PART-11[Zawgyi]

32 0 0
                                        

"ေခြးမသား မင္းကမ်ား!!"

"ကိုကို႔ ေတာ္ေတာ့!"

ဒီတိုင္းဆက္ထားပါက အေျခေနဆိုးလာမည္ျဖစ္တာေၾကာင့္ေရေရမနည္းဝင္တားလိုက္ရသည္။သို႔ႏွင့္တိုင္အစ္ကိုျဖစ္သူကိုမနိုင္ေသး

"ဒါဘာေတြျဖစ္ေနၾကတာလဲ!"

ထိုအသံႏွင့္အတူ မိခင္ျဖစ္သူဝင္လာေတာ့မွ အစ္ကိုျဖစ္သူမွာ ခဏတာၿငိမ္သြားေလသည္။ထို႔ေနာက္ မ်က္ႏွာတစ္ခုအထိုးခံထားရေသာ အစ္ကိုႀကီးမွာထလာရင္း ၎၏ပါးေစာင္ထဲမွေသြးမ်ားအား ေဘးသို႔ေထြးထုတ္လိုက္ကာ

"ဟာ့ အေတာ္ကိုေဒါသထြက္ေနတာပါလား နိုင္းမတၳ?"

ထို႔အေျပာေၾကာင့္

"မင္းကဒီအေျခေနကို ဘယ္လိုတုန့္ျပန္ေစခ်င္တာလဲ?"

"ငါ့အသားကိုမထိခင္ နည္းနည္းပါးပါးစူးစမ္းအုံးမွေပါ့ ငါ့ညီရယ္"

"ညီ? "

ကိုကိုမွာထိုစကားအားတန္ျပန္ေျပာလိုက္ၿပီးအစ္ကိုႀကီးနားသို႔ကပ္သြားလိုက္ကာ

"မင္းဆိုတဲ့ေကာင္ကေလ ငယ္ငယ္တည္းကငါပိုင္ဆိုင္သမွ်ကိုလုယူခဲ့တာ ၊ ဘာလို႔လဲ? ငါပိုင္ဆိုင္တဲ့အရာမွန္သမွ်မင္းမရနိုင္လို႔ေလ၊ ဘယ္အရာကိုပဲမင္းလုယူပါေစ ငါ့မိန္းကေလးကိုေတာ့လာမထိနဲ႕ ၊ မိုင္းနတၳ မင္းငါ့ကိုတစ္ခါေလးေတာင္ညီလို႔သေဘာထားခဲ့ဖူးလား ဟမ္?"

သားႏွစ္ေယာက္ရန္ျဖစ္ေနသည့္ျမင္ကြင္းအား
ၾကည့္ရင္းေဒၚေကသာခိုင္ ကိုယ့္ကိုကိုသာအျပစ္တင္မိသည္။ငယ္စဥ္က သားႀကီးျဖစ္သူကိုဂ႐ုမစိုက္ေပးပဲ သားလတ္ကိုသာဂ႐ုစိုက္ေပးခဲ့တာေၾကာင့္ ထိုအရာကိုမေက်နပ္တဲ့မိမိသားႀကီးမွာအ႐ြယ္ေရာက္လာသည္ႏွင့္ညီျဖစ္သူအားအနိုင္ယူဖို႔သာႀကိဳးစားေတာ့သည္။

မိမိတို႔လင္မယား ကုမၸဏီမွျပန္လာတိုင္း ဂိုေထာင္ထဲမွာ ထိုးႀကိတ္ခံထားရေသာဒဏ္ရာမ်ားႏွင့္သားလတ္ကိုေတြ႕ရတက္၏။ေန႕တိုင္းမဟုတ္ေသာ္လည္း မၾကာခဏဆိုသလိုျဖစ္တက္သည္။

၎အျပင္ သားလတ္ရဲ႕အခန္းကိုရစရာမရွိေအာင္ဖ်က္စီးထားတာမ်ိဳးကိုလည္းေတြ႕ရတက္၏။မိမိသားလတ္မွာ "အစ္ကိုက ကြၽန္ေတာ့္ကိုမခ်စ္ေတာ့ဘူးထင္တယ္အေမ"ဟူေသာစကားအားထိုကေလးငယ္ေလး၏ပါးစပ္မွေျပာလာတက္သည္။

A golden strangerWhere stories live. Discover now