GML Thirty-Nine

1K 47 12
                                        

After 4 years.


"Kailangan mo talagang umuwi. Hindi na ako papayag pag di ka pa umuwi. Wala ka na nga nung kasal namin pati sa first birthday ng inaanak mo wala ka parin " nagtatampong sabi ni Annie sa akin.

Its been four years since I left Philippines at ang dami kung utang sa babae na to. Hindi kasi ako naka punta sa kasal niya at ni Joseph.

" Oo na uuwi na ako. Nakabook na nga ang flight ko " sabi ko sa kanya at pinakita ang passport ko

" Kainis ka kayang babae ka. Pinagbigyan na kita nung una pero ngayon hindi na talaga "

" yeah----yeah... Uuwi na nga ako sa Pinas wait ka lang baka bukas nandyan na ako " pabiro ko pang sabi sa kanya. Bigla naman siyang ngumiti

" Asus if I only know may namimiss ka lang eh " sabi pa niya sa akin. I am not dumb to notice what she mean

" Namimiss ka jan? Hoi mandiri ka sadyang hindi ako makauwi sa Pinas dahil sa trabaho. Ang dami mong alam " bulyaw ko rito.

Kainis ang daming alam. Namiss daw! Gaga talaga.

"Hephep! Wala akong binanggit na pangalan. Yang utak mo ang galing mag-isip sya pa talaga ang una mong naisip. Miss mo na noh " pangungutya niya pa sa akin. Napanganga naman ako, oo nga wala siyang binanggit na pangalan

"Ewan ko sayo " sabi ko at pinagpatuloy ang pagliligpit ng gamit ko

Habang nagliligpit ako ng gamit ko nag-uusap parin kami ni Annie. Ang dami niyang sinasabi kaya napapangiti na lang ako. Tas ang cute ng inaanak ko na si Ana Mae, ang bibong bata akala mo walang pili sa pagkain napakalusog na bata eh.

Patapos na akong magligpit ng gamit ng pumasok si Henessy sa kwarto ko.

" My,I'm done packing my things.I'm going to sleep now I love you " sabi nito sa akin at binigyan ako ng halik sa pisngi

Siya si Henessey Jame, ang naging kabiyak ko dito sa Paris. Three palang siya going four pero ang talinong bata.

" Dadalhin mo pauwi Lori? " tanong ni Annie sa akin sa skype

" Oo, no choice eh walang mag-aalaga sa kanya at saka gusto na siyang makita nila mama kaya uuwi na talaga ako dyan kasama si Heness " paliwanag ko naman

"Oo nga naman. Sige Lori sabihan mo na lang ako pag nakauwi ka na. Good night na i love you bestpren! " sabi pa nito sa akin

" Geh good night na. I love you din bestpren! " sabi ko at ngumiti bago tinapos ang tawag sa skype namin.


Nahiga na lang ako sa kama habang hinihintay na dalawin ng antok. Ang tagal narin pala simula nung nilisan ko ang Pilipinas at ngayon babalik na ako. Babalik ako na buong buo.

Kina-umagahan nagising ako ng maaga kaya naghanda na lang ako ng almusal namin ni Heness. Ang hinanda ko na lang na almusal namin ay garlic rice at pancakes.


"Good morning My! Let's eat now " masiglang bati nito sa akin.

" Sure. Take your sit baby and let's eat " sabi ko naman

Habang kumakain napapatawa na lang ako dahil sa kanya. Hindi mo akalain na going four pa lang ang bata na ito. She knows alot.


" My, I'm excited. What do Philippines looks like? How do the climate their feel. I feel excited My " she proclaimed and then giggle

"No worries baby. We will travel after we eat so lets finish this so that we can go to airport now " sabi ko sa kanya at pinisil ang cheks nito

Give Me Love (UNEDITED)Mga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon