Carmen'in renkli sanatına hoş geldiniz tekrardan. Yavaş ilerliyorum çünkü aceleye gerek yok.
Hayat yeterince hızlı, bari hayal dünyamız sakin olsun.
Değil mi?
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
★İyi okumalar güzeller★
Jeon Jeongguk
"Taehyung."
Karen'ın suratına bakakaldım. Göğsüme ağrılar saplayan aynı zamanda da kalbimi hızlandıran bu ismi arkadaşımın dudaklarından duymak hiç iyi gelmemişti bana.
Babamın adını söylese daha az üzülürdüm sanırım...
"Korkma kız! Senin Taehyung değil bu. Yani... Çocuk bize anlattığın şekilde değil. Saçları bayağı açık kumral, sen siyaha yakın demiştin bir kere!"
Arkadaşımın suratına hala boş gözlerle bakıyordum.
Taehyung...
Taehyung...
Sadece benim ağzıma yakışan bir isim olduğunu söylemesini isterdim Taehyung'un. Beni sıcak kucağında sararken ona sadece benim sesleneceğimi söylesin, onun isminin bir tek benim ağzıma yakıştığını söylesin...
"Jeongguk... Heyo! Duyuyor musun?"
"Karen sen aptal mısın? Saçlarını boyamış olamaz mı, hiç mi düşünmedin bunu, fotoğrafını göster, çabuk!"
Tanrı aşkına Karen, Taehyung'un yüzünü tam olarak bilmiyordu bile!
"Olmaz! Nazar değer falan, işler ciddiye binince, gerçekten çıkmaya başladığımızda tanışırsınız zaten. Dur bir!"
Hızla ayağa kalktım. Salonun içinde gezinirken o sahne tekrarlanıp duruyordu aklımda.
Taehyung
Taehyung
Taehyung
Aşık olduğum adam
Çocukluğum
Gençliğim
Hayallerim
Kırgınlıklarım
En derin yaram
Her şeyim.
"Karen, fotoğraf."
Hızla telefonunu kendine çekerken beni reddetmişti.
"Hayır diyorum ya, kem gözlerini ilişkimden çeker misin!? Herkes senin gibi sap olmayacak Jeongguk! Kıskanma!"
