another day on the obx

12. Stupid voice

Pov Janne:

Eindelijk is de les gedaan. Ik had me natuurlijk niet goed kunnen concentreren met het gedoe van JJ en Rafe. Nou ja, gedoe? Niet echt, JJ praat sinds deze ochtend niet meer tegen me. Ik denk dat het komt door wat er met Rafe gebeurt is. Je weet wel...onze kus. Deels voel ik me er schuldig over, ook al zou dat niet moeten. JJ en ik waren toch geen koppel? En trouwens, het is niet omdat we goede vrienden zijn geworden sinds kort, dat hij mag bepalen met wie ik omga. Ik moet dus eigenlijk geen schuldgevoel hebben. Het is mijn leven! Het was mijn keuze en ik ben er blij om!

Twee handen knijpen zachtjes in mijn schouders, ik schrik. Snel draai ik me om, om te zien wie het is, het is Rafe. Rustig komt hij naast me zitten aan de tafel want het is lunch pauze. Hij geeft me een kus en begint dan te eten. Ik heb pasta pesto mee als middageten en Rafe heeft zoals gewoonlijk op dinsdag een broodje met hesp, kaas en mayonaise. 

Na een aantal minuten is ons eten op en begin ik aan mijn taak die ik was vergeten maken voor de volgende les. Rafe schuifelt dichter bij me en kijkt naar mijn blad en dan naar mij. ''Wat ben je aan het doen?'' vraagt hij. 'Pff, ik was deze biologietaak vergeten dus ben ik hem nu snel nog aan het maken. Want als meneer Van Hacker erachter komt dat ik het vergeten ben, dan zwaait er wat hoor! Vorige keer moest ik heel de les 2 keer overschrijven, 2 keer hé! Hij zei me dat als ik het weer vergeet dat ik dan moet nablijven tot 6 uur! Dat wil ik echt niet, en moest Herbert en Tamara dat te weten komen zwaait er ook wat hoor.' ratel ik tegen Rafe. ''En euh, wat als we nou eens samen zouden moeten nablijven?'' vraagt hij me met een geniepig glimlachje. 'Dan nog, liever niet. Herbert zou zo kwaad zijn dan.' ''Zo erg kan het toch niet zijn?'' Ik schuif dichter tegen Rafe aan en leg mijn hoofd op zijn schouder. 'Je weet niet waartoe hij in staat is.' zucht ik stilletjes. ''Wat zei je?'' 'O niks hoor. Ik ga naar toilet, hou jij mijn spullen in de gaten?' ''Is goed''. Ik geef hem snel nog een kus op zijn wang en stap rustig naar de damestoiletten. 

Op het moment dat ik mijn kotje wil uitkomen hoor ik drie hoge stemmen tegen elkaar kwetteren. Het zijn waarschijnlijk Eva, Nina en Olivia, drie besties zogezegd. Eva is de leider en ze zijn altijd in haar buurt. Volgens mij zijn ze geen echte vriendinnen hoor, Nina en Olivia lopen gewoon als schoothondjes achter Eva aan. Ze doen alles wat Eva doet en wilt, ze volgen gewoon haar bevelen op. En ja hoor, al de drie namen eindigen op een 'a'. Toeval? Ik denk van niet, maar het is mijn zaak niet. ''Wat vind jij nou van die nieuweling?'' hoor ik Eva vragen. Het gaat vast over mij. ''Ik vind dat ze aardig lijkt.'' antwoord Olivia. Zij is nog de enigste 'aardige' van de drie, ik gok dat ze gewoon bang is van Eva. ''Meen je dat nou echt? Ze is gewoon een rare meid die aandacht zoekt.'' ''Ik zal haar wel een lesje leren. Ze denkt ook gewoon dat ze mijn Rafeje kan afpakken van me. We zullen nog wel eens zien. Iedereen weet dat Rafe nog een oogje op me heeft, hij valt zo voor mijn charmes.'' hoor ik Eva zeggen. ''Ben je zeker dat het gaat lukken?'' vraagt Nina. ''Tuurlijk, Rafe vroeg me vorige week zelfs nog om verkering. Na een aantal dagen gaat dat niet weg hoor. Meiden, ik ben klaar. Volgen jullie?'' Zegt ze met haar irritante, arrogante en hoge stemmetje.

Soms ben ik die meid zo beu! Ik zit hier amper een maand ofzo op school en ze heeft nu al een pik op me. Trouwens, Rafe is van mij, niet van haar. Dat zou ze toch wel weten? En vroeg Rafe het echt vorige week nog aan met haar? Is hij dan een player en beteken ik dan echt helemaal niets voor hem? De vragen blijven maar komen. Na een tijdje komt er ook weer een stemmetje in mijn hoofd. Een stem die ik al een tijdje niet meer gehoord heb, en ik wou dat ook zou houden. Ik haat dat stemmetje echt, het geeft me een slecht gevoel. Hij of zij zegt de hele tijd wat ik fout doe en wat er allemaal mis is met me. Bij elk ding dat ik zeg of doe spreekt het me tegen. Ik dacht dat het stemmetje weg was, maar blijkbaar niet. En het wegkrijgen gaat niet, eens het er is, blijft het er wel even. 

Wat een rot gevoel. En alleen maar door die domme Eva. Dus ik vraag je Eva, waarom ik? Waarom ik die al zo veel aan mijn hoofd heb? Die al zo veel heeft moeten doorstaan? Ik ben dit echt zo beu. Naar waar ik ook ben, waar ik ook leef, waar ik ook naar school ga en wat ik ook doe, denk of zeg. Mijn verleden zal me altijd komen achtervolgen. Soms denk ik dat het gewoon beter is als...

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

EINDELIJK HOOFDSTUK 12! SORRY DAT HET ZO LANG DUURDE MAAR HAD HET HEEL DRUK. BINNENKORT ZAL IK WAARSCHIJNLIJK OOK NIET ZO VEEL SCHRIJVEN WANT VOOR MIJ ZIJN HET BIJNA EXAMENSSSS. XXX 

LAAT ZEKER JE MENING WETEN XO

ENNN, KLIK OP HET STERRETJE <3