CHAPTER 1

1K 26 14
                                        

Makati

Chivalry’s POV

Hindi ko alam kung ano bang nangyayari dahil nagkakagulo rito sa bahay namin, kagabi pa sila ganyan simula nung muntik na mabaril ata si Kuya, pero hindi ko alam kung anong dahilan.

"Anak, Chi mag impake kana. Kayong lahat, luluwas tayo sa Makati." Biglaang saad ni Papa habang nagmamadali sa pag liligpit ng mga gamit.

Napakunot noo ako, lilipat kami? Paano pag-aaral namin dito sa Cavite?

"Paano yung school namin dito, Pa?" Tanong ko, habang naguguluhan pa rin sa inaakto nila.

Paano ba naman, biglaan silang nag-aya na uuwi kami sa Makati, hindi manlang ako pinag-impake ng maaga. Nambibigla sila palagi. Not funny iyon.

"Lilipat kayo sa ibang school, sweetie. Stop asking questions, please? Just go clean your self dahil aalis agad tayo ngayon." Hindi nakatingin sa akin si Papa dahil inaayos niya iba naming gamit na kakailangan sa pagbalik sa Manila.

"And, bring your necklace ha? It's important." Papa.

Ewan ko ba kung anong meron sa kwintas at ayaw ipahubad, ang alam ko lang worth million iyon dahil yung pendant talagang galing sa crystal. Pwede namang bumili nalang sa mga baklaran, may singkwenta pa, talagang pinili nila yung mamahalin.

Tumango nalang ako kahit medyo magulo pa rin sa akin mga nangyayari, pero nag ayos pa rin ako ng mga gamit ko.

Naligo lang ako at ginawa daily routine ko, pero binilisan ko nalang dahil alam kong may masasabi sila sa akin na kesyo kilos pagong ako. Hindi lang nila maintindihan dahil hindi sila babae na kailangan ayusin sarili.

Simpleng dress lang suot ko at flat heels, sa bahay rin naman kami uuwi, hindi na gagala kaya sinimplehan ko nalang ayos ko.

Dahil kumpleto na gamit ko sa maleta, nilagay ko naman sa tote bag ko mga favorite snacks ko and mga plushie ko para hindi nako bumili pa kapag nasa manila nako. Sinuot ko na rin backpack ko na puro school supplies and make up laman, essential iyan sa mga students na katulad ko.

Lumabas nako sa kwarto matapos mag impake at i-check kung may kulang pa ba na gamit, nakita ko sina papa at kuya ko na naka ready na. Mukhang ako nalang hinihintay nila, nakasimangot mga kuya ko e.

"Daig mo pa pagong sa sobrang bagal kumilos, Chi." Oh diba? Ganyan sasabihin nila kahit ang bilis ng kilos na ginawa ko. Mema sabi nalang talaga sila para mainis ako sa kanila.

Ganyan sila, tuwang-tuwa na nakikita akong naiinis sa asar nila.

Napasimangot nalang ako at sumakay sa van, ayokong makipag talo kay Kuya kasi hindi nila ako papadalhan ng ensaymada sa school, ang yayaman pa naman nila.

Hindi ko maiwasan na makatulog, dahil 5 a.m pa lang ng umaga kumilos na agad kami, saturday ngayon kaya walang pasok. Alas tres nako nakatulog dahil sa kakabasa sa mga libro ko and sa kakalaro sa mga plushie ko. Hindi ako isip bata ha? 17 na ’ko, sadyang comfort ko lang ang mga plushie, especially sa mga gabing lonely ako or malungkot.

Nagising nalang ako dahil may tumatapik sa pisnge ko, sino na naman kaya itong istorbo sa tulog ko.

"Chi, wake up. We’re here na."

Sinikap kong tignan cellphone ko kung anong oras na, and shux 11 na, bakit ang tagal? Nakita kong may supot ng Jollibee kaya napasimangot ako, kainis talaga sila, kumain sila tapos hindi manlang ako inabalang gisingin para alukin. Favorite ko pa naman ang jollibee.

Walang pinag-bago, maganda pa rin itong subdivision na 'to. Dumiretso kami sa binili naming bahay, ang ganda pa rin. May kaliitan siya pero mahaba naman, may tambayan at garahe, hindi rin naman mawawala ang pool. Black and white ang kulay, mukhang simple sa labas pero sa loob parang anak artista ako. Maari natin siyang tawaging bahay mayaman, mahal din daw kasi bili ni Papa dito sa bahay na to.

The Last Girl StandingWhere stories live. Discover now