third person

Ⅶ

"sana dönmek mi bir daha
tövbeler olsun..."

"Kuzen,"

"He."

"Aferin lan!" diye bağırarark elini sırtıma vurmuştu, Jimin. Acıyla inledim birden.

O evden ayrıldıktan sonra Jimin'in evine gelmiştim. İstediğin kadar kal demişti ama fazla yük olmak istemiyordum. Anneme ve babama bu boşanma durumunu nasıl açıklayacaktım? Annem beni anlardı ama babam çok kızacaktı.

Telefonuma atılmış bir sürü mesaj geldiğine dair bildirimde göz gezdirdim. Hepsi, Taehyung'tandı? Neyi bu kadar nerka etmişti? Kafasını dinlesin işte!

Mesajlara girdim ve tel tek attığı mesajları okumaya başladım.

•

Taehyung (Kör)
Jungkook
Nerdesin
Evi mi terkettin
Gerçekten mi

1 cevapsız arama

Aç şu siktiğimin aramasını
Açmıyor musun
Israrla arayacağım

4 cevapsız arama

Kafayı yedirtirsin insana
23.11

Sadece 1 saatte nasıl kayboldun ortalıktan
Hangi deliğe kaçtın
Nerede sürtüyorsun acaba
Orospu seni

Geri dön şu eve
Siktirtme belanı

Anne ve babana haber mi versem acaba
Ha
Ne dersin

Tamam bak yapmadım öyle bir şey
Dön hadi

Dönsene lan şu sikik eve

Hangi adamın koynundaysan seni söker getiririm
Pis orospu

Tamam
Orospu falan değil
Sinirlen diye yaptım
Ama sikine takmıyorsun anlaşılan

O Jiminin yanındasın değil mi
Biliyorum
Oraya gelmiyorsa
Azıcık kafa dinlemek istediğindendir
05.16

Jungkook
Ne kafa dinlemişsin ama
Bütün gece kafa ütüledin
Dönmüyorum
Annem ve babamla da konuşacağım
Boşanmak istiyorum siz ne derseniz deyin diyeceğim
Elimde mesleğim var Tanrıya şükürler olsun
İsterlerse beni evlatlıktan reddetsinler
Yazma bir daha
Engellerim
Görüldü

Taehyung (Kör) yazıyor...

Jungkook
Bunu sen istedin
Görüldü

Bu kişiyi engellediniz. Engeli kaldırmak için dokunun.

•

Boşuna kör diye kaydetmedim. Onun ruhu körelmiş, beni görmüyor; yazdıklarımı umursar mı ki?

Titreyen elimdeki telefondan numaraları açtım. Annemi arayacak ve ona akşam yemeğe gelmek istediğimi, bir konudan bahsetmem gerektiğini söyleyecektim. Çok basitti.

Kendimi kandırıyordum.

Elimdeki telefondan annemin numarasına bastım. Tamam, yapabilirdim.

Annem aranıyor...

Sonunda açılan telefonla derin bir nefes çektim içime. Sözlerimi toparlardım daha sonra.

"Alo, anne?"

"Efendim, oğlum?"

"B-ben," Tamam, sakinim. "Ben, bu akşam yemeğe gelebilir miyim? Bir şey hakkında konuşmalıyız."