Beş ülkeye ayrılmış bir dünya, sırlarla örülü bir kader... Denizlerle ayrılmış beş güçlü ülke arasında hassas bir denge hüküm sürmektedir. Ancak bir tatil gezisi sırasında kaçırılan Ceren, bu dengeyi altüst edebilecek sırların tam merkezine çekilir...
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
⚓
Duyduklarım karşısında titreyen ellerimle telefonu tutmakta güçlük çekiyordum.
"Ne saçmalıyorsun sen ya? Ne demek Pelin'e gidiyorum?"
Yiğit ellerini saçlarının arasından geçirirken oldukça rahat görünüyordu.
"Dediklerimi duydun Ceren. Bana ihtiyacı var. Tekrar etmek istemiyorum."
İki senedir birlikte olduğum adam başka bir kızın yanına gideceğini söylüyordu. Üstelik tatile gideceğimiz geminin kalkacağı limanda üç gün önceden hazırladığım valizlerimle onun gelmesini beklerken.
"Siktir git Yiğit. Cehenneme kadar yolun var. Sakın bir daha beni aramaya kalkma. Bitti bu ilişki."
Nefes alışverişlerim deli gibi hızlanırken Yiğit'in cevap vermesini beklemeden görüntülü aramayı sonlandırdım. Gözlerim aramanın kapanma sesiyle birlikte hızla dolmuştu. Güçlükle yutkundum. Aklımı kaçırmama saniyeler vardı. Nasıl yapabilirdi bunu? Beni ortada bırakacak kadar neydi bu kadar önemli olan? Önceliği kimdi? Gözlerimin önü kararmaya yakınken kendimi valizin üstüne bıraktım.
Ona olan tüm kırgınlığıma ve sinirime rağmen telefonuma ümitle baktım fakat asla umduğum gerçekleşmeyecekti. Bunun bilincindeydim. Beni aramayacaktı. Yiğit böyle bir insandı. Bunca sene birlikte olduğum adam pisliğin tekiydi. İşte bu kadardı.
Gözyaşlarım deli gibi akmayı bekliyordu fakat ona istediği zevki vermeyecektim. Her zaman onun sözüyle hareket edip sırf kavga etmeyelim diye geri adım atan taraf ben olmuştum. Ama bu sefer aramayacaktım ve beni manipüle etmesine izin vermeyecektim.
Çoğu insan bu durumda ne yapacağını bilemeyerek ağlardı, belki de eve gidip günlerce yataktan çıkmazdı. Bir çıkmazın içerisinde duygularıyla boğuşur, çikolata ve birsürü gereksiz yiyecekle kendisini oyalardı. Bazılarıysa kendilerini cezalandırır yemeden içmeden kesilirdi. Olduğu yerde saatlerce durup gökyüzünün bir felaketle üzerine kar ya da yağmur yağdırmasıyla hayatına lanet bile edebilirdi. Benim yaptığımsa kesinlikle bunlardan biri değildi.
Büyük bir kararlılıkla oturduğum valizin üstünden kalktım. Çantamın içinden biletimi çıkarıp gişeye doğru emin adımlarla yürüdüm. Valizimin tekerlek sesleri susana, kamaramdaki yerini alana kadar sürükledim durdum. Taşıdığım yükün ağırlığı umurumda olmadı.
Oda oldukça minik fakat kullanışlı eşyalarla döşenmişti. İki kişilik yatağın yanında minik bir aynalı komodin, karşısında ise lavabo, gardırop ve mini bar bulunuyordu. En güzeli ise uçsuz bucaksız denizi gösteren minik pencereden görünen manzaraydı.
Akşam yemeği saatinin gelmesine epey bir vakit vardı. Bu yüzden büyük gemiyi keşfetmeyi yemekten sonraya bırakmaya karar verip yatağa uzandım. Bu tatili ben istemiştim. Planımızı tüm detaylarıyla Yiğit'e ben anlatmıştım. O da dinlemişti. Zevkle kabul etmişti. Hatta tüm ısrarlarıma rağmen ödemesini o yapmıştı.
