අවුරුදු එක හමාරකට පසු.
සැනසීමෙන් පිරුණු කාලයක් මන් ඇත්තටම ගත කලා.හැබැයි දැන්නම් මන් හිටියේ පුදුම තරහකින් ඇත්තටම ඇයි මන් තරහ ගන්නේ හේතුව වත් දන්නෑ.කාමරේ ඇදට වෙලා පුපුර පුපුර හිටපු මම අවි ව හොයන් ස්ටඩි රූම් එකට ගියා. එයා දැන් ස්කූල් එකේ 2 වසරේ.ඒ ගියාමයි දැක්කේ ඒ ස්ටඩි රූම් එකේ ටේබල් එක පිස්සු නටපු බංගලාවක් වගේ. මන් ඒ පොත් දිහා බලන් ඉද්දි රූම් එකට ආවේ මගේ අවියි දෲව් දෙන්නා.
"වස්තුව..."
"වස්තුව...මෙහෙමද ළමයි වැඩ කරන්නේ බලනවා පොත් වල හැටි. අප්පා ඉන්න එපැයි හරියට."
දෲව් අවි දෙන්නා මන් දිහා බලන් හිටියේ භූතයෙක් දැක්ක ගානට.
"මොකද ඔහොම බලන් ඉන්නේ අස්කරනවලා දෙන්නම."
"දෙන්නම..."
"ඔව් දෙන්නම...අවි සිංහල බෑද හිංදියෙන්ද කියන්න ඕනේ."
"නෑ අම්මාඅප්පච්චියා මන් කරන්නම්."
"ම්ම්"
තාත්තායි පුතයි පුදුමෙන් මන් දිහා බලන් පොත් අස්කරන්න ගත්තා. ඒත් එක්කම මගේ හිතට දුකක් දැනුනේ අවිට බැන්න නිසා. මන් අවි ලගට ගිහින් එයාගේ අතින් පොත් ආපහු අරන්,
"මගේ පුතා මේක පස්සේ අස් කරන්න ම්ම්."
මන් එහෙම කියද්දි ඒ දෙන්නම බලන් හිටියේ ලෝක පුදුමයක් දැක්ක ගානට.
"ඇයි ම්ම්."
"ඔයා හොදින්ද වස්තුව..."
"මන් හොදින් ඇයි."
"නෑ නිකන් අම්මාඅප්පච්චියා. පාපා නිකන් ඇහුවේ."
"ම්ම්"
මන් එහෙම කියලා ආපහු හැරිලා එන්න එද්දිම මගේ ඇගට දැනුනේ අපහසුවක් ඒත් එක්කම මට කැරකිල්.....
"........................."
දෲව් p.o.v
මේ ලගදි ඉදන් මගේ වස්තුව එක්ක හරිම අමාරුයි. වෙලාවකට මට කතා කරන්නත් බය හිතෙනවා. මේ දැන් උනෙත් ඒ වගේ දෙයක්. අවිට බොරුවට බැනලා පස්සේ එයාම අවිට ආදරෙන් කතා කරනවා. මටයි කොල්ලටයි මේ මොකද උනේ කියලා හිතාගන්න බැරිව ඉන්නේ.මගේ කොල්ලා පොඩි උනත් බුද්ධිමත් දරුවෙක් නිසා හොදයි.
මගේ වස්තුව කාමරෙන් යන්න යද්දිම එයා වැටෙන්න ගියා. ක්ලාන්තෙ දාලා බිම වැටෙන්න යද්දිම මම කොල්ලව අල්ල ගත්තා.
YOU ARE READING
❤️🔥ආයුෂ්❤️🔥
Romanceජීවිතයේ සමාජ යදම් බිද දමමින් පියාසර කරන්නට දගලන පුංචි දගකාරයෙක්. අභිමානවත් පෞර්ෂයකට උරුමකම් කියන, ඉන්දියන් රාජ්පූත් කෙනෙක්, ගෞරවය ඉහ මුදුනින් සැලකූ ආඩම්බරකාරයෙක්. ආයුෂ්. එන්න ආයුෂ් ගේ ඉරණම විසදන්න.
