Όταν άνοιξα και πάλι τα μάτια μου ήμουν ακόμα στον καναπέ ξαπλωμένη και ο Thomas κοιμόταν στον άλλον, το πρόσωπο του είναι τόσο γαλήνιο και ήρεμο. Ανασηκώνομαι και συνεχίζω να τον παρατηρώ για αρκετή ωρα.
«Σου αρέσει αυτό που βλέπεις;» με ρώτησε χωρίς να ανοίξει τα μάτια του.
«Δεν κοιμάσαι;» τον ρώτησα. Τι χαζή ερώτηση.
«Όχι..» μουρμούρισε κρατώντας ακόμα τα μάτια του κλειστά.
«Και γιατί με αφήνεις να σε κοιτάω;» τον ρώτησα εκνευρισμένη.
«Γιατί μου αρέσει..» μου είπε και με κοίταξε.
«Εμένα όχι..» του απάντησα, χαζή απάντηση Everdeen.
«Τότε γιατί με κοιτάς;» με ρώτησε απολύτως σοβαρός.
«Με φίλησες..» του είπα εκνευρισμένη καθώς θυμήθηκα την αίσθηση των χειλιών του στο μάγουλο μου λίγο πριν κοιμηθώ.
«Στο μάγουλο. Και που είναι το κακό;» με ρώτησε προβληματισμένος.
«Γιατί το έκανες;» τον ρώτησα προσπερνώντας την ερώτηση του.
«Γιατί το ήθελα, γιατί μου αρέσεις, γιατί αρχίζω να σε αγαπάω...» μου είπε απαλά.
Ένιωσα το σοκ να με χτυπάει καταπρόσωπο. Πως γίνεται να το λέει αυτό; Πως γίνεται να έχει το θράσος και το θάρρος να το λέει αυτό; Δεν γίνεται να με αγαπάει. Δεν με ξέρει; Δεν ξέρει τίποτα για εμένα. Τι αγαπάει; Δεν μπορεί να με αγαπάει. ΔΕΝ ΘΈΛΩ.
«Εγώ όμως όχι..» του είπα σχεδόν από μέσα μου.
«Το ξέρεις πως αυτό δεν είναι αλήθεια, το νιώθεις τον δεσμό μας να δυναμώνει κάθε μέρα, όπως και εγώ..» μου είπε απαλά.
«Αυτό που δεν έχει καταλάβει είναι πως δεν μπορώ να σε αγαπήσω. Δεν είναι πως δεν θέλω, που δεν θέλω δηλαδή. Αλλά βλέπεις είμαι ανίκανη να αγαπήσω. Μου αφαίρεσες αυτή την ικανότητα πριν πέντε χρόνια.» του είπα κοιτάζοντας στα μάτια.
«Κάνεις λάθος. Όλοι μπορούμε να αγαπήσουμε. Όλοι, όσο και να ισχυρίζεσαι πως δεν είναι έτσι η καρδιά σου θα σε προδώσει μία μέρα..» μου είπε απαλά.
«Δεν καταλαβαίνεις τίποτα από αυτά που σου λεώ; Ξέρεις πως είναι να νιώθεις ένα μούδιασμα για τόσο καιρό; Δεν νιώθω πόνο, δεν νιώθω τίποτα...» του είπα αγγίζοντας το σημείο πως υποτίθεται πως ήταν η καρδιά μου κάποτε.
Τα μάτια του με κοιτάν δυχασμένα, σηκώνεται από τον καναπέ και έρχεται και κάθεται δίπλα μου. Νιώθω κάθε νεύρο του κορμιού μου να τσιτώνει καθώς μας χωρίζουν μονάχα μερικά εκατοστά. Το χέρι του κινήτε αργά προς το δικό μου, μέχρι που σιγά σιγά τα δάχτυλα του αγγίζουν τα δικά μου. Και ξαφνικά νιώθω λες και με χτύπησε ηλεκτρικό ρεύμα.
YOU ARE READING
Supernatural War
RomanceΣε νεαρή ηλικία η Margaret Everdeen βιώνει τον θάνατο τον γονιών της από βρυκόλακες. Όλα αλλάζουν εκείνη την μέρα, χάνει τους φίλους της, τον αδερφό της, τα πάντα. Όταν όμως μεγαλώνει τα πράγματα γίνονται ακόμα χειρότερα όταν το ταίρι της ο Thomas B...
