1.5

88 13 23
                                        

Jeongin'den

Duyduğum sesle arkama baktım. Bakışları.. bakışları sanki anlatmak istediği her şeyi anlatıyordu. Bilmiyorum. Şuan yaşadıklarımın tarifi yok galiba. Cümlelere sığdırabileceğimi sanmıyorum. En kötü duyguları yaşıyorum galiba. Birine bağlanıyorum..

Hayır asla böyle bir şey yapamam. Bir insanın daha hayatını bitirmek istemiyorum. Özellikle bu kişi asla Hyunjin olmamalı. Hyunjin'in bana çok değer verdiğinin farkındayım. Hyunjin çok özür dilerim ama yapamam. Umarım beni affedersin. Ağlamamak için boğazımda bir yumrunun kaldığını fark ettim.

2-3 dakikalık sessizlikten sonra ''Sesin çok güzel Jeongin'' içim ağlıyor yüzüm gülüyordu. ''Senin de Hyunjin'' Hyunjin'in de gülümsemesiyle daha fazla dayanamayacağımı fark ettim. Ağlamak istiyordum ama Hyunjin'in önünde yapabileceğimi sanmıyorum. Hiç bir şey demeden odama gittim. Yatağa oturup bacaklarımı kendime çektim ve başımı bacaklarımla vücudum arasındaki boşluğa gömdüm.

İçimden gelen duygularla gözlerimi daha sıkı yumdum. Ne düşünüyorum? Beni sevdiğini düşündüğüm bir çocuğa karşı duygularımın olduğunu ve duygularımı silip atmak istediğimi mi?

Normalde böyle bir durumu sikime dahi takmayacakken neden o bana böyle şeyler hissettiriyor?

Artık tutamıyorum.. gözlerimden izin almadan akıyordu damla damla yaşlar. Sessizce ağlıyordum. ''Hyunjin o gün beni kurtardığın için ne geçti eline? Bana her ne yapılırsa yapılsaydı umurumda değil. Bana dokunmasaydın keşke. Öpmeseydin beni. O gün avazım çıktığı kadar bağıracağıma konuşma engelim olsaydı ama yine de o gün boynumda nefesini hissetmeseydim..''

Sessizce söylediklerim beni daha çok ağlatırken artık sesli ağlıyor, hıçkırıklarla boşaltıyordum içimi. Beni bu kadar kendine bağlamayı nasıl başardın? Ağlarken titreyen vücudumu sarmalayacak kimsem yoktu evet ama olmasın istiyorum. Eğer beni kendine bu şekilde aşık edip acı çekmemi sağlayacaksa olmasın lütfen.

9 yaşımda başlamıştı her şey. Çocuk olsam bile sanata fazlasıyla ilgi duyan bir insandım ve araştırıp duruyordum. Yaşlı bir amca vardı yaşadığımız evin yakınında.

Her öğlen babamdan gizlice yanına gider kitap ve ünlü olmayan ressamların çizdiği resimlerden alıp inceler ve okurdum. Okuduğum tüm kitaplarda ve incelediğim tüm resimlerde aşıklar asla kavuşamaz önlerine engeller çıkardı hep.

Artık kendimi o kadar kaptırmıştım ki. Gerçek hayatta ki aşkında böyle olduğunu düşünürdüm. Eğer birini kendimden çok sever ve önemsersem bunun bana acı getireceğine inanmaya başlamıştım.

Annemi Minho'yu doğurduktan sonra bir daha göremedim. Babam içinde bir gün öleceğinden emin olduğum için ondan uzaklaşmaya başlamıştım. Ona bağlanırsam ve hayatımdan giderlerse korkusu benim için ağırdı işte.

Ta ki onunla tanıştığım ilk güne kadar. Hiç ummadığım biri hayatıma girmiş ve planlarıma engel olmuştu.

Hwang Hyunjin..

Düşüncelerim kafamın içinde dolanırken kapının tıklatılma sesini duydum. Hayır Hyunjin beni asla böyle görmemelisin.

Hyunjin'den

Jeongin'in neredeyse 2 saattir odasından çıkmadığını görünce merak etmeye başlamıştım. Minho'yla salonda oyun oynarken odasından gelen sesleri duydum. Sanki birisi hıçkıra hıçkıra ağlıyor gibiydi. Minho'nun yanından kalkıp kapıya gittiğimde bir süre sessizce kapıda bekledim. İçeriden gelen sesler devam ediyordu. Kapıyı yavaşça tıklattım. Sesler kesilmişti.

Neden seni o halde görmemi istemiyorsun Jeongin? Seni her türlü seveceğime inanmıyor musun?

Jeongin'in o kırgın sesi ''Gel'' dediğinde içeri girdim. Jeongin'in yanına oturdum. Elimle Jeongin'in yüzüne düşen saçları kulağının arkasına koydum. ''Ne oldu?'' dememle gözlerini kapatmıştı. Gözünden süzülen bir damla yaşı baş parmağımla silerken ''Jeongin, bi tanem ne oldu sana? Kim üzdü seni?''

Jeongin gözünü açıp sessizce ağlamaya başlamış ve kollarımın arasına girip bana sımsıkı sarılmıştı. Titreyen kalbini üstümde hissediyordum. O ellerinin beni kavrayışını. Saçını okşamaya başladığımda yine ağlamaya başlamıştı.

''İşte bu yüzden ağlıyorum Hyunjin, bana karşı bu nazik davranışların yüzünden. Alışkın olmadığım bu davranışların yüzünden''

...

Off yazarken içim acıdı resmen

Off yazarken içim acıdı resmen

Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.

Salak karii

Salak karii

Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.


tu es a moi - hyuninHikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin