niyakap.. "I want to be with him and with you.. Gusto ko kahit saglit lang mabuo yung family natin.."
          
                  
                   
Kahit saglit lang...wala ba talagang forever sa mundong ibabaw? Bakit bigla na lang nanikip ang dibdib ko ng maisip ko na saglit lang namin makakasama si Xavier? May asawa na Kaya siya O girlfriend? Napa tingin tuloy ako sa kanya...
        
                 
                 
Hindi puwedeng wala... Sa guwapo ba naman niya lalo ngayon malabung naging single ito after kung pirmahan yung annulment paper namin..
              
                
                            
"Are you going to say no to him?" Tanong nito saka tipid na ngumiti.. Kung Hindi pa ito nag Salita baka lumabas na ako ng earth ka iisip sa kanya!!
             
                  
                            
"Fine.. "Sagot ko sa pag ka talo.. Wala naman akong magagawa when it comes to Luc samahan mo pa ng isang Xavier Conor...
           
                         
                     
" thank you ma!!! "Masayang sigaw ni Luc saka pa niya ako hinalikan sa pisngi.. Saka ito pumunta sa ama niya then he hug him!! " thanks you din po for coming to us! "Saka niya hinalikan yung daddy niya sa pisngi..