LEWD DESIRE || YM° [completed]

22 || pt.2

[ Zawgyi ]

ရြံရွာစရာေကာင္းသည့္ ထိုေနရာမွာ
သူဘယ္ခ်ိန္ထိရွိေနရဦးမလဲမသိ။
တစ္ေယာက္တစ္ေလကမ်ား သူ႔ကို
ကယ္နိုင္ဖို႔ ဆုေတာင္းမိသည္။ သူ႔
ဆုေတာင္းကိုမင္ယြန္ဂီကိုေရာ မင္
ဂ်ီဟြန္းကိုေရာသိေစခ်င္ သည္။
စိတ္ရႈပ္စရာေကာင္းလြန္းေနေပမယ့္
ထိုလူသူ႔အနားမရွိေနသည္ကို ေက်း
ဇူးတင္ရေပမည္။ ထိုလူ ထြက္သြား
တာ ဆယ့္ငါးမိနစ္ေလာက္ရွိေတာ့မည္။

သူလည္း လြတ္လမ္းကို စဥ္းစားၾကည့္
ေပမယ့္ ေၾကာက္စိတ္က ပိုမ်ားေနေတာ့
ဘယ္လိုမွ စဥ္းစား၍ မရျဖစ္ေနသည္။
သိပ္မၾကာလိုက္ခင္မွာပဲ အျပင္ဘက္မွ
တံခါးဂ်က္ဖြင့္သံကို ၾကားလိုက္ရသည္။
ဘယ္သူဝင္လာသလဲ သူမသိ။ သူ႔မ်က္
လုံးေတြကို ထိုလူက ျပန္စည္းသြားေသာ
ေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ သို႔ေပမယ့္ မႏွစ္ၿမိဳ႕
စရာေကာင္း သည့္ အနံ့ေတာ့မရေပ။ ထို႔
ေၾကာင့္သူ႔ကိုလာကယ္သူမ်ားျဖစ္မလား
ေမၽွာ္လင့္မိသည္။

ယြန္းဂီေရာ ေဂ်ာင္ဟိုေဆာ့ေရာ မင္းဂ်ီ
ဟြန္းပို႔ေပးထားေသာ location အတိုင္း
ေရာက္လာၾကသည္။ လမ္းေဘးမီးတိုင္
က အလင္းမွလြဲ၍ အေဆာက္အဦးတစ္
ခုလုံး အေမွာင္က်ေနသည္။ ညစ္ပတ္ေပ
ေရ ေနသည့္ ႏွစ္ထပ္အေဆာက္အအုံရဲ့
ေထာင့္စြန္းအခန္းကေတာ့ မီးခပ္မွိန္မွိန္
လင္းေနသည္။ ျဖစ္နိုင္သည္ က ဂ်ီမင္း
ထိုအခန္းအတြင္းမွာ။

“ ဒီလိုေနရာကို ေခၚလာတယ္တဲ့လား ….
ဂ်ီမင္းက အေမွာင္ေၾကာက္တတ္တာကို
ဒီတိရိစၧာန္ေကာင္က သိေနတာပဲ “

ရင္နာနာႏွင့္ပင္ ၿငီးတြားလိုက္သည့္ မင္
ဂ်ီဟြန္းကို မင္ယြန္းဂီ ဘာမွျပန္မေျပာနိုင္
ေတာ့ေပ။ ဒီလိုအရာမ်ိဳးေတြအထိေတာင္
သိပုံေထာက္ရင္ ဒီေကာင္လည္း ဂ်ီမင္းကို
ေတာ္ေတာ္ေလး တြယ္တာေနၿပီလို႔ပဲ မွတ္
လိုက္ေတာ့သည္။

“ သူ႔လူေတြက CCTV မွာျမင္ရသေလာက္
ေတာင္ ငါးေယာက္ေလာက္ ရွိတာမို႔လို႔ ...
ထပ္ၿပီး ရွိေနနိုင္ေသးတယ္ … ေဟ်ာင္းက
ျဖစ္ျဖစ္ အနီးစပ္ဆုံးရဲစခန္းကို အေၾကာင္း
ၾကားေပးထားပါ .... ယြန္းဂီနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္က
ဂ်ီမင္းကို သြားေခၚလာခဲ့မယ္ “