My Obsessed Ex-Husband ( On Going )

11

Tin's pov.

"Mama? Why u dwesing me mama?" Bakas ang pagtataka sa mukha ni Candy habang pinapanood ang ginagawa ko.

"you should look pretty when you meet your parents" nakangiting kong sambit rito.

this is it. In just a minute we'll meet her parents.

aaminin kong kanina pa ako hindi mapakali and honestly I don't really know what to do right now.

"mama?" Inosenteng tumingin ito sakin

"uuwi ka na baby ah.." sinubukan kong pigilan ang pag garalgal ng boses ko.

"uwe? Candwy uwe?" Makailang beses akong tumango rito

"hmm, you need to go home na" inipit ko sa tenga niya ang ilang mga hibla ng buhok niyang humaharang sa maganda niyang muka.

Kaya ko ba?..

"Magpapakabait ka ah, wag magpapasaway si Candy" natatakot ako.. at the same time masaya dahil makakasama  na ulit ni Candy ang totoong pamilya niya.

"mama, no cwy mama!" Naramdaman ko ang magaan nitong paghaplos sa pisnge ko.

kumawala ang butil nang luhang kanina ko pa pinipigilan.

"I'm not crying, masaya lang si mommy.. I'm happy baby" I really do.

"Ma'am?" Agad kong pinunasan ang luha nang bumukas ang pintuan at inayos muna ang sarili lingonin ito.

"Yes?"

"Papakainin ko na ho muna si Candy, paparating na raw ho yung mga magulang niya" ani jepoy na mababakas rin ang kalungkutan sa mga mata.

hindi ko sila masisisi, nang dumating si Candy sa'min parang nagkaroon rin ng sigla ang bawat araw namin sa trabaho.

Bumuntong hininga muna ako bago nilingon si Candy na nilalaro ang hawak niyang doll.

"baby, sama ka muna kay kuya Jepoy, eat muna kayo ah" naguguluhan man ay sumama narin ito kay Jepoy.

"Bes, paparating na raw sila" namalayan ko na lang na narito na pala si Danica sa kwarto.

"Ha? Ah, asan ba yung bag ni Candy, nalagay niyo na ba rito yung mga damit na binili natin para sa kanya? Yung mga toys, andito na rin ba?" Hindi magkaugaga kong inayos ang mga gamit niya na maayos ng nakalagay sa bag.

"bes. Okay na lahat, nalagay na diyan" anito na hindi ko na nilingon

"ah.. eh yung mga sweater madaling lamigin si Candy, baka malamig sa biyahe, andito na ba yun?" Hindi ko alam kung bakit natataranta ako.

"bes, okay na rin yun, nailagay ko na" tumango-tango naman ako.

"Pabaunan kaya natin siya ng paborito niyang cake, oo. Atsaka kumot niya, sandali kukunin ko lang sa kwar—

"Bes! Kumalma ka nga, okay na lahat" pagpigil nito sa braso ko.

Hindi ko alam kung bakit nagkakaganito ako..

"s-sige na mauna ka sa labas, susunod ako" tila nanghina ang mga tuhod ko at naupo na lang sa sulok ng kama.

"bes, akala ko ba napagusapan na natin to" naramdaman ko ang pagtabi nito sakin

"y-yeah, gusto ko lang masiguradong magiging komportable siya" pilit ako ngumiti rito

"Iyon na lang naman ang huli kong magagawa pa sa kanyan.. hayaan mo na lang ako" pagkatapos nito babalik na rin naman ako sa kung paano ang buhay ko noon, nung hindi ko pa siya nakikilala.

Hinawakan nito ang nanlalamig kong kamay.

"it's okay, andito lang ako" I know.

it's okay... y-yeah, everything will be okay.