Part-5

1.6K 71 0
                                        

[Unicode]

ထယ်ယောင်းမနက်အစောကြီးထကာ ချက်ပြုတ်ပြီး...အိပ်ပျော်နေတဲ့သူ့အမအခန်းထဲကိုဝင်ကာ နဖူးလေးကိုနမ်းခဲ့ပြီး၊အမြန်ပြေးထွက်လာမိတယ်။

"‌အမဂျီ ကျွန်တော်အပြန်နောက်ကျရင် မမကိုခေါ်‌ထားပေးပါအုံး"

"အေးအေး...ဟော ဒီကောင်လေးနဲ့ဘာတွေအဲ့လောက်လောနေရတာလဲ"

ထယ်ယောင်း busပေါ်တက်ပြီး လက်ပတ်နာရီလေးကိုတကြည့်ကြည့်လုပ်နေမိတယ်။

ကြာနေတဲ့ busကြောင့် ထယ်ယောင်း ရောက်တဲ့မှတ်တိုင်မှာပြေးဆင်းပြီး...taxiငှားပြီး အလုပ်ရှင်ကြီးရဲ့အိမ်ကိုအပြေးဝင်လာရတယ်။

‌ခြံရှေ့ရောက်တော့ လာဖွင့်ပေးတဲ့ခြံစောင့်...ထယ်ယောင်း ခြံထဲကိုဝင်သွားပြီး အိမ်ကြီးကိုမော့ကြည့်မိတယ်။

"ဝိုး အကြီးကြီးပဲ"

ပါးစပ်အဟောင်းသားပါဖြစ်မိတယ်...သူ့အလုပ်ရှင်က သောက်ရမ်းချမ်းသာတာပဲ

အတွေးတွေကိုခေါင်းခါရမ်းပြီး အိမ်ထဲပြေးဝင်ရတယ်...အိမ်ကအလုပ်လုပ်တဲ့ကောင်မလေးတွေရဲ့အပြောကြောင့် အလုပ်ရှင်ရဲ့အခန်းရှေ့မှာ ခြေစုံရပ်လိုက်မိတယ်။

ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်

"ဟာဒီလူ ဘယ်လောက်သေနေလို့၊ ဒီလောက်ခေါက်နေတာကို မနိုးရတာလဲ"

တံခါးကို လက်ဝါးနဲ့ရိုက်လိုက်ပြီး

"ဟိတ်လူကြီး ထတော့!..ထတော့နေဖင်ထိုးတော့မယ်!!!"

ဂျောင်ကု necktie ချည်နေရင်းပြုံးလိုက်မိတယ်...တံခါးခေါက်နေတည်းက သိပေမယ့် စချင်တာကြောင့် အသံမပေးပဲနေတာ..အခုတော့ လူကြားမကောင်းအော်နေပြီ

ဂျောင်ကု တံခါးဖွင့်လိုက်တော့ ထယ်ယောင်းရဲ့လက်က ဂျောင်ကုရင်ဘတ်ပေါ်ရောက်သွားတယ်။

ထယ်ယောင်း သူ့ထက်ခေါင်းတစ်လုံးစာပိုရှည်တဲ့အရပ်ကို‌ ‌မျက်စိလှန်ကြည့်လိုက်ပြီး

"နိုးနေရင်လည်းထူးမှပေါ့...အားနာတတ်သင့်ပါတယ်"

"ကိုယ့်ကိုပြောတာလား"

ထယ်ယောင်းလည်း ဂျောင်ကုရဲ့အပြောကြောင့် မျက်နှာရှုံ့မဲ့လာပြီး

LOVE KNOT [COMPLETE ]Where stories live. Discover now