I lost my happiness

Chapter 22

"Look Mr castellion nandito lang ako dahil sa anak mo.." Anito na naka tingin ng seryoso sakin.. "Alam ko kung pano ka niya ka gustong makita at makasama kaya hinahayaan ko lang.. But please anak mo na lang ang asikasuhin at pasayahin mo just leave me alone.. "
        
            
                            
Looking at her now mukhang Hindi na siya yung Luciana na kilala ko. Yung Luciana na kahit Hindi naka ngiti ay Alam kung masaya na siya.. Mukhang pinatatag na siya ng panahon..
        
                      
"Baby..cant you just give me another chance? " tanong ko while looking at her so serious.. "I'm sorry for what I did to you..im sorry kung naniwala ako sa video na nakita ko.. I just can't control may anger kapag ikaw na ang nadadawit pero im wrong na sayo ko binuhos lahat ng yon.. Im really sorry baby.. Please.. "
            
                
                          
Kita ko yung pag lungkot ng mga Mata nito sa sinabi ko.. I guess I deserve her anger now.. At hindi ako susuko to make her mine again I'll do anything to make my Luciana happy again..

         
             
"Alam ko naman na hindi ko na maibabalik yung nakaraan pero puwede mo ba akong bigyan nang isa pang pag kaka taon na  patunayan sayo kung gaano kayo kahalaga sakin? I know I did wrong pero puwede ba kahit kaunti lang give me a chance? " tanong ko sa kanya saka ko hinawakan yung mga kamay niya..shes really hot! Maging yung mga palad niya.. "Give me a chance..please? I'm not asking your forgiveness now I know I hurt you so much Kaya Hindi ko hahangarin na patawarin mo ko ngayon. A simple chance to be with both of you meant lot of thing to me.. "
        
                        
Kita ko ang pag aalinlangan sa Mata nito Kaya mahina kung pinisil yung mga kamay niya.. Bago pa ito maka sagot Luc suddenly came in.. Iniwan ko kasi siya kanina habang masayang nag tatatalon sa kama..
        
               
                          
"Ma..nag sorry na po si daddy galit pa rin pu ba kayo? " tanong nito sa amin habang nasa mahabang sofa ito at naka tayo sa gitna namin.. Mukhang narinig niya yung mga sinabi ko sa mama niya.."Di po ba sabi ninyo if someone say sorry you need to forgive them? Bakit nag so sorry si daddy Hindi po ninyo forgive? "
         
                 
                   
Napa ngiti ng tipid si Luciana saka niya binawi yung mga kamay niya  na hawak ko..then he pinch our son cheeks..
            
                    
"Ang galing naman ng baby ko.. He remember all the things what I said.. " anito na naka ngiti sa anak.. Then he look at me wala na yung pag aalinlangan na nakita ko kanina... "Fine I'll give you a chance.. Para sa anak natin I'll try.. "
          
                         
                     
"Thank you baby! " masaya kung sabi sa sobrang saya ko nayakap ko tuloy siya but she never push me..but she did not hug me too.. "Thank you for giving  me a chance. "
           
                 
                        
"Yey!! Bati na sina mama at Daddy ko! " masayang sabi ng anak ko saka nakisali sa pag yakap ko sa mama niya.. "Thank you mama! "
       
            
                            
Ngumiti ito ng tipid kay Luc.. Mukhang napilitan lang talaga ito dahil kay Luc..but I still feel happy kasi nasa side ko yung anak ko kahit pa ngayon lang kami nag kita.. He's really may son.. Pinag sisihan ko talaga ang ginawa ko noon and now they're in my side again I'll make sure they won't leave me again..
         
                     
                         
"Are you ok baby? Your really hot.." Puna ko kay Luciana habang yakap yakap ko pa rin siya.. Her whole body is so hot.. "May lagnat kaba? "
         
                 
                    
Bago pa ito maka sagot sa tanong ko bigla na lang itong nawalan ng malay!! Mabuti na lang at yakap yakap ko pa siya when she pass out!!
          
              
                  
"Luciana!! Baby!" Nag aalala kung tawag sa kanya habang hawak hawak ko siya but she never say anything! Malalim lang ang pag hinga nito!
        
                
                      
"Mama.. " tawag ni Luc sa mama niya habang umiiyak sa tabi ko..
        
                
                  
"Shhh.. Don't cry buddy.. Your mama will be fine.. " pang aalo ko sa anak ko while holding Luciana.. "Kailangan lang ng doctor ni mama.. " pang aalo ko sa anak namin na kaagad namang tumigil sa pag iyak niya at tumango..
        
            
                       
"She need more rest Mr castellion.. " anang doctora na tumingin kay Luciana.. "Nabinat lang siya mukhang Hindi pa siya gumagaling sa pag kakasakit niya ay nag trabaho na ito..kailangan lang niya ng pahinga then she will be fine.. "
      
           
                    
Naka hinga ako ng maluwag at Hindi masyadong malala yung sakit niya.. Looking at her she really look tired and stress.. And it's my f*cking kasalanan!!
        
                   
                               
"Ok na po ba si mama? " tanong ng anak ko na naka upo sa gilid ng kama..
          
                 
Umupo ako sa tabi niya saka ko hinawakan yung ulo niya..
"Yes she will be fine.. kailangan lang ni mama nang maraming tulog at pahinga.. "
         
                   
Tinignan ako ng anak ko na may nag babadyang luha sa mga Mata niya...
         
                 
"Alam niyo po ba daddy.. Kahit may sakit si mama pilit pa rin siyang nag ttrabaho para samin.." Anang anak ko na naka tingin sakin.. "Hindi na nga po masayadong nakaka Kain si mama..kaya nga gustong gusto ko kayong makita noon para kahit papano po may mag alaga kay mama.. Hindi ko pa po kasi kaya I'm still small to help mama.. "
         
                       
                         
Huminga ako ng malalim to control the heavy feeling in my chest..
       
                 
                   
"Im sorry.. For suffering so much.." Sabi ko sa anak ko traying to hold my tears again.. "I promise I won't leave both of you again.. For now I will going to take care both of you.. "
            
               
                  
"Talaga po? You said a promise dapat po you won't break it.. "Anang anak ko na innocente akong tinitiganan.. " kasi po sabi ni mama if you gave a promise Tapos Hindi po ninyo tinupad masasaktan po yung taong pinangakuan ninyo... Sabi ni mama she promise someone pero Hindi raw po niya natupad yon..kaya sabi sakin ni mama don't make a promise if I can't grant it."
        
                      
"Your mama really teach you how to be a good kid.. " sabi ko na napa ngiti.." Sa ating dalawa parang ikaw ang matanda at Hindi ako.. "
          
                
               
Nag pout ito sakin habang salubong ang kilay.. "Daddy 4 pa lang po ako Hindi pa po ako matanda.. Sabi ni mama baka sa inyo ko raw po nakuha yung brain na meron ako ngayon its it true daddy? "
       
                 
I chuckled again.. "Yeah I guess.. " sabi ko na natatawa saka ko hinimas yung ulo niya.. "Your mama is always right.. Kaya dapat always listen to her ok? "
       
              
                     
"Opo! I Love mama Kaya I always listen to her! " anang anak ko na ikinangiti ko. "At dahil your with us now.. Mahal ko na rin po kayo!"
        
                    
"I love you too buddy.. " masaya kung sabi na Alam kung umabot ito hanggang sa mga mata ko.. "I love your mama too.. "Sana Hindi pa huli ang lahat para maiparamdam ko sa kanya ang pag mamahal ko.. Bulong ko sa utak ko..
           
              
             
He hug me so tight..na para bang ngayon ko lang naramdaman ang saya i can't explain the feeling but one thing for sure ito yung feeling na hinding Hindi ko hahayaang mawala ulit..