Kadilima'y tanaw
hinanap ang nag-iisang ikaw.
Puso'y nasasaktan
Pagkat ika'y walang paalam kung lumisan.
Ikaw ang siyang unang pag-ibig,
Ang unang pag-ibig na parang naglaho'ng tubig.
Naging hangi'ng di na mahahawakan
Na kailanma'y di na makikita kahit saan.
Ika'y nawala dahil sa'yong kaibigan
Siya'y 'yong sinagip sa kamatayan
Kahit 'yon naman talaga ang kaniyang kagustuhan.
Ako'y nagugulumihanan
Diko mawari iyong mga dahilan
Na parang mas pinili ang kamatayan
Kesa sa makasama ako sa gitna ng kapayapaan.
Lahat ay di matanggap kaya
siya' y pinakasalan
Ang kaniyang mga matang tila'y kalawakan
Ay aking pinatangis, pinahagulhol at di tinahan.
Siya'y sinisi, pinaasa't lahat, lahat
Ngunit di mawari, puro niyang pagmamahal saki'y sumalat.
Pagsisilbi, pag-aalaga't, hinandogan
Nang kaniyang pagmamahal na di napaparam
Mapanatili lang loob kong kailanma'y di nanuluyan.
Sa kaniyang pagtangis ng tuwina
at pag-aalaga sa'kin sa umaga,
unti-unti ring nanlabot ang puso kong pihikan
na akala ko'y kailanma'y di na makakamtan.
Ngunit ako'y nahihiya
dina makatingin sa nag-gagandahan mong mata
diko kayang aminin na ika'y sinadyang saktan
ngunit ngayo'y napamahal sa'yo ng tuluyan.
Ako'y natatagalan sa pag-uwi
pagkat aking inaabot para sating dal'wang minimithi
ang minimithing tayong dalawa'y ikasal muli
at magsimula kasama 'ting darating na mumunti.
Ngunit ika'y di na kumapit
Sa langit ka rin sumapit
Embis na sa bisig ko ika'y nangungulit
At yu' y kailanma'y di ko na maibabalik kahit ipilit.
Tadhana'y sadyang kay lupit,
kung kailan ako kumapit
saka mo rin niluwagan ang kapit mong sanang Kay higpit.
YOU ARE READING
Tulang Handog
PoetryA compilation of short tagalog or english poems about anything. P.S the poems are not related with each other. Not yet proofread
