Umudum

-4-

Merhaba!..

Oy ve yorumlarınız diğer bölümler için önemlidir. ( Tehdit değil yanlış anlaşılmasın jskskdndj )

Medya; baş belanız geldi canımmm (^_^)

♡İyi okumalar...♡

" Otursana. " sesi naif bir tondaydı  korkmamı istemiyor gibi. " T-tamam! " O tekli koltuğa oturmuştu bende onun yanındaki tekli koltuğa oturdum.

" Tanışalım mı? " Sakince kafamı salladım.
" Barış ben; Barış Akdoğan. " bana gülümseyerek bakan adama gülümsedim.
" Bahar ben; Bahar Alsancak. " Kafasını sallayarak konuştu. " Tanıştığıma memnun oldum Bahar. " kafamı salladım.
" Bende Barış. " Elini öne uzatarak " bana kendini anlatsana. " dedi. Aynı şekilde konuştum. " Tamam ama sonra da sen anlatacaksın. " Kafasını salladı ve anlatmaya başladım.

" Adım ve soy adımı biliyorsun. 25 yaşındayım. Avukatlık okuyorum son bir senem kaldı ama..." Okumama izin vermiyorlar diyemedim. "Ama ne?" meraklı sesi ısrarcı olacağını belirtiyordu.

" Boşver." Diyerek omzumu silktim.  Kafasını iki yana sallayıp konuştu hemen " hadi ama lütfen! " Zaten hayatıma ortak olacaktı bilmeye hakkı vardı.

" Okumama izin vermiyorlar... " Fısıltı gibi çıkan sesimle kaşları çatıldı. " Böyle bir hakları yok 25 yaşında olan genç bir kadınsın sen! " Ailemden bahsetmek gözlerimi yaşartdığı için gözlerimi kapattım.

" Bahar? "  ismimi söylemesi gözlerimi iyice doldururken ağlamamak için kendimi sıktım. "Bu konu hakkında konuşmayalım lütfen " dedim ama beni dinlemeyerek ayağa kalkıp dizlerimin önüne tenini bana değdirmeden oturdu.

Bu hareketi çok hoşuma gitmişti.
Artı puan kazandı gözümde...

" Eğer biz hayat arkadaşı olacaksak senin herşeyini bilmeliyim değil mi? Tıpkı senin beni bilmen gibi... " Haklıydı.

Ama korkuyordum. Ona ailemi anlatmaya cesaretim yoktu. Hem daha evlenip evlenmeyeceğime karar vermemiştim.

" Allah'ın izni ile hayat arkadaşım olursan senden bir şey saklamam zaten ama şimdi değil... " bana gülümsedi ve " hayat arkadaşım olur musun Bahar? " dedi.

Şaşkınlıkla baktım yüzüne öyle içten öyle samimi konuşuyordu ki sesinde hiçbir kötülük yoktu.

Ayıptır söylemesi insan sarrafıydım biraz.

" Ama beni tanımıyorsun bile? " sorar gibi çıkan sesimle bana gülümsedi tekrar.

Niye bu kadar (güzel) gülümsüyor ki?..

" Aslında seni birkaç kez fakültede gördüm. Yani pek tanımıyorum doğru ama... " Sustu ve derin bir nefes aldı. Devamını getirmesi için gözlerinin içine baktım.

" Tanımıyorum ama gözlerindeki kırgınlığı gördüm, hayata olan kırgınlığını da.
Ben... ben senin umudun olmak istiyorum Bahar. Umudun olabilir miyim? " küçük bir çocuk gibi hissettim kendimi haklıydı evet kırgındım hem hayata hemde aileme ama isyan etmiyordum. Bunlar benim imtihanımdı.

" Haklısın kırgınım ama bu o kadar basit değil ömrümün geri kalanından bahsediyoruz burada. Hem sen beni sevmiyorsun ki? Başkasına umut olacağım diye kendi hayatını mahvetme! " Sözlerime başını eğip güldü daha sonra da başını kaldırıp baktı gözlerimin en derinine ve beni dumura uğratacak o güzel sözler çıktı ağzından.

" Seni sevmediğimi de nereden çıkardın? Seni seviyorum hatta ilk gördüğüm an anladım benim kaderimin sen olduğunu. O güzel gözlerini haramdan sakınman daha da bir aşık etti beni kendine... "

Bitti Barış ben sana aşık oldum galiba msknsksjsmsn :')

Bahar yaralı kuşum benim... :'(

Allah'a emanet olun...