Dandelion ||History||

||17||

Scroll down for zawgyi code users

Chen feiyu + Luo Yunxi
{By Emily} 2024

သူ၏ဘေးမှာ နေရာယူနေသည့် သူအားလှည့်မကြည့်မိခဲ့ပါ။ပျော်ရွှင်ရမဲ့အစား နှလုံးသားက နာကျင်နေခဲ့သည်။မနေ့က ဒီလိုအချိန်မှာ အခြားတစ်ယောက်ရဲ့အိပ်ယာထဲမှာ ဒီလိုပဲရှိနေခဲ့လိမ့်မည်။မတူညီသည်က ထိုသူသည် အရှင့်ရဲ့ချစ်မြတ်နိုးရသူဖြစ်သည်။

သူ့ကိုရင်ခွင်ထဲပိုက်ကာ ထွေးပွေ့လာသူထံမှ ပထမဆုံးအကြိမ် ရုန်းထွက်ခဲ့မိသည်။
နာကျင်ရတယ်၊နာကျင်ရလွန်းလို့ ရှိုက်သံများပင် မထွက်တော့ပါ။

"မဆိုးချင်စမ်းနဲ့..ကိုယ်ပင်ပန်းလို့ နားပါရစေ"

ယွင်ရှီးက ရုန်းကန်ခြင်းအား ရပ်တန့်လိုက်သည်။သူလည်းပဲ ဒီရင်ခွင်ကြီးကို လွမ်းနေခဲ့ရပါသည်။သူလည်းပဲ ဤကဲ့သို့အတုအယောင်အကြင်နာများကို မျှော်လင့်မိခဲ့သည်။
ပထမဆုံး အားတင်း၍ငြင်းဆန်ခြင်းသည် ချစ်ရသူ၏ နွမ်းနယ်နေသော အသံလေးကြောင့် ကျဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

ခင်ဗျားပင်ပန်းနေတဲ့ အချိန်တိုင်း မှေးစက်နိုင်တဲ့နေရာတစ်ခုအဖြစ် ရှိနေခွင့်ရတာက ကျွန်တော့်အတွက်ဆုလာဘ်ပါ။
မသေချာတဲ့ ဆုလာဘ်တစ်ခုကိုမျှော်လင့်နေမိတယ်။
ခင်ဗျားကို အမြဲတမ်းပဲ ပျော်ရွှင်စေချင်ခဲ့ပြီး၊ရှင်သန်ရင်း ပင်ပန်းတဲ့အခါ တစ်ခါလောက်ဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော့်ကို သတိရပေးဖို့မျှော်လင့်ခဲ့မိပါတယ်။

ကျွန်တော့်ရဲ့ မျက်ရည်တွေက နှုတ်ခမ်းကို ဖြတ်သန်းကျဆင်းနေရင်း ဖယ်ရှားလို့လည်းမနိုင်တော့ဘူး။
တစ်နေ့မှာတော့ ခင်ဗျားကိုစိတ်တိုင်းကျ ချစ်နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်မိပါတယ်

ခင်ဗျားတစ်ယောက်ထဲရှိမှ အခေါ်ခံရတဲ့သူ
ခင်ဗျားအလိုရှိတိုင်းအနားရှိပေးနိုင်ပေမဲ့ ပိုင်ဆိုင်ခွင့်မရတဲ့သူ
ကျွန်တော်ကခင်ဗျားထိတွေ့တာခံရပေမဲ့ ပွေ့ဖက်မခံရတဲ့သူ
ခင်ဗျားကတော့ ကျွန်တော်နားမလည်နိုင်မဲ့သူပါပဲ
ခင်ဗျားတစ်ကယ်ချစ်တဲ့သူက ကျွန်တော်မဟုတ်ဘူးဆိုတာသိပါတယ်
ဒါနဲ့တောင် ဘာကြောင့်များမစွန့်လွှတ်နိုင်ရတာလဲ