************************************
"ေတာ္ေတာ့ ရႊန္းလဲ့ဦး"
နားေနခန္းေ႐ွ႕တြင္ ရပ္၍ ေျပာေနၾကေလရာ အသံအနည္းငယ္ က်ယ္သြားေသာေၾကာင့္ အခန္းထဲမွ ေဒၚအိသိမ့္သိမ့္ခန္႔ထြက္လာေလသည္။
"မိုးနဲ႔ သမီး.....ဘာေတြ ျဖစ္ေနၾကတာလဲ ညီမေလး...."
ရႊန္းကေတာ့ အနည္းငယ္ မ်က္ရည္ဝိုင္းေန႐ွာသည္။
"မိုးျမတ္ ဘာျပသနာျဖစ္လို႔လဲ...."
မခန္႔ဝင္လာမွ ေလသံေပ်ာ့ၿပီး အသံႏွိမ္၍
"ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူး မခန္႔...သူေလ ဂုဏ္ထူးပါသင့္ရဲ႕သားနဲ႔ မပါလို႔ ကြၽန္မက ေျပာေနတာ"
"ေဟာ....ေအရယ္....သူလည္း ပထမအႀကိမ္မလို႔ စိတ္လႈပ္႐ွားလို႔ေနမွာေပါ့ ငါ့ညီမရဲ႕ ေနာက္မလုပ္ဖို႔ ေသခ်ာဆံုးမရမွာေလ မေငါက္ရဘူးေလ...."
ရၿပီးသားစာကို အျပည့္အစံုေျဖၿပီးမွ ဖ်က္ခ်ခဲ့သည့္အျဖစ္ကို ဆယ္တန္း ဆရာဆရာမတိုင္းသိေနဟန္တူသည္။ဆိုသည္ ေငါက္သည္ဆိုကတည္းက ဒီကိစၥဆိုတာကို တန္းသိေနေလသည္။
မခန္႔ဝင္ေျပာမွ ႐ိႈးတို႔႐ွမ္းတမ္းျဖစ္ၿပီး နားသယ္စေလးကို နားေနာက္ သပ္တင္လိုက္ၿပီး...
"အို....ညီမေလးက သူ႔ေကာင္းေစခ်င္လို႔ ေျပာျပတာပါ ဆူခ်င္ေငါက္ခင္လို႔ရယ္ေတာ့ ဘယ္ဟုတ္ပါ့မလဲ".
"ေရာ္...ငါ့ညီမရယ္....ေကာင္းေစခ်င္ေတာင္ မေငါက္ရဘူးေလ သူ႔ခမ်ာ့ မ်က္ရည္ေတာင္ဝဲလို႔....."
မခန္႔ေျပာခါမွ ဝဲေနသည့္မ်က္ရည္မ်ားက အလိမ့္လိုက္ က်ဆင္းေျပး႐ွာသည္။
"အို...."
"မအိုနဲ႔ ဟိုမယ္ ငိုေတာ့မွာ....ျပန္ေခ်ာ့လိုက္... ညည္း ေကာင္းေစခ်င္တာကလည္းေအ....သူတစ္ေယာက္ထဲမွ ကြက္ၿပီးေတာ့.....ၿပီး...ကိ္ုယ့္ညီမလည္းမဟုတ္နဲ႔...."
ထိုစကားၾကားမွ ျပန္စဥ္းစားမိသည္။ဟုတ္ပါရဲ႕.....။ မိုးနဲ႔ ဒီကေလးမ ဘာမွ ေသြးမေတာ္သားမစပ္ပါပဲ ဆူရေငါက္ရေလာက္တဲ့အထိ ေကာင္းေစခ်င္ေနတာပါလိမ့္ကြယ္....။တကယ္ဆို တျခားေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ တန္းတူ တစ္ခြန္းႏွစ္ခြန္းမွ်ေျပာရံုႏွင့္ တန္သင့္သည္ေလ....။
YOU ARE READING
ရင္၌ တည္ခဲ့ေသာ..
Werewolfဖြင့္ျပဖို႔ သတိၱနည္းခဲ့တာေၾကာင့္ သမီးနဲ႔ေဝးခဲ့ရေပမယ့္ ဆရာမခ်စ္ေနတယ္ဆိုတာကို သမီးေလး သိဖို႔အတြက္ပဲ ဖြင့္ေျပာခဲ့ရတာပါ..နီးစပ္ဖို႔ မေမွ်ာ္လင့္ေတာ့ပါဘူး.. ဆရာမ ေဒၚမိုးျမတ္ ...................................................... ေၾကာက္စိတ္ထက္...
