PART-2[Unicode]

1.5K 23 0
                                        

လွန်ခဲ့သော10နှစ်

ကျောင်းတော်ကြီးအတွင်းအဖြူစိမ်းဝတ်ကျောင်းသားများကြားထဲတွင်ကျောင်းသားလေးတစ်ယောက်ကား မိမိတို့အတန်းထဲသို့အလျင်မြန်သွားလာနေ၏။အခန်းထဲအရောက် မိမိနေရာတွင်ဝင်ထိုင်လိုက်စဥ်

"ယျောင့် နိုင်း သင်္ချာစာအုပ်ပေးအုံး.. ငါဒီနေ့မှမကူးရင်ဒေါ်စန္ဒာအေးသတ်လိမ့်မယ်"

ထိုအသံနှင့်အတူမတ္ထဘေးမှာအပြေးဝင်ထိုင်ရင်းစာအုပ်တောင်းနေသော အဖွဲ့ထဲကအဆိုးဆုံးကောင် ဇွဲထက်၊

"မင်းဟာလေ အမြဲကူးဖို့ပဲသိတယ် ငပိန်းကောင်"

"အေး မင်းပြောလည်း အပြောခံရုံပဲရှိတာပဲ၊..ဟာဘော့ပင်ပါမလာဘူး နဒီ ဘော့ပင်တစ်ချောင်းလောက်ငှားအုံး"

ငနဲသားအပြောကြောင့် အနောက်ကမိန်းကလေးသုံးယောက်အနက် နဒီဆိုသော မိန်းကလေးက မျက်စောင်းထိုးကြည့်ရင်း

"ငထက် နင်ငါ့ဆီကငှားတာ ဒါနဲ့ဆို14ချောင်းရှိပြီ"

"ချစ်လေးကလည်း ပြီးရင်ပြန်ပေးမှာပေါ့"

"နဒီရယ် ငှားလိုက်စမ်းပါ နားတွေငြီးလွန်းလို့"

ထိုအသံပိုင်ရှင်ကား မိမိတို့အဖွဲ့ထဲက အအေးဆုံးနှင့်သဘောအကောင်းဆုံးမိန်းကလေး မြဇူးခေဖြစ်သည်။

"တကယ်တည်းကိုပဲ ဝယ်သမျှခြမ်းသမျှသူ့ပဲပေးနေရတယ် ပါလာတယ်ကိုမရှိဘူး "

နဒီကဆူဆူအောင့်အောင့်နှင့်ပင် ဘော့ပင်အိတ်ကိုဖွင့်ရင်းဘော့ပင်တစ်ချောင်းထုတ်ပေးတော့

"ဒါကြောင့်ငါ့ချစ်လေးကိုချစ်နေရတာ "

"တော်စမ်းပါ ရွံလွန်းလို့"

ထိုနှစ်ယောက်အားကြည့်ရင်းမတ္ထတို့သုံးယောက်ကြိတ်ရယ်မိတော့သည်။

မိမိတို့ အဖွဲ့ထဲကမိန်းကလေးတွေထဲမှာအပေါဆုံးအရွဆုံးနဲ့အကူညီတက်ဆုံး မှန်ကြောင်မလေးကြည်ပြာ၊ နောက်တစ်ယောက်ကတော့ ငထက်နဲ့အမြဲတမ်းကိုက်၊ ပြီးရင်သူတို့ပဲပြန်တည့်လိုက်နဲ့ရန်ဖြစ်ပြန်ချစ်နေကြတဲ့ရည်းစားမဟုတ်တဲ့အတွဲဇွဲထက်အောင်နှင့်နဒီမိုး၊ ပြီးတော့ အလယ်တန်းကတည်းကမိမိကြိတ်သဘောကျရပါသော မိန်းကလေး မြဇူးခေ။

A golden strangerWhere stories live. Discover now