I lost my happiness

Chapter 13

"Kanina ka pa naka tulala at parang baliw na may iniisip Jan. " puna sakin ni Jayden..
         
                
                    
"May problema kaba huh Xavier?" Tanong ni Jaylen sakin..
        
                    
Bumuntong hininga ako saka umiling.. Nasa condo kasi kami ni Jayden ngayon.. Kanina pa ako Tapos sa  trabaho ko sa office ayaw ko lang talagang umuwi..
          
               
                            
"Wala? Pero parang pasan mo ang daigdig.. " any Jayden. "Maging yung tawag ng asawa mo Hindi mo sinasagot.. Ano bang problema mo ahh.. "
        
                   
                          
"Yeah I have problem pero Hindi kayo kasali don. " sabi ko sa malamig na tinig.. "I just don't want to talk to her for now.. " simpleng sabi ko baka kasi Hindi ako makapag pigil at masabi ko sa kanya ito...
          
                 
                      
"You don't want to share kasi Hindi kami ang involved? " tanong ni Jaylen.. Simpleng tumango lang ako saka sumandal sa sofa.. "How can we help you and give you some advice kung Hindi mo sasabihin samin? "
           
                     
                      
Hindi ako kumibo nanatili lang akong tahimik sa sinabi ni Jaylen.. I don't want to talk mh problem to them saka na kapag Hindi ko na kaya..
           
                    
"Hayaan mo na.. " dinig kung sabi ni Jayden.. "Problemang may asawa siguro.. Hindi problemang pogi tulad non. "
        
                 
                    
Kita ko yung pag ngisi ni Jaylen sa sinabi ni Jayden.. Pero hinayaan ko lang ang mga ito.. Wala naman akong paki Alam sa mga sasabihin ng kambal na ito.. The my phone ring again akala ko it's Luciana again pag tingin ko sa screen it's my father Kaya mabilis ko itong sinagot..    
             
                
                        
"Dad--" Hindi ko pa natapos ang sasabihin ko ng mag salita ulit ito..
                     
                       
"Where are you?" Tanong kaagad nito sakin na may pag ka inis ang boses nito..
           
             
                 
"I'm with Carter twin's. " sabi ko saka tinignan yung kambal..
        
                 
                   
"You moron!!! Nakuha mo pang samahan yang kambal na yan kesa sa asawa!! " galit na sabi ni papa.. "Mas kailangan ka ng asawa mo ngayon!Tapos malaman laman ko nasa kambal ka!!what kind of husband are you!! Hindi kita pinalaking ganyan Xavier Conor!! "
          
                  
                    
"Huminahon ka muna..baka ikaw naman ang masugod sa ospital..let me talk to our son" dinig kung sabi ni mama.. Mukhang galit na galit sakin si daddy.."anak papunta kami ng dad mo sa ospital.. Luciana is there. "
         
                   
Gulat na napa tayo ako sa kinauupuan ko! Kaya ba niya ako tinatawagan?! "What happen to her ma? " tanong ko kaagad.
         
                    
                     
"She's not good iho.. " ani mama sa malungkot na tinig.. "He need you now...nasa trinity hospital siya ngayon "
        
                   
Napa tiim bagang ako sa inis sa sarili ko.. Even though I'm mad to her in still worried about her.. She's still my wife..
       
                  
"Pupuntahan ko po siya.. Bye ma. " sabi ko saka mabilis kung iniwan yung kambal they try to ask but I did not answer them..
        
                   
"Damn it!! " mura ko habang nag ddrive papunta sa hospital na kina roroonan ni Luciana!! Ang tanga ko para Hindi sagutin ang mga tawag niya!
          
                         
                   Luciana
        
                
                 
"Attorney.. You know something don't you? " tanong ko kay attorney nang maka alis yung mga Pulis..tumango ito sakin.. "Tell me what is it.. "Mahinahon kung sabi..
      
                
                  
"Luci...before I tell it to you..ito ang pakakatandaan mo.. Your parents did this for your sake.. " ani attorney while looking at me..kita ko ang pag hinga niya ng malalim.."After tumanggi ng mga magulang mo sa ka arrange marriage mo..dun sila naka tanggap ng mga sulat about there life. "
            
            
               
"What do you mean? Hindi tumanggi sina mama at papa sa arrange marriage ko.. I'm still married to Xavier.. " naguguluhan kung sabi habang naka kunot ang kilay ko...
      
            
                 
"I know..pero Hindi si Xavier ang talagang pakakasalan mo.. " ani attorney sakin.gulat na napa tingin ako lalo sa kanya ."pinuntahan ng mga magulang mo yung magulang ni Xavier para ipag kasundo kayong mag pakasal.. At first attempt ayaw pumayag ng mga magulang ni Xavier dahil arrange marriage din ito sa ibang babae and that's not you luci. "
       
                 
                    
I can't believe this!! Why! Yung sakit na nararamdaman ko kanina ay lalung lumala para nang sasabog ang puso ko sa sakit na nararamdaman ko ngayon!!
        
              
                  
"Kinalaunan pumayag yung mga magulang ni Xavier na kayo na lang ang ipakasal dahil na rin siguro sa pinag kasunduan ng mga magulang ninyo.. " ani attorney.. "And beside mag kaibigan din naman yung mga ama ninyo.. "
      
          
            
"Ano ang mga pinag kasunduan nila? " pilit kung tanong kay attorney I want to know everything!!
       
              
                 
"papa mo ang nag sabing  lahat ng ari arian na meron siya ay mapupunta sa mga Castellion.. Kapalit ng kaligtasan mo.." anang attorney "naka Saad din doon na if ever mag hiwalay kayo ni Xavier you can't get anything from him kahit piso.. Nasa akin yung mga kasunduan nila maging yung attorney ng mga Castellion.. Iha don't blame your parents about this gusto ka lang nilang iligtas sa taong balak manakit sayo.. "
       
                
Hindi ko napigilan ang pag tulo ng mga luha ko.. Knowing all of this!! Piniga ng todo ang puso ko!! It's so heavy!! Why they did not tell me!! Kaya nung araw din na yon ang ipinakasal nila kami!!akala ko si Xavier talaga ang magiging asawa ko!!
       
            
           
"Bakit? Bakit sila tumanggi sa lalaking pakakasalan ko dapat kung Alam nilang mamimiligro ang buhat nila!! " sigaw ko kay attorney im out of my mind!! Ang daming gumugulo sa utak ko!! "And why the Castellion agreed about it!! Hindi ganun kalaki ang pag mamay ari ni papa!! "
         
                  
              
"Iha.. Ayaw makita ng ama mo na mag dusa ka sa isang taong sagad sa buto ang kasamaan.. Sa ka gustuhan niyang iligtas ka kina usap niya ang kaibigan niyang si Tony Castellion.." Ani attorney saka niya hinawakan ang kamay ko. Na naka kuyom na dahil sa bigat na nararamdaman ko ngayon!!"iha..walang magulang ang gustong makitang nahihirapan ang mga anak nila.. They did this for you.. Ayaw nilang mapasama at maging masaklap ang buhay mo.. As of the Castellion Hindi ko Alam kung bakit sila pumayag sa gusto ng mga magulang mo.. "
      
                
                   
            
"B-bakit sa mga Castellion pa? " tanong ko habang lumuluha..
       
             
                  
"I don't know.. Isa lang ang sinagot ng papa when your mother ask that too.. " ani attorney saka simpleng ngumiti sakin.. "Castellion family Is one of the richest family Kaya walang mag tatangkang saktan ka kapag nalaman nilang kasal ka sa anak ng isang castellion.."
               
                   
                              
Marami pa akong gustong itanong kay attorney. Pero baka Hindi rin niya ito masagot Tama na muna sa ngayon ang nalaman ko... Masyado nang mabigat sa dibdib baka kapag pinilit ko pa ay lalu lang madurog ang puso ko...
         
           
              
"Luciana... " tawag sakin nang isang boses na Alam na Alam ko..
             
                 
Tinignan ko siya habang hilam yung mga luha ko.. But when I see him lalu lang akong na iyak!! This man he's really not mine!! Naging mag asawa lang kami just because of my parents!!mabilis kung inalis ang tingin ko sa kanya yumuko Na  lang ako while craying..
           
                    
"Mauuna na ako iha. " paalam ni attorney.. "If you need anything nasa bahay lang ako.. Alam kung may mga katanungan ka pa na Hindi ko pa nasagot.. " anito saka  ulit nag paalam..
        
              
               
Naramdaman ko yung pag upo ni Xavier sa tabi ko.. Hinimas himas pa nito ang likod ko..na lalu lang nag papa iyak sakin...
          
               
                    
"My parents are death.. " umiiyak kung sabi.. "And it's all because of me... "
            
                       
"It's not your fault Luciana.. " anito sakin..
           
             
                  
"No!! Kasalanan ko kung bakit sila namatay!! " sigaw ko saka ko siya tinitigan.. "It's my fault! "
               
           
                    
"Shhh... Tama na.. " anito saka niya ako hinila para yakapin niya.. "They don't want to see you craying like this.."
         
              
                
"Hindi ko mapigilan ang Hindi umiyak... I'm alone now... Sino na lang ang masasabihan ko ng mga problema ko kung iniwan na nila ako.. Yung mga magulang kong laging nanjan para sakin... Iniwan na ako... " sabi ko habang umiiyak ng todo.. "Kung Alam ko lang na mang yayari ito I shouldn't leave them!"
       
               
                        
"You still have me Luciana.. Im always here for you.. " anito sakin habang yakap yakap ako..
       
               
              
Hindi na ako kumibo nanatili na lang akong umiiyak ng walang patid.. Then heard he's parents mukhang nag madali ang mga ito na puntahan ako.. But how did they know na nandito ako? Wala naman akung tinawagan sa ka nila..
             
                        
"Iha.. Umuwi ka muna kami nang bahala dito.. " anang mama ni Xavier na nasa tabi ko..
          
               
I look at her saka simpleng ngumiti.. "I'll stay here... Hanggat Hindi umuuwi sina mama at papa I'll stay here kahit gaano pa katagal.." Masakit sa loob kung sabi..  
          
                    
"You need to rest.." Ani Xavier sakin Kaya napa tingin ako sa kanya.. Mukhang Hindi lang ako ang pagod maging sila rin.. "I'll take care of everything--"
       
               
                     
"If you want to go home you can go.. " malamig kung sabi sa kanya wala na akong paki Alam kung nandito ang mga magulang niya.. "Kaya ko ang sarili ko.. Atsaka mas mukha kapang pagod sakin.. " sabi ko saka ako tumayo para tignan yung mga magulang niya..
"Mom.. Dad... I'll be fine here with my parents.. Umuwi na rin po kayo I won't leave them and please bring Xavier with  you.. "
        
                   
"Luciana! " tawag nito sakin.. Napa pikit ako ng mariin sa pag tawag niya sa pangalan ko."ano bang nang yayari sayo!! Kahit anong gawin mo you can't bring back your parents life!! Look at you kanina kapa iyak ng iyak!! You need a rest!! Where here to help you pero pinag tatabuyan mo kami!! "
          
         
            
Huminga ako ng malalim para pigilan ang tangka kung pag iyak ulit...then I look at him with cold eye..
       
                   
                
"Don't pretend that you really care about me Xavier.. " sabi ko sa malamig na tinig.. "How many times did I call you?! But you never answer your phone!! Nasaan ka para samahan ako dito kanina?! Your no where!! For sure dad call you to come here! Kung gusto mong umuwe umuwi ka!! Im staying here!!Hindi ako uuwi hanggat nandito pa ang mga magulang ko! "
           
                  
Kita ko ang pag iiba ng itchura ni Xavier.. Nawala na yung inis niya kanina..mukhang tinamaan ito sa sinabi ko..
         
              
"Tama na yan.. You need to calm your self.. " dinig kung sabi ni mom
            
                 
Ano bang kinagagalit ko kung sa una palang ay sa pilitan na nila kaming ipinakasal ano bang hinihimutok ko ngayon and why I'm mad? Dapat sa sarili ko dun ako magalit! Ako na nga itong sa pilitan nilang tinanggap ako pa itong may ganang magalit sa kanya..
         
             
               
"Im sorry...I understand that your busy. I understand na pagod ka.. I understand na kailangan ka ng company ninyo.. " sabi ko sa mahinahon ng tinig.. "Im sorry for what I said Im sorry I'm really sorry... I did not mean anything.." sabi ko  sa kanya na naluluha nanaman.. Bago pa ito nag salita tinawagan  na ako ng staff ng ospital...
         
               
                   
"Im sorry din po.. " baling ko sa mga magulang ni Xavier.. "I'll be fine.. Thank you po for coming here.. Mag pahinga na po kayo I can take care everything from here.. Iwan ko po muna kayo.." Bago pa ako maka alis hinawakan ng mama ni Xavier ang isang kamay ko kaya Napa tingin ulit ako sa kanila..
        
                  
                
"We understand you now Luciana.. " anang mama niya na simpleng ngumiti.. "Alam kung nasasaktan ka ngayon... But always remember we are here.. "
            
             
                  
"Tama ang mommy mo.. You still have us nasa likuran mo lang kami if you  need us. " ani daddy ni Xavier na ngumiti sakin. "If you need anything you can ask for our help.. You are part of our family Luciana.. "
         
           
Kinagat ko yung pang ibabang labi ko para pigilan ang pag iyak ko.. Kahit pinilit lang sila ni papa na ipakasal ako sa anak nila they are still treating me like there family...
        
                 
"Thank you po... " sabi ko saka pilit na ngumiti... "Sasabihin ko po if I need some help.."
        
            
              
Tumango ang mga ito sa sinabi ko..saka ko na sila iniwan..i want to ask them why they agree to my parents.. Pero pibigilan ko this is not the right time baka Hindi rin kayanin ng puso ko ang sobra sobrang sakit na nararamdaman..