Beş ülkeye ayrılmış bir dünya, sırlarla örülü bir kader... Denizlerle ayrılmış beş güçlü ülke arasında hassas bir denge hüküm sürmektedir. Ancak bir tatil gezisi sırasında kaçırılan Ceren, bu dengeyi altüst edebilecek sırların tam merkezine çekilir...
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
⚓
Uyanmıştım. Uzun bekleyişler, uykular ve uyanışların ardından Kairya Askerî Kuvvetler Hastanesi'nden taburcu olabileceğimi söylemişti Ozan. Hastanede kaldığım süre boyunca benimle oldukça güzel ilgilenmişti. Bugün sonunda ilk defa yemek yemiş ve tuvalete gidebilmiştim. Vücudumda hissettiğim acı neredeyse tamamen geçmişti ama yemek yerken yutmakta zorlanıyordum. Kalbimdeki acı ise yerindeydi.
Üzerimi değiştirmek için lavaboya girdim. Yüzüm oldukça solgun görünüyor, yeşil gözlerim ruhsuz bakıyordu. Kesinlikle güzel bir duşa ihtiyacım vardı. Lavaboda güzelce yüzümü yıkadım ve ıslak mendillerle vücuduma geçici bir temizlik sağladım. Ardından üstüme hızlıca babamın getirdiği taytı, kalın askılıyı ve hırkayı geçirdim. Vücudumdaki yaralar iyileşmeye yüz tutmuş sarı renkteydi.
Babam geldiğinde kendimde değildim ama birkaç gün sonra gözlerimi açabilmiş ve ona bolca gülümsemiştim. İyi olduğuma ikna edebilmek için ekstra çaba sarf etmem gerekmişti. Endişesini kalbimde hissetmiştim. Yanında olsam bile bana her an gidebilecekmişim gibi davranmıştı. Kendimi inandırdığımdaysa güçlü olduğumu söylemiş ve yaptıklarım için beni tebrik etmişti.
Birazdan hastane koridorlarından çıkacak ve sorguya götürülecektim. Açıkçası gergindim ve ellerim terliyordu ama korkacak bir şey yoktu. Sonuçta ben bir suç işlememiştim değil mi? Bir adamın ölümüyle sonuçlanan kaçırılma ile yargılanır mıydım? Aynada kendimi onaylamayarak kafa salladım. Düşüncelerime bir son vermeliydim.
Kuzey'in sesini günlerdir duymamış ve onu görmemiştim. Neden gelmemişti merak ediyordum evet. Buradan çıktıktan sonra onunla konuşacak bir durumumuz olmayacaktı. Onu bir daha göremeyecektim de. Bu yüzden son bir kez onunla konuşmadan gitmek istemiyordum. Sıkışan kalbimi kıyafetimin üstünden tutarak sakinleştirici bir etki yaratmaya çalıştım
Tuvaletin kapısının önünden ismimin seslenildiğini duyduğumda, "Buradayım, hemen geliyorum." diyerek son bir çabayla kâküllerime şekil vermeye çalıştım.
Banyodaki eşyalarımı toparlayıp kapıyı açtığımda Ozan ve Kuzey'in beni beklediğini gördüm. Kısa bir an ne diyeceğimi bilemeyip elimdeki eşyaları sırt çantasına doldurmak için yatağıma yöneldim. İşimi bitirdikten sonra dönüp, "Merhaba." diyebildim.
"İyi görünüyorsunuz Ceren Hanım."
Kaçırdığım gözlerimiz buluştuğunda sizli bizli konuşmasını garipsediğimden olsa gerek sadece sessiz ve garip bir teşekkür ettim.
İlk defa üstünde kamuflajı ile gördüğüm için mi bilemem ama daha da iri görünüyordu. Sakallarından arındırılmış temiz yüzü ve sert görünümünün altında uykusuzluktan kaynaklandığını düşündüğüm yorgun bakışlarını yakaladığım anda sertçe yutkundum. Söyleyecek bir şeyler bulamıyordum. Tüm o konuşma isteğim tuzla buz olmuştu. Ne bekliyordum ki? Kırk yıllık dostum gibi davranmasını mı?
