Chapter 22

186 19 3
                                        

Αφού τελείωσε και με το δικό μου make-up πήγε για να ετοιμάσει τον Thomas. Καθώς έμεινα μόνη μου, κοίταξα τον εαυτό μου στον καθρέφτη και για πρώτη φορά δεν μπορούσα να αναγνωρίσω τον ίδιο μου τον εαυτό. Πρώτη φορά στην ζωή μου, είχα μπλέξει τόσο πολύ με τα σκατά. Για πρώτη φορά μετάνιωσα που έφυγα από το σπίτι της αγέλης. Που είχα μπλέξει με όλα αυτά. Γιατί να μην μπορούσα να έχω μία φυσιολογική ζωή; Σαν άνθρωπος, θνητή, χωρίς να έχω προβλήματα υπερφυσικών θεμάτων τουλάχιστον.


«Έτοιμος..» άκουσα την Sonia να λέει καθώς επέστρεψαν στο δωμάτιο και σήκωσα το κεφάλι μου για να τον δω.


Για να είμαι απολύτως ειλικρινής, πρώτη φορά τον έβλεπα με κουστούμι και του ταίριαζε απίστευτα. Του χαμογέλασα προσπαθώντας να τον κάνω να νιώσει λίγο πιο άνετα.


«Σου πηγαίνει πολύ..» του είπα.


«Φυσικά και του πηγαίνει εγώ του το διάλεξα. Τώρα που είστε και οι δύο έτοιμοι, πρέπει να πηγαίνουμε.» μας είπε και με τράβηξα για να σηκωθώ όρθια.


«Ο πρίγκιπας Charles σας περιμένει στο ακριβώς δίπλα δωμάτιο. Θέλει να σας μιλήσει. Και στους δύο..» μας είπε καθώς είδε το ανήσυχο βλέμμα του Thomas.


«Καλώς..» μουρμούρισε και η Sonia μας οδήγησε στο δωμάτιο που ήταν ο Charles.


Χτύπησε την πόρτα στο δίπλα δωμάτιο και ακούμπησε το αντίχειρα της σε ένα σκάνερ, τότε η πόρτα άνοιξε και περάσαμε μέσα. Μέχρι να γυρίσω να κοιτάξω πίσω μου, η πόρτα είχε κλειδώσει και η Sonia δεν ήταν πουθενά.


«Βλέπω είστε έτοιμοι..» είπε ο Charles με ένα χαμόγελο στο πρόσωπο του.


«Τι μας θέλεις;» τον ρώτησε ψυχρά ο Thomas.


«Κατευθείαν στο ψητό βλέπω..» είπε κοιτάζοντας τον στιγμιαία.


«Λοιπόν..» ξεκίνησε και πάτησε ένα κουμπί από το τηλεχειριστήριο που κρατούσε και όλος ο τοίχος έγινε σαν τεράστια τηλεόραση. Έδειχνε το μέρος που γίνεται το gala. Είχε έρθει ήδη ο κόσμος.


«Πρέπει να σας δείξω τα μέλη του συμβουλίου. Τουλάχιστον αν τα γνωρίζετε, να μπορέσετε να κάνετε καλή εντύπωση, περισσότερο εσύ Margaret.» μου είπε και έκανε ζουμ σε μία κυρία.

«Αυτή είναι η Camilia. Είναι μεγάλη σε ηλικία, αν δεν κάνω λάθος είναι 856 χρονών. Η γνώμη της στα συμβούλια μετράει περισσότερο από κάθε άλλου πέρα από την γνώμη του πατέρα μου. Πολλοί την εμπιστεύονται λόγω της μεγάλης της εμπειρίας στην ''ζωή''.» μας είπε και αμέσως πήγε στον επόμενο.

«Αυτό είναι ο Sedrick, είναι ο θείος του πατέρα μου και είναι 769 χρονών. Αλλά παρόλα αυτά τα χρόνια, συμπεριφέρεται ακόμα σαν 25χρονο. Αυτό μπορεί να σε οφελήσει πολύ. Το μόνο σίγουρο είναι πως είναι ο πιο ανοιχτόμυαλος από όλους.» μου είπε και συνέχισε.

«Και τέλος αυτή είναι η Aphrodite, και όπως καταλαβένετε και από το όνομα θεωρεί τον εαυτό της πολύ ''ανώτερο'' από τους υπόλοιπους. Είναι ο πιο μισητός βρυκόλακας στον κόσμο μας. Αν καταφέρουμε να κερδίσουμε την ψήφο υπεράσπισης της θα είναι θαύμα.» μου είπε.

«Πιστεύεις πως θα έχουμε τον χρόνο να φτάσουμε στο σημείο να κάνουν συμβούλιο;» ρώτησε ο Thomas.

«Δεν έχουν άλλη επιλογή. Για να ηρεμήσουν τους υπόλοιπους αναγκαστηκά θα κάνουν συμβούλιο. Αν και δεν πιστεύω πως θα υπάρξουν τόσο έντονες αντιδράσεις, όλοι γνωρίζουν την προφητεία.» είπε με καθησυχαστικό τόνο.

«Οπότε, όλα στηρίζονται σε εκείνους;» τον ρώτησα.

«Πάνω κάτω ναι, αλλά αν ο λαός σε δεχτεί τότε αναγκαστηκά, θα πρέπει να γίνει η τελετή, με ή χωρίς την θέληση τους.» μου είπε και τα μάτια του άστραψαν.

«Τελετή; Ποια τελετή;» τον ρώτησα νιώθοντας ην καρδιά μου να βροντοχτυπάει.

«Δεν έχουμε χρόνο για αυτά, πρέπει να πηγαίνουμε..» μου είπε αλλά αυτό δεν με απέτρεψε από αυτό που είχα σκοπό να μάθω.

«Charles, με έχεις χώσει μέσα στα σκατά, ''αυτά'' όπως τα αποκαλείς για μένα είναι βασικά για τις αποφάσεις μου. Το ότι δέχτηκα να συμμετάσχω σε όλο αυτό δεν σημαίνει πως θα σας αφήσω να με μπλέξετε με τις ηλίθιες τελετές σας. Θέλω να ξέρω ΑΚΡΙΒΏΣ τι κάνω και γιατί, αλλιώς είμαι εκτός!» του γρύλισα και το χέρι του Thomas άγγιξε το ώμο μου, αλλά τραβήχτηκα αμέσως.

«Ηρέμησε Margaret. Δεν είναι τίποτα σπουδαίο. Θα πάρουμε το Luna, ένα κύπελο, αρχαίων χρόνων, θα ρίξουμε λίγες σταγόνες από το αίμα μας μέσα του και μετά περιμένουμε.» είπε αλλά η απάντηση του, δεν μπορώ να πω πως με κάλυψε ιδιαίτερα.

«Συγνώμη, δεν ξέρεις για πιο πράγμα παλεύουμε; Τι θα γίνει αν το κάνουμε αυτό;» τον ρώτησα.

«Θα μάθουμε σύντομα, σωστά;» με ρώτησε, αλλά δεν περίμενε καμία απάντηση, ούτε είχα να του δώσω κάποια.

«Πάμε;» με ρώτησε και άνοιξε την πόρτα.

«Δώσε μου ένα λεπτό!» είπε ο Thomas και από την χροιά της φωνής του καταλάβαινες πως δεν σήκωνε όχι.

«Το πολύ ένα λεπτό!» είπε ο Charles και έκλεισε την πόρτα.

«Τι συμβαίνει;» τον ρώτησα, αλλά πριν καλά καλά τελειώσω την ερώτηση μου, τα χείλη του κόλλησαν στα δικά μου, στην αρχή απλά έμειναν εκεί, πιέζοντας τα δικά μου πεισματικά, μόλις αγκάλιασα τον λαιμό του με τα χέρια μου, άρχισε σιγά σιγά να κινείται, τα χείλη μου μισάνοιξαν και ένιωσα την δροσερή ανάσα του να πλημμυρίζει το στόμα μου, τα χέρια του γράπωσαν την μέση μου και με τράβηξε ακόμα πιο κοντά του.

Με κόλλησε με δύναμη πάνω στην πόρτα, και ένιωσα τα δόντια του να πιάνουν απαλά το κάτω χείλος μου και να το τραβάν απαλά. Με φίλησε άλλη μία φορά πεταχτά και ακούμπησε το μέτωπο του στο δικό μου.

«Τι ήταν αυτό;» τον ρώτησα λαχανιασμένη, με την φωνή μου να τρέμει.

«Σε περίπτωση που δεν τα καταφέρουμε σήμερα. Ήθελα να πω το αντίο μου..» είπε και αμέσως τα μάτια μου γέμισαν με δάκρυα.

«Μην το ξαναπείς αυτό. Θα τα καταφέρουμε. Σου το υπόσχομαι, όπως σου υπόσχομαι ότι μετά από αυτό δεν θα σε αφήσω να φύγεις ποτέ ξανά. Σε συγχωρώ, δεν με νοιάζει τίποτα, χέστηκα για το παρελθόν. Εγώ σε θέλω στον μέλλον. Σε θέλω τώρα!» του είπα χαιδεύοντας απαλά το μάγουλο του.

«Είμαι όλος δικό σου, πάντα ήμουν. Με τον δεσμό ή χωρίς..» μου είπε ακουμπώντας άλλη μία φορά τα χείλη του στα δικά μου.

«Το ξέρω, τώρα το ξέρω..» του είπα με ένα θλιμμένο χαμόγελο και άνοιξα την πόρτα χωρίς να περιμένω την απάντηση του.

«Πάμε!» είπα στον Charles και ξεκινήσαμε για την αίθουσα που ήταν το gala.


Supernatural WarWhere stories live. Discover now