Behind The Bars #1

Chapter 28

Hello! I'm Fuji at your service. I'm just starting to purse my passion on writing. As you can see this is my first published story and I really need a support right now. A simple appreciation will do. Interact with me in the comment section, and please vote. Thank you so much (⁠≧⁠▽⁠≦⁠) !

"Ano bang pinag awayan niyo? I mean what happened here, sa inyo?"

Bungad ni Seb nang makababa ako sa sala. Kompleto sila, pati na rin si Lola Pearl nag iintay ng sagot ko.

"Nililigawan ko siya....." Panimula ko.

Nakita kong napasinghap si Lola Pearl, habang seryoso lang sina Revon, nakikinig.

"He asked me, kung kilala ko ba raw siya."

Napaayos sila ng upo halatang naguguluhan. "What do you mean?" Kuya Javier asked.

"Kuya Javier, wala ka bang alam dito? Na childhood friends kami? Na matagal na pala kaming mag kakilala? Ako lang 'yung hindi makaalala sa aming dalawa....Bakit? Bakit wala akong maalala? May alam ba sina Mommy dito?"

I didn't receive any response, tahimik lang siya, malalim ang iniisip.

"How's that happened? Baka naman Khione is lying?" Vince spoked.

No, no, Khione isn't that kind of a person. He's crying, he's devastated, he's.... he's hurt.

"Uuwi na tayo bukas na bukas." Walang emosyong sabi ni Kuya Javier.

"Hindi 'yan yung gusto kong marinig! Kuya, may alam ka ba? Please...."

I've never feel this before, ngayon ko lang naramdaman na parang may kulang sa'kin, may kulang sa pagkatao ko.

"Jhelo, tama na 'yan. Pagod din ang kuya mo. Pwedeng sa bahay niyo nalang 'yan pag usapan." Sabi ni Revon at pinaupo ako. Inabot din ako ni Seb ng tubig habang si Vince ay pinapaypayan at pinupunasan ang pawis ko.

"Mga apo, tama na 'yan. Naghanda na ako ng higaan para sa inyo. Ipagpabukas niyo nalang 'yan." Marahang sabi ni Lola halatang nag aalala rin para sa'min.

Masaya sa'kin na wala akong narinig na masakit na salita o insulto dahil lang sa kung ano ako, o kung ano ang gusto ko. Masaya ako do'n, pero hindi ko mapigilang magalit sa sarili.

How come I don't remember him? How come he knew my past, he's my childhood friend, and he's hurt because of me.

"Shh, matulog ka nalang pre. Ayaw niya yata ikaw katabi sa kwarto niyo ngayon. Si lola at apo no'n ang katabi ni Khione ngayon. Huwag ka nang mag alala dyan." Sabi ni Seb at tinapik ang braso ko bagp siya tumabi sa natutulog na si Vince.

Si Kuya Javier naman ay nasa tabi ni Revon na nakahiga ng patalikod sa kaniya. Mukang may pinag uusapan sila, pero mukang nag a-away yata.

Tsk, mas mabilis pa talaga ang kupal na 'to kesa sa'kin.

At least Revon gained a dog, I mean a new slave, no really. A person that loves him. Though I don't know their relationship I must wait to tell what they are themselves.

Hindi ko namalayang nakatulog na pala ako sa kaka observe sa dalawang kupal at nagising nalang sa nag sisigawang si Seb at Vince.

"Bakit ka ba nang a-agaw ng brief! Akin nga 'yang kulay black na 'yan!" Turo ni Seb sa hawak ni Vince.

Tinaas naman nito ang brief na hawak niya. "This is mine, wala namang pangalan mo e!"

"I'm not joking Vince, ligong ligo na ako for fuck sake kaya wag ka nang makipag agawan sa brief ng iba." Naiinis na sabi nito.

Habang tumatawa lang si Vince sa gilid kasama si Revon at Kuya na nag iimpake na ng gamit.

"Ito naman galit agad, ito na oh! Liit naman ng brief. Tangina ano 'yan? Juts?" Hayop talaga si Vince, galit na galit na tuloy.

"Gago ka! Halika rito. Palakihan tayo, tingnan natin 'yang pinag mamalaki mong butete." Maangas na sabi ni Seb dito.

Bago pa sila tuluyang mag ka initan ay pumagitna na ako baka mag suntukan pa 'yan dahil sa brief na small size 'daw'.

"Tama na 'yan the both of you. Vince, mag impake kana. You, maligo kana." Sabi ko dahil gutom na ako at gusto ko nang makita si Khione.

Speaking of Khione where is he? I ran fast papuntang dating kwarto namin pero wala akong nakita kahit anino niya.

Hinanap ko rin siya sa buong bahay ni Lola Pearl, sa labas. Pero wala. Fuck, where the hell are you?

"Who are you looking for?" Si Revon na tumapik sa likod ko.

"Khione." Sabi ko at tinitigan ang kaibigang tila nag bago.

Maraming nabago sa kanya, pananalita hindi na siya tarantado. Mahinahon na rin, mahinhin at mas lalong naging pikon. Samantalang sina Seb at Vince lalo lang kumulit. Seriously? What's wrong with them since we got lost?

"Javier wants it to keep secret from you, pero nauna nang umalis si Khione. His Tita and Tito found his father and mother. Apat silang sumundo sa kanya. Naka usap din ni Javier ang Mommy nito na pure American. Pati na rin ang daddy nito. Narinig ko sa usapan nila na dadalahin daw nila si Khione sa ibang bansa." Sabi nito at umiwas nang tingin.

What did I just heard? This can't be...bakit ngayon pa! Ang tanga mo Jhelo!

"Hoy ano bang ginagawa mo? Alam kong gago ka pero huwag mong saktan sarili mo!" Awat niya sa'kin habang may kinakausap sa phone.

"Bwisit, ang bagal sumagot! Pumunta kayo rito parang batang nag ta-tantrums ang kapatid mo rito." Rinig kong sabi nito at pinipigilan ang kamay ko.

I'm so weak without him.

"Ano bang katangahan na naman ang ginagawa mo, Jhelo? First alam mo naman na pwede mo kaming tawagan ay hindi mo kami tinawagan, we talked through phone pero hindi mo sinabi ang specific loc mo. Alam kong ayaw mong umuwi dahil kay Khione pero what about him? Hindi mo ha naisip na baka gusto niya nang umalis sa lugar na 'to? Second, ang gulo gulo niyong dalawa. Third, wala akong alam sa lost memories mo, better ask our parents not me, and also stop hurting yourself. We can help you find Khione if you want." Kuya Javier scolded me, nung kumalma ako.

"Hanapin? Sa malayong lugar? Sa hindi nating alam na lugar? Saan, puta saan!" Sigaw ko.

I'm so lost, hindi kona alam. My world is crashing. Gulong gulo na ako, my head were hurting, it's hurt.

"Hoy! Hoy! Hawakan niyo!"

"Shit, hey Jhelo! Are you okay? Hoy!"

I heard Seb shouting something but I can't hear them anymore since my vision went black.